(Alev)
Bahçede oturmaktan sıkıldığımdan dolayı içeri geçmek için ayağa kalktığım da karşıdan gelen Kuzey'i gördüm. Yavaş adımlarla yanına gittim. Yanına vardığımda kısaca selamlaştık. Bana "Ejder hoca hepimizin 16 dakikaya toplantı salonunda olmamızı söyledi"
"Tamam" dedim
"Ha bu arada üniformalarıda giyecekmişiz"
"Peki başka"
"Başka yok"
"Tamam 15 dakikaya toplantı salonunda görüşürüz"
Odama gidip üniformamı giyip saçımıda at kuyruğu yaptıktan sonra odadan çıktım.
Toplantı salonunun kapısının önüne geldiğimde herkes oradaydı. Nur yanıma gelip kulağıma fısıldadı:
"Alev ben benim bu iş uzun sürer"
Nur'a sus yapıp susturdum. Kapıyı tıklatıp içeri sırayla girdik.
İçeride Ejder hocadan başka adamlarda vardı. Ejder hoca boş sandalyeleri gösterip oturmamızı istedi. Oturduğumuzda hepimizin önüne birer dosya bıraktı. Dosyada İstanbul/Beykoz'daki kayıp insanlar hakkındaydı. Bu insanlar daha çok lise çağındaki öğrencilerdi. Kuruluştaki bütün oklar Yıldızlar Özel Kolejini gösteriyordu. Büyük ihtimalle bizi oraya öğrenci olarak göndereceklerdi. Adamlardan biri konuşmaya başladı:
"Gördüğünüz dosyalardaki okula öğrenci olarak gideceksiniz"
Ne dedim ben, benim dediğim saniyesinde tutar kardeşim.
Adam konuşmaya devam etti: "Göreve bu pazartesi başlayacaksınız ve ayrıca biz de okulun altında yeni bir Dünya olduğunu düşünüyoruz" diye düşüncesini dile getirdi. Burada toplam 38 ajandık. 38'ini de gönderemeyeceğine göre kura yapılacaktı. Ejder hoca eline isimlerin olduğunu tahmin ettiğim cam fanusu eline aldı ve 1 tane seçti. 1 Tane daha derken tam tamına 8 tane çekti. Sıra açıklamadaydı.
"Alev"
"Hakan"
"Kuzey"
"Sare"
"Ayşe"
"Burak"
"Nur"
"Emre"
İlk itiraz Ayşe'den geldi.
"Hocam ben Emre'yle aynı grupta olmak istemiyorum" dedi.
"Ben sanki senin gibi sürtükle aynı grupta olmak çok istiyordum da" Emre vurdu, gol oldu.
"Hıhım"
"Yeter kesin sesinizi artık" Bu ses iri yarı bir adama aitti. Herkes bir anda sessizliğe gömüldü.
Ejder hoca her şeyi detayına kadar anlattıktan sonra odalarımıza eşyalarımızı toplamak için dağıldık. Bugün günlerden cumaydı ve 2 gün sonra göreve başlıyorduk. Kız, erkek olarak 2 ayrı evde kalacaktık. Biz yani 4 kızın evi okula daha yakın, erkeklerin ise daha uzaktı. Okula ayrı saatlerde giderek kimliğimiz anlaşılamayacaktı. Ne saçmalama. 2 Gün erken mahalleye gittiğimize göre eve eşyaları kendimiz yerleştirecektik. Çantamı toplamayı bitirdikten sonra dışarı çıktım. Bahçede herkes tamdı ama servis Sare'yi bekliyordu. Sare elinde kocaman bir bavulla içeri girince ilk kahkahayı Kuzey patlattı.
"Kızım yaz tatiline gitmiyoruz göreve gidiyoruz hatırlarsan."
"En fazla 2 hafta sürer çok abartmışsın" dedim bende
Sare bize aldırış etmeden yerine oturdu ve servis yola koyuldu. Beykoz'a vardığımızda ilk bizi yani kızları bıraktı.
Eve girdiğimizde ev 3+1'di. Nur birden "Arka oda Alev ve benim" deyiverdi. Ardından ekledi: "O zaman Güneş alan oda Sare ve Ayşe'nin. Dolaplara sığmayan eşyalarınızı salona koyalım."
Nur'la odaya girdiğimizde oda gri tonlarında döşenmişti. Ranza, gardırop, 2 çalışma masası, ayna, raf ve koliler. Nur kolileri göstererek: "İçinde ne var acaba" dedi. Ben de ona "açıp bak" deyince kolileri hemen açıp içindekilere baktı.
Koliyi açtığında nevresim takımı, poster, kitap, box eldiveni ve kum torbası vardı. Bir dakika orada box eldiveni ve kum torbası mı var? Aman Allah'ım bunları benim için koymuş olmalılar. Koşarak box eldivenini elime geçirdim, tam olmuştu. Öncelikle Nur'a şaka amaçlı bir vuruş gerçekleştirdim, irkildi.
"Ne yapıyorsun ya!?"
"Şaka yapıyorum ya!"
Şaka yaptığımı anlamasına rağmen hayla somurtuyordu. Ve odadaki altın varaklı kanepelerden birine oturdu.
"Kalkta şu kum torbasını takmamda yardım et."
"Çok beklersin canım" dedi buz gibi bir tebessümle.
"Hadi ama ya ortaokul ergenleri gibi davranıyorsun şuan."
"Kız bak normalde bu hareketi Sare, Ayşe yada başkası yapsa gebertirdim ama işin içine Alev girince değişir."
Tebessümle teşekkür ettim. Yardım etti ve kum torbasını taktık. Kum torbasıyla biraz oyalandıktan sonra acıktığımı fark ettim. Mutfağa gittiğimde evde hiçbir şey olmadığını fark ettim.
"Abi şaka mı yaa!"
Sare tam o sırada mutfağa girdi.
"Ne oldu Alev?"
"Evde hiçbir şey yok ve ben açlıktan ölüyorum şuan."
"O acil bir durum."
"Öyle valla. Neyse yakınlardaki bir markete gidip takviye yapayım."
"Bence dışarı çıkma sonuçta ajanız."
"Ajanız diye geberelim mi?"
"Yine de sen bilirsin."
"Olsun ben gidip bir şeyler alayım."
Hemen dışarı çıktım. Üzerime giydiğim triko kazak nedeniyle üşümedim. Yine de siyah şişme montumu giydim. Market bulunduğumuzu yere 5 dakika uzaktaydı. Her ne kadar üşümesem de markete kazasız belasız geldim. Bakliyat, ekmek, süt ürünleri gibi şeylerde aldım. Canımız atıştırmalıkta çektiği için atıştırmalık reyonuna gittim. Ne alsam diye düşünürken başım döndü ve yere düştüm.
Gözlerimi açtığımda gözlerimin orda iki kara iris duruyordu. Bu kara irislerin sahibini çok merak ediyordum. Ama içimde tutmayı başardım. Normalde olsa çocuğun T.C. 'sini bile sorardım.
"Ne zamandır baygınım?" diye sordum.
"5 Bilemedin 10 dakika."
Bir an önce toparlanıp ayağa kalktım. Kara gözler hala üzerimdeydi.
"Yardım edeyim" dedi ben ayağa kalkarken.
Hayır diyebilecek bir halde değildim. Bu yüzden evet demek zorunda kaldım. Eşyalarımı topladık, reyondan alacaklarımı aldıktan sonra kasaya gittim. Kasada ödeme yaptıktan sonra yürüyemeyecek hale geldiğimi fark ettim. Tekrar başım döndü ve dengemi kaybettim. Ne oluyordu bana anlamamıştım. Gözümü açtığımda kızlar başımda duruyorlardı. Hepsinin yüzünde bir heyecan vardı.
"Ne oldu bana yaa!"
"Valla ne olduğunu bizde bilmiyoruz ama kiminle olduğunu tahmin edebiliyoruz." dedi Ayşe. Nur onu kolundan cimcikledi.
"Bir tane su verin."
Sare "Ben getiririm" dedi. Su getirdi ve ben daha suyu ağzıma almadan Sare golü vurdu.
"O çocuk neydi ya öyle taş gibi." dedi. Ve su boğazımda kaldı. Nur sırtıma vururken Ayşe'de
"Harbi maşallah yani kaslarıyla falan mükemmeldi, birde seni kucağında getirdi."
"Siz benim kıttan gitmemi istiyorsunuz" dedim. Öylede istiyorlardı bence. Bu olaya fazla takılmadan günü sonlandırdım. 2 Gün sonra yeni hayatım başlayacaktı.
