İçeriğe geç

ÖLÜMÜN SIRLARI

Bölüm 3 · 5 dk okuma

ÖLÜMÜN SIRLARI

Bölüm 3

SUÇLULUK:

Yine aynı odadaydım , bu sefer bağlı değildim ev cok güzeldi heryer tertemiz ve cok güzel kokuyordu. Cama doğru yaklaştım manzara cok güzeldi. Bir anda karşıma Bianca çıktı bana bahçeden el sallıyordu . Onun yanına gitmek için arkama döndüm arkamda Ethanı gördüm cok mutluydu bana elini uzattı.

Ethan: :Sende yanımıza gel abri, seni çok özledik."

Abriella:" Nereye abi? Hem burası neresi."

Ethan: "burası sencede çok güzel değil mi ha ?"

Abriella: "Ethan anlamıyorum, neden böyle konuşuyorsun?"

Ethan :" Bencede zamanı geldi ."

Bir anda ethanın göğsünden kan akmaya başladı bana gülümsedi.

ABRIELLA: "Ethan! Abi , neler oluyor hastaneye gidelim!"

Ethan gülerek " yakında görüşürüz kardeşim " diyerek yok oldu .Ben etrafta sadece deli gibi bağırıyor ve ağlıyordum biri kolumdan tuttu ona döndüm bu sefer Bianca gelmişti.

Abriella: "Binaca neler oluyor? Ethan iyi değil lütfen yardım et!"

Bianca: "Zaman abri ... zaman herşeyin ilacıdır. Eğer bana inanıyorsan başaracaksın arkadaşım. Sadece bana gel "

Ve oda kayboldu.

Ahh yinemi berbat rüya bırak artık peşimi. Hızlıca kalkıp duşa girdim siyah bir kot pantolon ve siyah bir crop giydim dışarısı soğuk olduğu için lacivert bir ceket aldım saçlarımı taradım , odadan çıktım . Evi kontrol ettim. Ethan hâlâ gelmemişti dediği gibi hastane çok yoğun olmalıydı. Binaca' ya gidecektim ama önce onu aramayı denedim . Açmıyordu ona ulaşamadım çok endişelendim gördüğüm rüya zaten fazlasıyla rahatsız ediyordu. Taksiye binip evine doğru gittim .

TAKSICI: "Anlaşılan bir sorun var.:

Abriella:" Ne sorunu? "

TAKSICI:" Görmüyormusun birisi ölmüş emin misin doğru adres verdiğine?"

ABRIELLA :" Evet eminim arkadaşımın evi durun bir dakika birisi mi öldü? Durun ! Durun!"

Taksici arabayı durdurdu hızlıca kendimi dışarı attım her heryerde polis vardı eve tam girecekken biri kolumdan tuttu.

CHRIS: " Ne yaptığınızı sanıyorsunuz ? Buraya giremezsiniz polisler ilgilenmeli siz değil!"

Abriella:" Bakın lütfen ölen kişinin adını söyleyin arkadaşım bu evde yaşıyor!"

CHRIS : " BIANCA ESTER"

Bunu duyunca kusacakmış gibi hissettim başım dönmeye başladı elimdeki telefon düşmüştü sonra da ben dizlerimin üstüne yere düştüm ağladım bağırdım herkes bana bakıyordu ama umrumda değildi. Karşımda duran adam sadece bana bakıyordu. Güçlükle ayağa kalktım, onun yüzüne doğru döndüm gözlerinin içine baktım .

ABRIELLA:" Nasıl oldu."

CHRIS:" İntihar etmiş . Bu arada adınız nedir? Sizi de yanımızda götürmeliyiz soru sormak için."

Abriella:" Abriella RUTH."

CHRIS :" Ben Dedektif CHRISTOPHER JONES , bakın bayan Ruth üzgün olduğunuzu biliyorum ama bizimle gelmelisiniz ..."

Abriella:" Saçma sorularınızı istemiyorum ! Arkadaşım intihar etmedi! Asla böyle bir şey yapmaz onu tanıyorum bu işin içinde bir cinayet var!"

CHRIS: " Tamam ozaman siz bilirsiniz, ama arkadaşınız birde mektup bırakmış ve içinde sizde varsınız. "

ABRIELLA:" Ne ? Ben mi ? Ama neden "

CHRIS: " Bunu bizde bilmiyoruz ama öğreneceğiz, ee geliyor musunuz?"

Yüzüne ciddi bir şekilde baktım sonra başımla onayladım. Arkada bağırışma sesleri geliyordu. Bianca'nın annesi ve babası buradalardı annesi ağlıyor babası sinir krizi geçiriyordu . Dedektife dönerek,

Abriella:" Ailesiyle konuşmama 5 dk verin hemen gelirim."Hızlıca onlara koştum annesi beni görünce bana sarıldı ve daha çok ağladı bende kendimi tutamadım ve daha cok ağladım.

BIANCA'NIN ANNESİ: "Kızım Bianca bunu nasıl yapar kendine , bunu bize nasıl yapar?"

ABRIELLA:" Bilmiyorum... ama size söz veriyorum bulacağım onun intihar ettiğine inanamıyorum!"

Annesi bana sarılıp ağlamaya devam etti. Bir kol beni kendine çekti.

CHRIS: " Bu kadar yeter mi bayan Ruth?"

ABRIELLA:" Farkında mısınız bilmiyorum ama burda arkadaşım ölmüş ve ailesi sinir krizi geçiriyor bu durumda nasıl istediğiniz gibi davranabilirim taş kalplinin tekisiniz!"

Bana sadece ciddi bir şeklide baktı ağzını açtı birşeyler söyleyecekti ama vazgeçti. Arabaya bindi bende arkasından bindim aklımdaki tek soru Bianca'nın mektubu...

Karakola gelmiştik bir odaya geçtik bana ciddi bir şekilde bakmaya devam etti bende ona. Daha sonra önüme bir kahve bardağı koydu kendiside karşıma geçip kendi bardağından birkaç yudum aldı. Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum.

CHRIS : " En son ne zaman görüştünüz?"

ABRIELLA :" Dün akşam , okuldan Nick ' in partisi vardı oraya gitmiştik. Herşey güzeldi ama Bianca sevgilisi Travisin onu aldattığını öğrendi sonra partiyi terk etti bende arkasından koştum ama bana yanlız kalmak istediğini söyledi. "

CHRIS: " Anlaşılan intiharın sebebi belli oldu, peki nasıl öğrendi?"

ABRIELLA :" Arkadaşım asla bir erkek için intihar etmez çünkü bu ilk değil daha öncesinden nickle çıkıyorlar dı nickde aynı şeyi yaptı ama daha sonra travisi buldu. Öğrenmesi ise ... Öğrenmesi ise benim suçum ben söyledim. "

Evet benim suçumdu belkide arkadaşım daha fazla dayanamadı ve benim yüzünden intihar etti . Kendimden iğrendim keşke soylemeseydim keşke onun yerine ben ölseydim belkide annemle babamın yanında olurdum.

CHRIS:" Sen nasıl öğrendin? "

ABRIELLA:" Bir gün Bianca'yla ayrıldıktan sonra Travis'in evinin önünden geçiyordum onun evinden okuldan emma diye bir kızın onunla öpüşüp evden ayrıldığını gördüm. "

Chris beni iyice inceledi yüzümün her köşesini daha sonra gözleri vücuduma kaydı arabadan kendimi dışarı fırlattığımda kolum fena hâlde yaralanmış bunu yeni farkettim. Bakışları tekrar beni buldu.

CHRIS: "Koluna baktır istersen, daha sonra devam ederiz."

ABRİELLA:" Gerek yok. Bana artık şu mektubu ne zaman göstereceksiniz?"

Yüzüme bakıp pislik gibi sırıtıyordu yüzüne yumruk atmamak için kendimi zor tutuyorum.

CHRIS :" Tabi kide bayan Ruth"

Elindeki dosyayı çıkarıp içinden mor zarf çıkardı bana uzattı. Elinden aldım, bakışlarını benden çekmiyordu onu pek umursamıyormuş gibi yapıp mektubu hızlıca çıkardım .

MEKTUP:

" Selam arkadaşım, Renklerden bir yay ama onunla ok atılmaz abri. Yağmurun peşine takılır ,kara takılmaz, bu yapının birçok hikayesi vardır abri,Hayatın bir parçası hem açar hem kapar. İçini çıkartınca abri, büyür bu kalp "

CHRIS: " Arkadaşın baya gizemli anlaşılan bu bir mektup değil daha çok bilmece gibi eee ne düşünüyorsun?"

ABRIELLA:" Haklısınız ama neden ben? Ve bana ne anlatmak istiyor sizce sadece bir intihar olsaydı bana neden böyle bir not yazsın sizcede garip değil mi?"

CHRIS: " Bende öyle düşünmeye başladım. "

Aklıma Bianca'nın kedisi Athena gelmişti acaba o nerede diye düşündüm.

ABRIELLA:" Bianca'nın bir kedisi vardı adı ; Athena' ydı o nerede? Yani eğer sizdeyse ben alırım."

CHRIS : " Biz kedi görmedik büyük ihtimal kaçmıştır. "

ABRIELLA : " peki ozaman ben gideyim. Tabi başka soru yoksa ."

CHRIS :" Bugünlük bukadar yeter. Hava yağmurlu sizi ben bırakayım tabi isterseniz."

ABRİELLA:" Hayır lütfen mümkünse yanlız kalmak istiyorum."

Odadan yüzüne bakmadan çıktım. Eve doğru sessizce yürüdüm.

Bölüm sonu

15 yorum