"Aras, lütfen şaka yaptığını söyle," dedim güçsüz çıkan sesimle. Kaya'nın Rai ile aynı kişi olmamalıydı. Yerimde donakalmışken merdivenlerden gelen adım seslerini işitmeye başladım. Aras'ın yüzündeki korkunç sırıtış beni fazlasıyla rahatsız ediyordu.
"Aras, ne biliyorsan lütfen bana söyle!"
"Benim sana söylememe gerek yok, Kaya'ya kendin sormalısın," dedi ve merdiven tarafını işaret etti. Kafamı iki yana doğru sallamaya başladım.
"Hayır."
Tek istediğim şu an yaşadıklarımın bir kabus olmasıydı. Uyanmak istiyordum. Adım sesleri giderek yaklaşıyordu. Nefes alışverişlerim sıklaşıyordu. Odanın kapısının önünde bir gölge belirdiğinde bir ses duydum.
"Arsel!" Kulağıma dolan Kaya'nın sesi ellerimin daha çok titremesine sebep oldu.
"Uzak dur benden!" Kaya bana doğru yaklaşırken ben geri geri gidiyordum.
"Sen, sen o'sun! Sen Rai'sin." Ne zaman dolduğunu fark etmediğim gözlerimden gözyaşları süzülüyordu. Kaya yüzüme hiçbir şeyi anlamıyormuş gibi bakıyordu.
"Arsel, ne saçmalıyorsun sen?"
"Bilmezlikten gelme Kaya!" Elimle fotoğraf karesini işaret ettim. Kaya'nın gözleri kısa bir anlığına fotoğraf karesine çevrildi. Tekrar bana dönecekken bir şey kafasına takılmış gibi gözlerini yeniden fotoğraf karesine çevirdi.
"Bu benim."
"Sen Rai'sin! Şimdi aptal rolünü oynayarak beni kandırmaya mı çalışıyorsun?"
Kaya gözlerini yumdu ve gözünden bir damla yaş süzüldü. Gözlerini açtığında farklı bakıyordu.
"Kaya?"
"Beni onunla karıştırma Arsel, ben ondan çok farklıyım."
"Ne demek istiyorsun Kaya? Seni hiç anlamıyorum."
"Kaya beni tanımıyor, onu suçlama. Fakat ben onu tanıyorum."
"Kaya, iyi misin?"
"Kaya Dissosiyatif Kimlik Bozukluğu'na sahip. Kendisi bunu bilmiyor ama onun bedenini daha çok ben kullandığımdan ben her şeyden haberdarım. "Bu psikolojik rahatsızlığı daha önce duymuştum fakat ilgimi çekmemişti, bu yüzden araştırmamıştım. Kaya'nın bu rahatsızlığa sahip olduğu asla aklımın ucundan bile geçmemişti. Sonuçta onun Rai olduğunu öğreneli 5 dakika bile olmamıştı. Düşünecek zamanım yoktu. "Peki ana kişilik Kaya mı?"
"Aslında bir zamanlar öyleydi fakat ben onu ele geçirmeye başladım. Bugün odanda seninle konuşan bendim, düğünü planlayan bendim, oyunu düzenleyen bendim." Kısa bir an bekledi ve devam etti. "Bu arada hemen aklındaki soruları gidereyim. Yarışmadı herkesin üstünde sahte kan torbaları vardı. Senin onların vurulduğunu sanman için onları patlatıyorduk. Zaten benim -yani Kaya'nın- öldüğünü zannettiğin anda yerimizde bize çok benzeyen bir dublör duruyordu. Buna dikkat bile etmedin. Çatıdan düşen bizdik ama yumuşak bir alana düşmüştük. O yüzden o gün "Görmesine izin vermeyin" demiştim. Kaya'yla tek ortak yönümüz sensin Arsel, benim burada olmanın nedeni de bu."
Rai'nin arkasına baktığımda Aras'ı telefon ile konuşurken gördüm. Bir eliyle bana sus işareti yaptı ve odadan çıktı.
"Bak Rai, beni Kaya'nın öldüğüne inandırmıştın. Hatta diğer arkadaşlarımın öldüğüne de inandırmıştın ama bunların hepsi sana nefret beslememi sağladı. Seni sevmiyorum Rai, senden nefret ediyorum." Rai başını öne eğdi.
"Hiç mi sevmiyorsun?"
"Hiç sevmiyorum Rai."
"Olsun Arsel, en azından seninle zaman geçirebildik. Ölümcül saklambaçta yanında olmak bana keyif verdi. Hem o kadar uğraştığım testime de yardımcı olmuş oldun. Testin de işe yaradığını öğrendim bu arada. Duyduğuma göre uzun zamandır psikoloğa gidiyormuşsun.
"Ne testinden bahsediyorsun?"
"Ölümcül Saklambaç başından beri senin için hazırlanan bir psikolojik testti. İnsanlarla ne kadar kısa süre içinde bağ kurabileceğini, onların ölümlerine nasıl tepki verebileceğini gözlemledik. Ah, zavallı Arsel arkadaşlarının öldüğünü sandığın anlarda çok acınası duruyordun."
"Neden bunu yapma gereği duydun Rai? Ne istiyordun benden!"
"Onu şu an sana açıklayamam Arsel, emin ol zamanı gelince öğreneceksin." Rai'nin lafının bitmesi ile sağlık görevlilerinin içeriye girmesi bir oldu. Onlar Kaya'yı kollarından tutup götürürken bazı şeyler kafamda anca oturmaya başlamıştı. Belki de beni hep hayal kırıklığına uğratan, üzen Rai'ydi fakat ben hep Kaya'yı suçlamıştım. Kaya'nın neler olduğundan bile haberi yoktu ki! Onu boşu boşuna üzmüştüm. Kapının girişinde duran Aras'a baktım. Telefonda hastane ile konuşmuş olmalıydı.
"Tedaviye ihtiyacı vardı," dedi Aras.
Başımı onu onaylarcasına salladım.
...
Kaya hastaneye yatıralı 2 ay olmuştu. Arsel ise yine hastaneye doğru gidiyordu. Kaya hastaneye yatırıldığından beri Arsel her hafta Kaya'nın ziyaretine gidiyordu. Kaya'nın en sevdiği çiçeğin kasımpatı olduğunu öğrendikten sonra ona hep kasımpatı götürmeye başlamıştı. Yine elinde kırmızı kasımpatı buketiyle yürüyordu. Kaya'nın tedavisinde ilerleme kaydetmişlerdi fakat hala Rai'nin üstünlüğü daha fazlaydı. Arsel sonunda hastaneye ulaştı ve içeriye girdi. Danışmadaki kıza ziyaret edeceği kişinin ismini söyledi. Kız Kaya'nın psikiyatristini arayıp onay aldıktan sonra Arsel'in gitmesi için izin verdi. Arsel kıza iyi günler diledi ve asansöre binip sekizi tuşladı. Kısa bir süre sonra asansör Kaya'nın bulunduğu kata gelmişti. Arsel asansörden inip oda numaralarına bakmaya başladı. 8001,8002,8003... 8008'e geldiğinde odaya doğru ilerledi. Arsel içeri girer girmez Kaya'nın psikiyatristi ve kırılmaz camın arkasında oturan Kaya ile karşılaştı. Psikiyatrist onları kamerayla izleyeceğini belirterek odadan ayrıldı ve Kaya ile Arsel'i baş başa bıraktı. Arsel, Kaya'ya haftasının nasıl geçtiğinden bahsetti ve Kaya hiçbir şey demeden Arsel'i dinledi. Arsel, Kaya'ya baktığında bir şeylerin yolunda gitmediğini sezmişti fakat anlamamıştı. Ta ki Kaya bir anda yere yığılana dek. Arsel yere çöktü ve acıyla haykırdı. Bir kaç saniye sonra kattaki tüm doktorlar Kaya'ya müdahale etmek için oradaydı fakat artık çok geçti. Kaya yere yığıldığında cebinden boş ilaç kutuları düşmüştü. Rai onun yok olması için ona zorla içirilen ilaçlarla intihar etmişti. Kendisiyle beraber Kaya'yı da yok etmişti. Fakat Kaya'nın cebinde sadece boş ilaç kutuları yoktu. Cebinde Kaya ile Rai'nin ortak olarak Arsel'e yazdığı bir mektup vardı. Bu mektup şimdi olmasa da elbet fark edilecekti fakat asla Arsel'e ulaşamayacaktı.
Sevgili Arsel,
İki farklı kişiliğe sahip olan biri olarak bu mektubu sana yazmak benim için çok zor. Rai kontrolü ele geçirmeden söylemek istediğim şeyler var. Evet, gerçekten Rai'den haberim yoktu. Hastalığımın olduğunu bile bilmiyordum. Oyun zamanlarında hatırlayamadığım anlar oluyordu fakat bunun oyun atmosferinden kaynaklandığını düşünüyordum. Geçenlerde bir şey öğrendim, Arsel. En son düzenlenen, yani bizim katıldığımız, Ölümcül Saklambaç yarışmasının önceki turlarında insanlar gerçekten ölmüş. Ve tüm bunları benim içimdeki ikinci kişilik yapmış. O çok... Korkunç. İçimde böyle bir canavarın yaşamasından nefret ediyorum. Seni seviyorum Arsel. Hayır Arsel, ben senden nefret ediyorum. Beni yok etmeleri için bu hastaneye beni sen tıktın. Sende nefret ediyorum. Senin yüzünden her gün testlere tabi tutuluyorum. Kaya'nın yazdıklarına bakıyorum da bazı şeyleri anlamaya beyni yetmiş. Evet, senin katıldığın yarışma dışında insanlar gerçekten ölüyordu. Bunu sana yapmama nedenim senin özel olmandı Arsel. Ah, zavallı Arsel. Sana bazen gerçekten çok acıyorum. Mesela annenin babandan önce başka biri ile evli olduğunu ve o adamdan çocuğu olduğunu bilmiyorsun. Zaten o çocuğu kimse bilmemişti. Senin annen o çocuğu babasına bırakıp gitti, daha sonra ise babası da o çocuğu terk etti. O çocuk hep arkadaş edindi fakat arkadaşları bir süre sonra ondan kaçmaya başladı. O çocuk arkadaşsız büyüdü. Kurduğu bağlar hep koptu. Yaptığımız konuşmayı hatırlıyor musun Arsel? Sana neden psikolojik bir test yaptığımı söylemiştim. Şimdi sana bir neden daha ekliyorum. O çocuğu anlaman için yapmıştım. Abini anlaman için yapmıştım. Beni anlaman için yapmıştım. O çocuk hep bendim, Arsel. Kaya bilmiyor bunu çünkü o böyle bir çocukluk yaşamamak için kendine yeni bir kişilik yaratmıştı. Ben Kaya'nın en derin sırlarını saklıyorum Arsel. O yüzden beni asla yok edemeyeceksiniz. Benim yok oluşum Kaya'nın da yok oluşu demektir.
Sevgilerle
Kaya/Rai/Abin
ya da nasıl hitap etmek istiyorsan :)
22.07.2026
Şaka gibi geliyor fakat artık Ölümcül Saklambaç serisi sona ermiş durumda. Biliyorum bu son sizi üzdü fakat Ölümcül Saklambacın ilkokulda yazdığım sonunda bile kötü bitiyordu. Son başından belliydi, sadece birkaç değişiklikte bulundum. Arsel ile Kaya burada bitti. Bir süre burada olmayacağım fakat geldiğimde hemen yazmaya başlayacağım konusu hazır bir kurgu var. Görüşürüz!