Elif beni yerden kaldırdı. Ve girişe doğru koşmaya başladık.
"Lan sakarlığınmı tuttu şimdi! "
"Aynen öyle badboy cocuk"
"Sakar kız! "
Etrafımızda yerdeki insanları yiyen ağızları kanlı , var gücüyle koşan insanların peşlerinden dengesiz adımlarla koşuşturan zombilere doluydu. Girişin önünde 4-5 tane zombi vardı ve ben ne yapıcağımı bilmiyordum! Girişe vardiğımızda önümüzdeki zombiler erkeğin üzerine doğru koştu ve ilk önce zombiye yumruk attı daha sonrasında ona doğru koşan zombiyi omuzlarından kavrayarak ittirdi. Bana doğru aşırı hızlı koşan bir zombi vardı otamatiken panikledim, zombi o kadar hızlı koşuyorduki yer alev alıcaktı resmen . Zombi bana aşırı yaklaşmıştı ve ani bir refleksle yere eğildim. Zombi üstümden fırlayıp kapıya çarpma sesi duyuldu.
"Sakar kız azcık bıçakmı kullansan diyorum"
"Olur ilk denememi sende yapabilirim nasıl fikir? "
"Aman kalsın"
"Koşun!kavganın sırası değil çok fazlalar hepsine yetişemeyiz! " dedi kız ve yerden kalkıp koşmaya başladık kapıdan çok uzaklaşmadan arkama batım zombinin kafasına kapının sivri yeri girmişti anında kafamı çevirip önüme döndüm ve Ecrin'in evine giden yola saptık.
"Bu arada alarınız ne? "Dedi Elif
"Ben Melisa"
"Batu"
"Ben Elif" sanırım sıra bana gelmişti
"İklim" dedim
"İsimleriniz çok güzel " dedi Melisa
"Teşekkürler"dedi Elif, aklıma bir soru takılmıştı bunlar sevgili miydi ? Ama fazlada samimi değillerdi.
"Siz sevgili misiniz? "Deyiverdim, bu ani sorumla herkes şaşırmış bir şekilde bana bakıyordu .
"Evet, noldu kıskandınmı sakar? " dedi Batu sırıtarak
Batuya öldürecekmiş gibi bakarak
"O kadar kıskandımki ağlıyacağım şimdi" dedim alaylı bir şekilde
"Tamam kesin artık şunu" dedi Melisa
Zombilerin yanından hızlıca geçiyorduk daha doğrusu geçmeye çalışıyorduk. Zombilerin sayısı çoğalmaya başladığında iyice telaşlanmıştım. Nereye kadar koşabilirdikki? Arkamızdan koca bir sülale geliyor gibiydi.
Tam sokağın köşesinden sola doğru dönüyordukki yere düşme seni gelmesiyle kafamı çevirdim, Batu'nun üzerinde bir zombi vardı. Zombi onu ısırmak için her yolu deniyor gibiydi Batu ise onu kanlı göğsünden var gücüyle üzerinden atmaya çalışıyordu
"Yardım edin bu aptal yaratık üzerimden gitmiyor! "
"Seni sevdi bence bAdBoY" dedim
Elif ve Melisa'ya doğru kafamı çevirdim ikiside aşırı korkaklardı o yüzden bu işi ben halletmek zorundaydım.
Zombinin tam karnından sağlam bir tekme geçirdim ve erkeğin kalkmasına yardın ettim.
"Dikkatli ol badboy"
Batu bana sadice baktı ve cevap vermedi bende zombi istilasının ortasında kavga edicek kadar salak olmamak için susmayı tercih ettim.
"İyimisin Batu? "Dedi Melisa
"İyiyim bebeğim"dedi Batu. Bebeğimmi? Galiba burada kusucam.
Arkama hızlıca göz gezdirdim , çok yorulmuştuk zombiler neden bu kadar hızlı koşuyordu lanet olsun! Önüme döndüm ve yola devam ettik. Acaba abim şuanda ne yapıyordu? Ya abim zombi olduysa? Onsuz ben napardım? Abim bana kurşunların içinde beni kanatlarıyla korumaya çalışıyordu annemin yerine. Ona birşey olmaması umuduyla kendimi geçiştirmek zorundaydım. Evrini aldıktan sonra ofise geçicektik, birşey olduğunda bizim grup hep ofiste buluşurduk,
Biz çocukluktan beri arkadaştık. Birgün hepimiz mahallede konuşurken:
"büyüyünce ben mafya olucam! " demişti Arda,
Arda ciddende mafya olmuştu, bir gün büyük bir çatışmada vurulmuştu, tek kişiydi ve ona tuzak kırmuşlardı
"Bende dedektif olucam! " demişti abim
Herkes olmak istediği mesleği söylemişti ve oyuna başlamkştık
"Olamaz kötü adamlar size zarar verebilir! Biz korunaklı bir ofis bulalım" dedi Arda
"Olur hem orda yaşarız" dedik
Böyle bir konuşma geçtiğini hatırlıyorum. Ciddende Arda korunaklı bir Sığınak almıştı ve biz genellikle ofis gibi kullanırdık. Arda ölünce ofise gitmeyi bıraktık. hepimizin anıları vardı o ofiste. Biz küçüklükten beri birbirlerimizin yaralarını sardık işte bu yüzden Ecein, Elif, Sevde, Abim,Arda ve Doruk benim için çok değerliydi. Bu 6 kişi için canımı bile verebilirdim onlarda aynısını yaparlardı. Onları kaybetme düşüncesi aklıma gelince bile kötü oluyorken onları kaybetseydim iyi olacağımı sanmıyordum. Ardanın ölümüyle 8-9 ay kendimize gelemedik. Arda tam olarak 2 yıl önce ölmüştü.
O kadar fazla dalmıştımki Ecrin'in evine vardığımızı zor fark ettim, yavaşça kapıyı açtığımızda karşımızda zombiler vardı ve bize doğru koştular.
"Kahretsin bir yerdende şunlar çıkmasa şaşardım! " dedi ve gelen ilk zombiyi kaptı. İkinci zombide bendeydi arka cebimdeki bıçağı çıkardım. Zombiye ilk önce yumruk atıp sersemlemesini sağladım ve bıçağı karnına geçirdim yüzüme kan gelince ağzımı ve gözlerimi kapatıp bıçağı çektim gözlerimi hızlıca ovuşturup açınca önümdeki zombinin bana tostlamasıyla kendimi yerde duvara yaslanmış bir şekilde buldum.
"Neden ölmedi? "Dedim telaşla, zombi üstümüme atlayacakken kenara doğru yuvarlandım ve zombi kafasını duvara çarptı.
Eliflere doğru kafamı çevirdim ne haldeler diye
Elife verdiğim sopa Melisa'daydı ve zombiye vuruyordu bir yandan kaçıyordu zombi tam ısıracakken sopayı kafasına geçirmeyi becerdi.
Bir dakika elif nerdeydi?
"Elif nerde!"
"Orada"
Etrafıma bakındığımda duvarın kenarında Elif'i gördüm bacaklarını kendine çekmiş ve kafasını bacaklarına gömmüş bir şekilde ağlıyordu
"Elif! " diyerek yanına koştum
~•~•~•~•~••~•~••~•~•~•~•~•~•~•~••~•~•~~••~•~•~
Yazım yalnışı varsa özür dilerim sizleri çok seviyorumm!❤
