Barış sınıfın başkanıydı. Yardımcısı ise Sınıfın pick mi kızı Zeynep idi.
Barış-Arkadaşlar sessiz olun, Elif bundan sonra Benim sevgilim. Ona bakanın gözünü oyarım.Eger bakarsanız kendinizi burda değil devlet okulunda bulursunuz.
Zeynep- Üff bu yelloz mu senin sevgilin benim gibisi varken?
- Evet sevgilisi benim, Beğenemedinmi?
Zeynep- Beğenemedin cicim
-Sen benle bi tuvalete gelsene
*saçını kökünden tutup sıkıca ama yavaşça çeker*
Zeynep-Ya bıraksana Canım acıyor
-Kes şimdi bıdıbıdını otur yerine, Başkan varken sen kimsin?
Zeynep- Öff kes yaa
*Saçını daha sıkı çeker. ve sırasında sertçe düşürür.*
Barış- Hey tamam Elif otur sende Zeynep sende kes bıdıbıdıyı, Sizde sessiz olun.
*Sessizlik*
Barış- Aşkım sen otur.
-Aşkım Büşra, efe, ben konuşabilirmiyiz.
Barış- Tabiki.
*Çıkış zili çalar*
Barış- Hadi çıkalım sevgilim.
- Tamam çantamı toplayıp geliyorum.
Barış- Tamam Hayatım.
*Zeynep Elif'in yanına gelir.*
Zeynep- Ooo Elif hanım bakıyorumda sevgiliniz yok.
-Kızım seni valla döverim!
Zeynep- Dövsene ha! Dövsene!
Saçından tutup çektim, elime bir topak saç geldi.
Tokat atıp boğazını sıktım. Sonra ise koşarak Barış geldi.
Barış- Elif ben seni kavga et diyemi bıraktım burda!
- Ya kendi gelip savaştı Barış! Ha ne Yapsaydım Susup Beni Ezmesine izin mi verseydim!?
Barış- Ya ben sana izin vermi dedim!? Bana söyle ya Bana! Ben seninle neden sevgiliyim Elif? Neden?
-Ne için sevgilisin Barış? Ne için?
Barış-Biz birbirimizi korumak için Sevgiliyiz Elif, Birbirimizi korumak için!
-Tamam Barış uzatmayalım bence pazartesi görüşürüz.
Çantamı alıp çıktım. Barış arkamdan koşturuyordu, ama takmıyordum kafama.
Barış- ELİF! BEKLE ELİF!
Ağlıyordum bir yandan, koşturmak çıktım eve, arkama bile bakmadan. Eve gelmiştim, Barış mesaj atmıştı.