Yağmurda yürümeyi hep sevmişimdir ... Hepimiz birer yağmur damlasıyız aslında. Bazıları yağmuru hisseder bazıları ise yanlızca ıslanır .
Herhengi bir duvara yaslanmış Bianca'yı düşünüyordum. Etrafta kimse yoktu. Saate baktım, 01.28' di. Bianca'nın gizemli mektubu kesin bir mesaj barındırıyordu fakat neden ben ? Birinin beni izlediğini hissettim , buradan bir an önce gitmeliyim, sadece eve gitmek istiyorum.Tam adım atacakken bir el kolumu sıkıca kendine çekti korkudan bağırdım. Tanımadığım sarhoşun biri bana bağırmaya başladı.
BIRI: "BAnaaaa Baakkk tamammi ? Çantandan... bana çantandan... AHH! Başım çatlıyor... "
Öksürmeye başladı ,hâlâ bileğimi tutuyordu . Yere düştü kusmaya başladı. Çantam yere düşmüştü ahh lanet olsun herşey neden üstüste gelmek zorundaydı. Hemen eğilip almaya çalışırken beni saçımdan tuttu .
ABRIELLA:" Bırak beni pislik !Yoksa çok kötü olur ."
BIRI: " Ne yapacaksın ha ? Ahahahahhahaha Hiçbirşey. BANA BAK ŞIMDI ÇANTANI VER!"
Çantamı almaya çalışırken yüzüne yumruk attım, sinirlenip bana tokat attı . Dengemi kaybedip yere düştüm. Neler olduğunu anlayamadan birden yere yıkıldı. Karşımda orta yaşlı bir adam duruyordu bana yardım etmişti ama kim bu adam?
ADAM:" Bu saate tek başına ne yapıyorsun kızım?"
ABRIELLA :" Ben şey ... eve gidiyordum ama bu adam bana zarar vermeye çalıştı. Ben çok teşekkür ederim bugün berbat bir gün geçiriyordum siz olmasaydınız belki de ben şuan daha kötü durumda olabilirdim."
ADAM:"Önemli değil kızım birdahakine daha dikkatli ol ."
ABRIELLA:"Tamam , teşekkür ederim tekrardan "
Gizemli adam yoluna devam etti. Nefes nefese kalmıştım sadece eve gitmek istiyorum ,keşke dedektif christopher' la gitseydim . Sarhoş adam yerde baygın bir şekilde yatıyordu. ne yapacağım diye düşünürken önümde siyah bir jip araba durdu kornaya bastı ben bir şey yapmadım karanlık olduğundan arabadaki kişiyi göremedim. Arabadan indi ve yanıma yaklaştı bir dakika bu dedektif Chris ama beni nasıl bulmuştu?
CHRIS: " Sana benim götürmemi söylemiştim. Hasta olacaksın. "
ABRIELLA:" Kendi kararlarımı kendim verebilcek yaşta olduğumu düşünüyorum."
CHRIS:" Zaten buyüzden şuan bu haldesiniz. Bu adam da kim ne oldu?"
ABRİELLA:" Eve gidecekken kolumdan çekti çanta, para istedi vermeyince sinirlendi, Saçımı çekti .Bende onun yüzüne yumruk atmak zorunda kaldım. Daha sonra yüzüme ve karnıma yumruk attı evet haklısın ama ben nereden bilebilirdim? "
CHRIS:" Peki bu adamı nasıl bu hâle getirdin?"
ABRIELLA:"Ahh çok yorgunum, daha sonra bir adam geldi ve bana yardım etti bu adamın basılmasına sebep oldu sonra bir anda yok oldu ."
Bana sinirli bir şekilde bakıyordu. Beni neden önemsiyorduki belki de önemsemiyor ben öyle sanıyorum dur.
CHRIS: " Tamam , hadi gel seni eve bırakalım .Ben bu adamla ilgilenirim."
Yol boyunca hiç konuşmadık ara sıra bana bakıyordu. Evin önünde durdu , bana baktı daha sonra elini yüzüme doğru yaklaştırdı. Ne yaptığını anlamadım ve geri çekildim .Bunu yaptığımı görünce şaşırmış gibi oldu .
ABRİELLA: " Herşey için teşekkür ederim. "
Dedikten sonra kapıyı açmaya çalıştım ama elim az once ve sabah ki olanlar yüzünden fena haldeydi açamıyordum acıdan ona baktım bana gülüyordu .
ABRİELLA:" Bana gülmeyi kesip yardımcı olur musun dedektif ?"
Arabadan indi kapıyı açtı daha sonra benimle içeri kadar girdi. Asansöre kadar bindi galiba eve de girecekti ne garip bir adam bu kac yaşında ki benden birkaç yaş büyük gibi duruyor. Bana baktığını sürekli görüyorum dayanamayarak ,
ABRİELLA:" Neden sürekli bana bakıyorsunuz dedektif , bir sorun mu var?"
CHRIS:" Ciddi bakışları bi anda kaydoldu ve bana yaklaştı, yaklaştı ...
ABRİELLA:" Ne yapıyorsunuz ? Delirdiniz mi?"
Daha çok yaklaştı burunlarımız neredeyse birbirine değecekti. Benden baya uzundu . Cebinden bir mendil çıkardı ve yüzüme fırlattı. Bu neydi şimdi bu??
ABRİELLA:" Kendini ne sanıyorsun sen ? "
Aptal gibi sırıtıyordu karşımda . Ona sinirli bir şekilde baktım ve onu sert bir şekilde ittim ellerim çok acıdı.
CHRIS :" Hiçbirşey. Sadece yardım etmek istemiştim .Yüzüne bakmaya ne dersin?"
Asansör durmuştu ve hızla arkama baktım yüzüm kan içindeydi adam bana yumruk attıktan sonra galiba burnum kanamıştı umarım kötü birşey yoktur. Onu orda bırakıp çıktım hemen arkamdan geldi güldüğünü hissedebiliyordum . Bu adam sadece bana mı gülüyordu?
ABRIELLA : " Bunu yapmanıza gerek yoktu kısaca söyleyebilirdiniz. Neyse saolun gerisini kendim halledebilirim."
Bana baktı uzun uzun bende ona .
CHRIS: "Olmaz , ellerine ve koluna yardım gerekli izin verinde yardım etmek istiyorum bayan Ruth."
ABRİELLA:" Böyle mi yardım ediyorsunuz? Neyse tamam gelin."
Ona göz devirdim oda hâlâ bana bakıyordu. Abim evde yoktu . Gerçekten abim aklımdan çıkmıştı neredeydi 1 gündür. Bianca' yı biliyor muydu acaba ? Bir koltuğa oturdum oda ayakta bana baktı .
CHRIS: " Ellerin ve kolun için tabi burnun için de tıbbi malzemeler nerede? "
ABRİELLA:" Banyoda , 2 . Dolapta."
Gitti ve yaklaşık 5dk sonra geri geldi. Yanıma oturdu ve nazik bir şekilde önce kollarımı sıvadı. Neydi bu şimdi cidden?? Demin yüzüme mendil fırlatan adam bir anda yok olmuştu sanki. Benimle dalga geçiyor . Pamuğu alıp yaraya sürdü , sargı beziyle de sardıktan sonra sıra ellerimdeydi ellerime krem sürdü ve onlarında sardı. Benim için en zor kısmı da sıra burnuma gelmişti . Tum Islem boyunca onu izledim ama şimdi yüzüne bakmaya çekiniyordum. Gozlerimin içine baktı bende baktım ama daha sonra kaçırdım bezi ıslattı sonra yüzümü iyice temizledi . Herşey bitince bana son kez baktı bir şey diyecek gibi oldu ama söylemedi. Kalktı kapıya doğru yöneldi. Hızlıca kalktım omzuna dokundum ve ona sarıldım bunu neden yaptım bilmiyorum ama sarsılmıştım oda sadece koluma dokunmayı seçmişti.
Ağlamaya başladım Bugün yaşadıklarım çok zordu .
ABRİELLA:" Bana neden yardım ediyorsun bilmiyorum ama çok tessekkür ederim bugün benim için çok zor bir gün ..."
Bana ciddi bir şekilde bakıyordu daha sonra göz yaşlarımı elleriyle sildi.
CHRIS:" Önemli değil, senin için ne kadar zor olduğunu biliyorum. Dinlenmelisin iyi geceler. "
Kapıdan çıktı ve kapıyı kapattı. Tek kalmıştım Ethan da yoktu . Onu aramaya çalıştım ama telefonunu açmıyor . Aklıma Chris takılmıştı bu sefer ona sarılmakla hata mı ettim . Daha sonra Binaca 'nın mektubu geldi aklıma biraz dah düşündükten sonra uyuya kalmışım.
Telefon sesiyle uyandım. Arayan bilmediğim bir numaraydı. Açtım,
ABRİELLA:" Efendim?"
CHRIS:" Seni uyandırmadım umarım, sana haberlerim var benle konum attığım yerde buluş. "
Tamam dememe izin vermeden yüzüme kapadı . Bu kendini beğenmiş haraketleri beni deli ediyordu. Numaramı nereden buldu ? Neyse onemli olan bu değil.
Kalkıp hazırlandım. Dediği kafede onu bekliyordum. mektubu düşünüyordum. Ben düşünürken onun geldiğini bile farketmiştim karşıma geçmiş beni izliyormuş.
CHRIS:" Günaydın bayan Ruth, bugün daha iyi gözüküyorsunuz . Neyse konumuz bu değil. Size 2 haberim var, 1. Size dün saldiran adam ölü bulunmuş ve oda asılmış bir şekilde bulundu ,2. Ise adamın üstünde bir not ve oda sana yazılmış bir mektup, en şaşırtıcı olan ise mektubu yazan yine Bianca fakat mektubu bir kedi almış nasıl bulacağız bilmiyoruz"
ABRİELLA:"Duyduklarıma inanamıyorum bu nasıl olur ?"
CHRIS:" Bende sizin gibi düşünüyorum, bu bir ıntihar değil sizi ısteyen bir psikopat var"
ABRİELLA:" İyide neden Bianca öldü onunla ne ilgisi olabilir? "
CHRİS:" Bilmiyoruz ama o mektup bize lazım eger bir kedide mor bir zarf görürseniz hemen alın "
Daha sonra biri onu aradı ve bana bakıp kalktı masadan . Bianca'nın evine gitmeye karar verdim .oraya varmıştım. Bianca 'nın ev anahtarından bende de vardı kapıyı açmayı denedim ve gerçekten olmuştu. Içeri girdim her yeri tek tek gezdim herhangi bir ipucu bulabilme umuduyla fakat hicbir şey yoktu tam vazgeçmiştim ki bir ses duydum ve bacaklarımda bir sey hissetim hemen baktım ve bu Athena" ydı ama nasıl olur. O gitmişti ve ağzında bir mor zarf vardı yok artık gerçekten de notu o almış kediyi kucağıma aldım ve zarfıda cebime koyup Chrisi aramaya karar verdim .
ABRİELLA: " Dedektif eğer meşgul değilsen çok önemli bir şey söyleyeceğim. "
CHRIS:" Tabi, dinliyorum ."
ABRIELLA:" Zarfı buldum . Daha okumadım sizinde görmenizi istedim sizi herhengi bir yerde bekleyebilirim."
CHRIS:" İyi iş çıkarmışsın bayan Ruth. Dışarısı güvenli değil eve gidin geliyorum. "
Eve gittim ve onu bekledim. Sonunda kapı çaldı ve hızlıca kapıyı açtım. Ama kapıdaki Ethan dı.
ABRİELLA: " Neredeydin abi , çok meraklandım korkuttun beni polisleri arayacaktım. "
ETHAN:" Üzgünüm abri , şehir dışındaydım. Bugün geldim haber veremedim Çünkü telefonumu kaybettim. "
ABRİELLA:" Ah abi biraz daha dikkatli olsan, benimde sana söylemem gereken bi şey var . Bana şaşkın bir şekilde baktı herşeyi anlatmadım sadece öldüğünü söyledim.
ETHAN:" Ne gerçekten mi çok senin adına çok üzüldüm abri..."
ABRIELLA :" Sorun değil Ethan ..."
Kapı tekrar çaldı ama kapı açıktı. Chris içeri girdi abim o sırada bana sarılıyordu ve beni anlımdan öptü.
CHRIS: IHGMM IHMM, "Pardon yanlış bir zamanda geldim sanırım. "
ABRİELLA:" Hayır lütfen, gelin yanlış bir zaman değil . Sizinle konuşabilir miyiz dedektif?"
Chris çok sinirlenmiş gibi bakıyordu ama nedenini anlamadım.
ABRİELLA :" Abi bu dedektif, Christopfher Jones. Kendisi Binaca'nın soruşturmasıyla ilgileniyor , bana da birkaç soru soracakmış bizim konuşmamız gereken şeyler var "
ETHAN:" Tabi buyurun."
ABRİELLA: " A şey Bay Christopher , abim Ethan birkaç gündür şehir dışındaydı buyüzden onu yeni görüyor olmalısınız."
CHRIS :" Ah hiç sorun değil ozmn biz konuşmaya geçelim isterseniz."
Biraz yumuşamış gibiydi hızlıca benim odama girdik ve ona mektubu uzattım yanına sandelyeye oturdum ve ikimiz okumaya başladık.
MEKTUP:
"Hey abri , buraya kadar gelebileceğini biliyordum. Bunu okuduğunda ben çoktan ölmüş olacağım. Lütfen herkes den uzak dur .Benim katilimi bir tek sen bulacaksın. "
Chrisle birbirimize baktık ve herşey yeni başlıyordu.
