-Boşluğun Bakış Açısı
Derin bir nefes aldı Hayat. Son kez baktı Doruk'un gözlerine. Kahverengiydi aslında Doruk'un gözleri. Çok koyu bir kahverengi. Uzaktan gören biri rahatça siyah sanabilirdi. Basit bir sebepti ama Hayat'ı Doruk'un ona Üsteğmen yerine Hayat demesi üzmüştü. Hemde çok. Onların arasında bir insanın kolayca görebileceği bir bağ yoktu. Onlar asla ama asla birbirlerine adları ile hitap etmezlerdi. Yazılı bir kural değildi bu. Veya karşı karşıya geçip Sen bana Hayat yerine Üsteğmendiyeceksin dememişlerdi fakat hep birbirlerine Komutan ve Üsteğmen demişlerdi. Yazılı olmayan bir kuraldı bu. Ve Doruk bu kuralı çiğnemişti.Derin bir nefes aldı ve arkasını döndü Hayat. Sinirle ilerlemeye başladı. Telefonu çaldı. Durdu. Cebinden telefonu aldı ve sinirle arkada kalan Doruk'a fırlattı. Paramparça olmuştu telefon.
"Bunu neden yaptın,bilmiyorum ama" eli ile yerdeki telefonu gösterdi "Şu telefon kadar paramparçayım, Komutan.." arkasını döndü ve sessizce ilerledi. Doruk için sadece arkasından bakma vaktiydi. O belki bilmiyordu Hayat'ta bıraktığı acıyı ama o,Hayat'ın sarı saçlarından koskocaman bir hayat bulmuştu ve şu an yavaş yavaş hayatını kaybediyordu.
"Çok yükseldin be komutanım" dedi Kenan. O sadece nasıl kendini affettireceğini düşünüyordu. Dora ve Aylâl'a döndü.
"O.." dedi."Üsteğmen,hangi çiçeği sever..?" Aylâl şaşırmıştı.
"Mavi mi?" diye sordu. Orkideleri severdi Hayat. Dünya'da açan ilk çiçekti orkide. Çiçeklerin anasıydı. Hep özel gelmişti orkideler Hayat'a.
"Evet." dedi Doruk. Aylâl cevap verdi
"Mavi, orkideleri sever. Ama ona kendini bir çiçek ile affettireceğini pek sanmıyorum,Siyam." tam arkasını dönmüştü ki aklına birşey gelmiş gibi yüzünü Doruk'a döndü
"Unutma ki orkideler yaz çiçekleridir.Kışın çiçeklerini dökerler ve yazın tekrar açarlar. Sen eğer Mavi'ye kış olursan o sana hep çiçeklerini döker. Ama eğer sen ona yaz olursan sana çiçek açar ve sen ona hep kış oluyorsun,Siyam. Bunu yapma."
Aylâl haklıydı. Belkide abisinden yiyeceği dayaktan ölürsem diye son sözlerini mantıklı yapmaya çalışıyordu. Kenan;
"Abiciğim sen çok akıllı konuşmaya başladın gel bakalım sen.." dediği anda Aylâl arabaya doğru,Kenan Aylâl'ın Defne ise Kenan'ın peşinden koşmaya başladı. Dora,Caner ve Gece'iyi göstererek
"Biz benim araba ile kaçar." dedi ve abisinin omzuna teselli vermek ister gibi iki kere vurdu. Onlar giderken Doruk bomboş karakola baktı. Sonra o da kendi arabasına ilerledi. İlk durağı bir çiçekçi olacak,orkide bulana kadar uyumayacaktı..
----------------------------
Yazarın Notu
Selamm yine ben geldimm! Yeni bolumu nasıl buldunuzzz? Sizce Hayat Doruk'u affedecek mi? Her an yeni bolum gelebilir. Yarında bu gun de. Beklemede kalınnn. Öptümmm