Aşk'ın tanımı farklımı herkes için?
Herkes aynı duygularla sevmezmi birini?
Her insanın kalbi farklı şekildemi çalışır?
Her insanın var kalbi, ama farklımı herkeste işlevi?
Aşk neydi peki, ölmek mi?
Ya da biri için yaşamayı göze almak mı?
Aşık olmak kolay bir eylem mi yoksa en zoru omu?
Hayat değil oyundan ibaret. Aşk değil iki insandan ibaret. Gör de ibret olsun sana, Gör Manolya, gör... Manolya kadar güzel ve acı, Aşk kadar karamsar ve katı... Ölüme aşık olan zavallı Manolya. Aşık olunur mu ölüme? Kendi infazını verene, Ne denir Manolya, ne denir? Sev Manolya, sev. Kendi cellatını sev. Sen sev zaten, Sevmez onu başka kimse...
Soytarı aşık olmuş prensese, kral kellesini almış Soytarının. Derdi annem sürekli.
Aşk öldürürmü, yaşatması lazım değilmi?
İmkansız aşklar çokmu fazla?
Kıtık kalpler diyarında yaşayan ölü ruhlarız bizler günün sonunda, unutmamak lazım bazı şeyleri...
"Manolya..."
Bir fısıltı işleri insanın içine? İşliyormuş...
"Söyle canımın içi"
"Manolya... "
Dedi, nefesini yüzümde hissediyordum artık. Kahrolası beynim uyuşmaya başlamıştı bile...
"Canımın içi?"
Sarhoş gibi çıkmıştı sesim...
Aşkın sarhoşluğu muydu bu yoksa ölümünmü?
"Sana geldim Manolya"
Bir cümle bu kadar mutlu edermi insanı? Ediyormuş...
Mutluluk bir ilaç gibi ulaştı damarlarıma, karıştı adeta kanıma...
"Banamı geldin canımın içi?"
"Sana geldim Manolya... "
"Neden canımın içi?"
"Neden olmasın ki Manolya?"
"Sarılayımmi sana?"
"Hayır Manolya"
"Neden canımın içi?"
"Gitmek zorunda kalırım Manolya..."
Umursamadım, sarılmak için bir hamle yaptım, kollarımı sardım ölüme...
Ama boşaldı kollarım anında, gözlerini açtığımda yoktu...
Benim suçumdu, uyarmıştı beni.
Ben dikkate almamıştım...
Ölüm bana gelmişti ve ben onu geri göndermiştim...
Affet beni canımım içi...
Affet beni...
Özür dilerim canımın içi...
Özür dilerim...
Seviyorum seni canımın içi...
Seviyorum seni...
Kendinden daha çok seviyorum seni...
Geri gel bana...
Yine gel bana...
Seviyorum seni...