Bölüm 1

Bugün günlerden pazartesi ve biz babamın saçma tayini yüzünden Londra'ya taşındık. "Lila, hadi birtanem yeni okulunu görmeye gidelim!" Eee, eğitim şart tabii. "Tamam çiçeğim, ben üstüme siyah kabanımı geçirip geliyorum!" Çiçeğim... Annem benim en kıymetlim olduğu için ona hep böyle seslenirim. Yaa bi saniye, ben bu okulu eninde sonunda göreceğim. Neden görmeye gideyim ki? Doğru,annemin merakı yüzünden. Üstüme siyah kabanımı geçirip bahçeye, annemin yanına gittim. Arabanın anahtarını elime vererek "Al, sen sür bakalım." dedi. Anahtarı elinden aldım ve sürücü koltuğuna oturdum. Arabayı çalıştırdıktan sonra gaza bastım. "O okulda çok eğleneceğine eminim güzel kızım." dedi annem. "Umarı-" karşımdaki direği son anda farketmiştim. Frene bastığım halde araba durmadı ve direğe çarptım. Arabanın camları içeri savrulurken telaşla "Annee!" diye bağırdım. "İyi misin?" diye ekledim. Cevap yok. "Hey, anne!" Cevap yok... Arabadan son süratle indim ve annemin oturduğu koltuğun kapısını açtım. Gözleri kapalı, kalbinin tam ortasında büyük bir cam parçası saplı, Kırmızıya bürünmüş... "Anne, düşündüğüm şey olamaz, değil mi?" diye sordum fısıldayarak. Cevap yok... Ben o an hayatımın en önemli parçasıbı kaybettim. Ambulans sesleri, "Sedye!" diye bağıran personel... Gözlerim oraya odaklı, annemin kalbine. Kalbim acıyor, ağlıyorum ama ağlamakla elimden birşey gelmiyor ve bunun tek suçlusu benim! Annemin katili benim! O benim başımı okşarken ben onu vurdum, hem de kalbinin tam ortasından...