Bölüm 3

Arkadaşlar çatının kenarından dikkatle indi. Ay ışığı, okulun arka bahçesini gri bir sis gibi kaplamıştı. Her adımda zeminin gıcırdaması, kalplerini daha da hızlandırıyordu. “Dikkatli olun,” dedi Aras. “Her köşe tehlike saklıyor olabilir.” Kai, elindeki çakıyı sıkarak ilerledi. Vera, Demir’in kaybının acısıyla sessizdi, sadece gözleriyle etrafı tarıyordu. Lena, arkadaşlarını toparlamaya çalışıyor ama kendi korkusunu gizleyemiyordu. Bir an için her şey sessizdi. Ama sonra bir bağırış, bahçenin karşı köşesinden geldi. Zombiler okulun etrafını sarmaya başlamıştı. “Koşmalıyız!” Aras bağırdı. Hepsi birlikte koştu. Eski spor sahasına vardıklarında, bir metal kapının açık olduğunu gördüler. İçeri girmeye çalıştılar ama bir zombi, tam onları yakalamak üzereydi. Lena, çekiçle saldırdı ve canavarı geri püskürttü. “Hadi, içeri!” Kapıdan girdiklerinde, içerde boş bir depo vardı. Nefes nefese kalmışlardı ama kısa bir süre için güven içindeydiler. Kai, duvara yaslanarak nefesini düzenlemeye çalıştı. “Demir… öldü ama biz hayatta kalmalıyız. Birbirimize güvenmek zorundayız.” Vera, gözleri dolu dolu, “Bunu birlikte yapacağız. Ama artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.” Bir anda depoda eski bir araba ve birkaç kutu malzeme buldular. “Belki buradan kaçabiliriz,” dedi Aras umutla. Ama tam o sırada, depoya başka bir grup zombi girdi. Arkadaşlar köşelere sıkıştı. Lena, “Sona kalmayacağız, kaçmalıyız!” diye bağırdı. Bir fikir geldi: Kutulardan birini düşürüp gürültü çıkardılar. Zombiler sesin geldiği yöne yöneldi. Bu fırsatı değerlendiren dörtlü, arabanın yanına koştu ve içeri atladı. Aras direksiyona geçti, Kai ise silah gibi tuttuğu çakıyı kavradı. Vera ve Lena arka koltukta birbirlerine sarılmıştı. Araba çalıştı ve geceyi yararak uzaklaşmaya başladılar. Ama uzaklaştıkça, Aras fark etti: okulun kapısından çıkan gölgeler, onları hâlâ takip ediyordu. Her şey bitmemişti. Bu sadece başlangıçtı. Lena, sessizce mırıldandı: “Demir… umarım bir yerlerde huzur bulursun.” Gece boyunca araba ilerledi, arkadaşlar birbirine sıkıca tutunmuştu. Her virajda, her karanlık köşede yeni bir tehlike onları bekliyordu. Ama artık tek bir şey kesinleşmişti: hayatta kalmak için birbirlerinden başka şansları yoktu.