Birden gözüm büyüdü
Eray benimle aynı şarkıyı dinliyordu zevklerimiz nasılda benziyordu ama şimdiden ısındım bu çocuğa ama birden aklıma otobüsteyken aşkım diye mırıldanmaları geldi sormak istiyordum ama çekiniyordum.
gülümsedim ve elimdekileri bıraktım hızlı adımlarla telefonumdan bağlantıyı kestim oda kesti beraber sesli şekilde dinlemeye başladık.****** şaheserlerimiz hazır olunca kızlara mesaj attım ve yaptıklarımızı kutulara koymaya başladım o sırada mutfağı toplama görevini ona kitlediğim Eray alttan alttan bana bakıyordu "bıraktım sana da tepside" deyince gülümsedi.işini bitirip yanıma geldi"teşekkür ederim" dedim "asıl ben teşekkür ederim önce omzunda uyudum, sonra aynı odaya düştük ve beraber tatlı yaptık ayrıca mozaik pastaya bayılırım." "iyi o zaman rica ederim beni inandırmakta bir numarasın haberin olsun arkadaşım" "bende rica ederim arkadaşım" gülümsedim ve terasa çıktım
kızlar bana dik dik bakıyordum " özür dilerim ya oda arkadaşımla biraz konuştum" "kimmiş bakalım bu şanslı kişi?" onlara Eray ı anlattım. "kızım ne diyosun baya sana yürümüş çocuk" " yok be sizin de aklınız hep oralarda, Aras duysa yakasına yapışırdı Eray'ın " dedim "Aras kim" dedi Gece "Ben size söylemdim demi sevgilim 12. sınıfta tanışmıştık tabii şu sıralar biraz kopuğuz ama mesafe girdiği için ararım akşam" kızlar anlamamış gözlerle bana bakınca konuyu değiştirdim.
Gece boyunca eğlendik konuştuk tıkındık kısacası mükemmeldi. dağıldık ve odamın kapısına geldim kapının önünde kartımın içeride kaldığını fark ettim ama kapıyı çalmakta istemiyordum çünkü Eray uyuyorsa onu büyük rahatsızlık vermiş olurdum bunu yapmak asla istemiyordum .
ne yapacağımı düşünürken aklıma arka bahçedeki çay bahçesi geldi gisip biraz takılabilirim diye düşünerek oraya yürümeye başladım.biraz soğuktu ama fazla değildi. bir banka oturup yanımdan ayırmadığım kitabımı okumaya başladım
Dark Romance okuduğum için okurken yerimde duramıyordum aslında o ateşli yerleri atlıyorum ama ben bu sefer öyle bir sahnenin geldiğini fark etmemiş masumca okumaya devam ediyordum ki birisi bir anda kitabı elimden çekene kadar yeminle arkamı dönene kadar bin tane şey düşündüm
"ya versen kitabımı" Allahtan Eraymış ki ben ucuz yırttım
"cık," bir sür okudu ve bir yerde gözler büyüdü " Ayzaa" "hı" okurken gözlerine öyle bir dalmışım ki sadece sesizce hı demekle yetindim ne zamandan beri gözleri yeşildi gözleri yuvalarından çıkacakmış gibi pörtleyince daha net gördüm gerçekten yemyeşil bir orman gibiydi ama onun söyleyecek daha önemli konuları vardı galiba.
"Ayza bunları okuduktan sonra delirmiyor musun gerçekten iğrençler" "ş...şey... ben aslında atlıyorum onları sen bir an da çekince elimden şey oldu işte hem ben sana neden hesap veriyorum istediğimi okurum alla alla" bunları söylerken gözlerimi kaçırdığımın farkındaydım aslında bunu yaparken istemsizce bende rahatsız oluyorum ama elimde değil işte.
ne kadardır burada olduğumu bilmiyorum ama galiba geç olmuştu çünkü etrafta kimse yoktu gelip yanıma oturdu dayanamadım "sen neden geldin?" dedim. "çay içmeye geldim oda arkadaşımı gördüm yanına geleyim dedim suç mu?" haır anlamında kafamı salladım gülümsedi ve bana hafif belirginleşen gamzelerini sundu
"bu saatte çay mı delirmiş olan sensin" "neden bu saatte çay içilmez diye bir kural varda benim mi haberim yok" bu sefer gür bir kahkaha patlattım benim gülmeme o da güldü " komik bir şey mi söyledim ben şimdi" "yooğğ" "eee ne gülüyorsun" kıkırdamalarım devam ederken sohbet etmeye başladık saatin farkında değildim ama telefonuma gelen bildirim sesiyle biraz koptum sohbetten BACİKOLAR grubundan mesaj gelmişti.
normalde olsa bakardım ama şu an zamanı değildi telefonumu kitleyecektim ki birinden daha mesaj geldiğini gördüm aaaa benim canım sevgilimden gelmişti hemen mesaja tıkladım AŞKIMM: Balım ne yapıyorsun özledim seni(23.19) AŞKIM: Uyudun mu?(23.25) AŞKIM: Neyse iyi uykular bir tanem yarın ararım seni(23.32) mesajları gördüm ama artık uyumuştur diye mesaj yazmadım onun yerine sabah aramayı tercih ettim
ben telefonuma bakarken Eray'ın da kitabı incelediğini gördüm "doyamadın herhalde" bana cevap vermek yerine gene gamzelerini sunmayı tercih etti.
zaman biraz daha geçti ve odaya çıktık aslında dışarıda üşümüştüm ama ses etmemeyi tercih etmiştim çünkü bana biraz mızıkçılıkmış gibi geldi biraz da ilgi manyaklığı.
asla öyle büyümedim öte yandan tam tamına zıt olarak büyüdüğüm için susmayı seçtim
yataklara girdik ve ışığı kapattık zaten bir az farklı bir okuldu benim bildiğim yurtlarda saat dokuzda bilemedin onda ışık kapatılırdı yani burası bana göre her yerden farklı
en son sevgilimi düşünüyordum ve sonrada geçirdiğim güzel uykuyu...