Ölüm
Ölüm, yaşamdaki tek gerçeklik, yaşamaya daha çok bağlanmak için 1. neden. Ölüm sonunda azabı getirir. Yalansa azaba giden görsel şölen. Çünkü yalan insanın doğasıdır "Ne olacak ki" der sınır olmaksızın yalan söyleriz, ölümün azabını düşünmeden. Ölüm her birimiz için kaçınılmaz bir sondur. Erken de olsa geç de olsa değişmez. Hayatı seven ölümden korkar. Bunun iki nedeni var.
1-Dünyada yaşadıklarının bitmesi
2-Yaşadıklarının cezasını çekmesi
Hayatı sevmeyen insan ise ölümden korkmaz bunun da iki nedeni var.
1- Ölümü kurtuluş gibi görmek
2- Cezasını çektikten sonra dünyanın aksine istediğini yapabileceği süresiz bir dünya.
Belki bir kısmı yanlış ama az önce dediğim gibi bu ölümü değiştirmez. Ölüm sevdiklerimizden bizi ayırır. Ölüm önce Anne ve Babamı, ben ve Abimden ayırdı. Dünyadaki tek varlığım olan ailem elimden alınmıştı. Yıl 2018 Ben 12, abim 17 yaşındayken. Annem ve babam teyzemin mezarına giderken karlı günde yola çıktılar. Annem sanki öleceklerini anlamış gibiydi, Abim ve beni öpüp koklamıştı. Babamsa her zamanki gibi sarılmış o sıcak tebessümüyle huzur vermişti içimize. Elimde olsa izin vermezdim gitmelerine.
Babam duvar gibiydi, hiç kimse yıkamazdı benim Babamı. İnatçı, dik başlı ama yeri gelince merhametlidir. Öldükten sonra mirasının bir kısmını yetimlere bırakmak istediğinden belli oluyordu merhameti.
Annem ve babam birbirlerini çok sevmişler ama annemin annesi izin vermemiş evlenmelerine. Babamın o zaman parası yokmuş, Nenem "fakir bir adama verecek Kız falan yok bende" demiş. Annem ve babam kaçmışlar tabii. Sonra annem abimden Hamile kalınca Nenem bir şey diyememiş. Babam sonra durumunu bayağı bir düzeltmiş, mafya işlerine girmiş. Abim ise Annem ve Babamın öldürüldüğünü söylüyordu. Bende böyle merhametli bir adamın neden öldürüldüğünü sorgulasamda Abime bunun hakkında hiç soru sormadım. Abimin Annem ve Babamın öldürüldüğünü düşünmesinin sebebi o karlı günde kaza yaptıktan sonra hastanede durumları İyidi ama risk almamak için her şeye karşı 24 saat yoğun bakımda kaldılar. O 2 saat içinde annemin ve babamın durumları aniden kötüleşip melek oldular. O gün öylesine yıkılmıştım ki, kelimeler kifayetsiz kalır. Abim o an bile bana sarılmış sakinleştirmeye çalışmıştı.
Ona hep "Babana benziyorsun" derdi Annem. Onun gibi dik duruşu, inatçı, vurdum duymaz ve merhametli olduğu için. Ayrıca ne acı çekse belli etmediği için. Bir ara mahallede bir çocuk saçımı çekmişti diye ağlamış, Abimin yanına gitmiştim. Abim kavga edip yere düşmüş ve bacağını kanatmıştı. Kimseye söylememişti bacağının kanadığını ama Annem pantolonunu yıkarken dizindeki lekeyi görmüş böyle öğrenmişti. O zamanda gidip Abimden özür dilemiştim. Hayatım boyunca arkamda dağ gibi Abim ve Babam olduğu için hep duygusal olmuştum. Sonuçta her türlü Beni koruyacak kişiler vardı değil mi?
Babam öldü abim kaldı, ama bir yıl önce o da melek oldu. Yıl 2025 yani 1 yıl önce şubat ayının altısında melek oldu. O zamanda kar yağıyordu. Kış aylarında ve kardan bu yüzden nefret ediyorum. Tüm ailem teker teker melek olmuştu, herkes buna intihar dedi ama ben eminim ki bu bir cinayet. Abimin ölümünü şöyle olduğu söyleniyor;
Dağın başında kendini uçurumdan aşağı atarak intihar etmiş ve arkasından bir not bırakmış. "Tüm sevdiklerim ben daha fazla dayanamayacağım. Hayata gözlerimi yummama dakikalar kaldı. Kötü bir yere gitmiyorum, Anne ve Babamın yanına gidiyorum. Hayatıma kattıklarınız için size minnettarım diğer dünyada Tanrı bizi buluşturursa Görüşürüz". Bu not sizi hüzünlendirse de beni hırslandırdı. Çünkü yazı Abimin yazısı değil, cümleler Abimin cümlesi değil ve oldu da Abim intihar etti notu bu kadar kısa tutmaz diye düşünüyorum. Abimin cesedine bakmama izin vermemişlerdi. Bu yüzden tam olarak öldü mü yoksa gömdüğümüz kişi Abim değil başkası mı ya da Abim gerçekten intihar mı etti bilmiyorum.
Ya da en önemlisi Abim yaşıyor olabilir mi?
Sevgili Okur bana - bize - bu yolda eşlik etmeye ne dersin?
Ettiğini umuyorum.
✨ Sevgili Okur. Gelecek bölümde görüşürüz. ✨
