Koridordaki konuşma çoktan unutulmuştu.
Ya da en azından...
Atölyedeki herkes öyle sanıyordu.
Çünkü Maison D'Elior'da yeni bir telaş başlamıştı.
Meral Hanım elindeki dosyayı masaya bıraktı.
"Herkes beni dinlesin."
Lara kahvesinden bir yudum aldı.
"Dinliyorum ama biraz uykum var."
"Bu akşam Bellanova'nın düzenlediği tanışma gecesine davetliyiz."
İpek'in gözleri büyüdü.
"Şu büyük otelde yapılacak olan mı?"
"Evet."
Mert dosyayı kapattı.
"Türkiye'deki bütün büyük moda evleri orada olacak."
Kerem hafifçe gülümsedi.
"Atelier Vesper da."
Salondaki hava bir anda değişti.
Lara ise omuz silkti.
"O zaman güzel giyinmek zorundayız."
---
Akşam...
Antalya'nın en lüks otellerinden birinin balo salonu ışıl ışıldı.
Kristal avizeler tavandan sarkıyor, canlı yaylı orkestra hafif müzikler çalıyordu.
Basın mensupları girişte konukların fotoğraflarını çekiyordu.
İlk gelenler Mert ve Meral Hanım oldu.
Meral Hanım koyu zümrüt yeşili, sade ama çok zarif bir elbise giymişti.
Mert ise klasik siyah smokiniyle her zamanki gibi şıktı.
Fotoğrafçılar peş peşe flaş patlatıyordu.
Birkaç dakika sonra...
Siyah bir araç girişte durdu.
İlk inen İpek oldu.
Üzerinde açık mavi, omuzları zarif şekilde açıkta bırakan uzun bir elbise vardı.
Saçlarını ensesinde toplamıştı.
Ege arabadan inince birkaç saniye gerçekten konuşamadı.
İpek gülümseyerek sordu:
"Ne oldu?"
Ege boğazını temizledi.
"...Hiç."
"Hiç gibi görünmüyor."
"Çok..."
Bir an durdu.
"...çok güzel olmuşsun."
İpek'in yanakları hafifçe kızardı.
"Teşekkür ederim."
Tam o sırada Lara'nın sesi duyuldu.
"Yolun ortasında romantik sahne çekmeyin."
İkisi de dönüp baktı.
Lara kırmızı saten, sırt dekolteli ama zarif bir elbiseyle arabadan indi.
Topuzundan birkaç saç tutamı yüzüne düşüyordu.
İpek ağzını açık bıraktı.
"Lara..."
"Ne?"
"Sen..."
Lara kaşını kaldırdı.
"Çok mu kötü?"
"Hayır!"
İpek gülmeye başladı.
"İlk defa senden gözümü alamıyorum."
Lara gülümsedi.
"Alışırsın."
Tam o sırada...
Kerem giriş kapısından çıkıyordu.
Bir müşterisini uğurlamıştı.
Başını kaldırdığı anda...
Gözü Lara'ya takıldı.
Olduğu yerde kaldı.
Lara bunu fark edince hafifçe gülümsedi.
"Neden öyle bakıyorsun?"
Kerem cevap vermedi.
İki üç saniye sonra ancak konuşabildi.
"...Kırmızı sana yakışmış."
Lara bu kez gerçekten şaşırmıştı.
Çünkü Kerem bunu ilk kez dalga geçmeden söylemişti.
Lara dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümsemeyle,
"Teşekkür ederim."
dedi.
İpek dirseğiyle Ege'yi dürttü.
"Başlıyor."
Ege usulca başını salladı.
"Kesinlikle."
---
İçeri girdiklerinde salon neredeyse tamamen dolmuştu.
Garsonlar içecek servis ediyor, insanlar ayakta sohbet ediyordu.
Bir anda sunucunun sesi duyuldu.
"Sayın konuklarımız..."
"Bellanova'nın bu yılki iş ortaklarını ağırlamaktan büyük mutluluk duyuyoruz."
Alkışlar yükseldi.
Tam o sırada salona dört kişilik bir grup girdi.
En öndeki adam kırklı yaşlarında, son derece karizmatik görünüyordu.
Üzerinde lacivert özel dikim bir takım elbise vardı.
Alessandro'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.
Mert'in kaşları çatıldı.
Meral Hanım derin bir nefes aldı.
Kerem ise fısıldadı.
"...Atelier Vesper."
Salonda gözler yeni gelen grubun üzerindeydi.
Grubun lideri kadehini kaldırıp gülümsedi.
Sanki herkesi yıllardır tanıyormuş gibi rahat davranıyordu.
Lara, adamın gülümsemesini görünce nedense içini açıklayamadığı bir huzursuzluk kapladı.
Ama bunu kimseye söylemedi.
Tam o sırada aynı adamın bakışları kısa bir anlığına Lara'yla buluştu.
Adam gülümsedi.
Lara ise...
Hiç gülümsemedi.