Yeni bir okul...
Yeni başlangıçlar...
Ve belki yeni dostluklar...
Okulun ilk günü herkesin dört gözle beklediği ama bir o kadarda çekindiği bir gün.
Okul başlamadan önce bir WhatsApp gurubu kurulmuş ve eklenmiştim okul başlamadan bir gün önce müdür olduğunu var saydığım "YADE" adlı kişiden tam 57 mesaj vardı bir sürü liste paylaşmış ve altına sadece "Oda eşleşmeleri" yazmıştı.
Dakikalarca adımı aradım bulduğumda adımın Eray diye birinin yanında olduğunu gördüm.
umursamadan yatıp uyudum.
sabah güneşinin ilk ışıklarıyla durağa geldim ve otobüsü beklemeye başladım. biraz erken gelmiştim geç kalma korkusuyla. çünkü biletimin yanmasını istemiyordum
ama galiba biraz fazla korkmuşum ki 2 saat erken gelmişim... neyse beklemeye başladım. bir elimde kitabım ve telefonum varken. diğer elimle arkamdan bavulumu sürüklüyordum.
sonunda oturacak yer buldum ve bavulumu kenara koyarak evden çıkmadan yaptığım kurabiyeleri yerken kitap okumaya başladım.
yarım saat sonra telefonum çaldı.
ya ben senin, tam ateşli yerinde bölüyosun yaaa
telefonumu kulağıma götürüp
-alo, dedim
-alo kızım vardın mı?
-vardım anne vardım biraz erken gelmişim saatini bekliyorum.
-tamam kızım, ben sana şey diycektim
-ne diycektin anne
-kızım babanda konuşamak istiyor seninle.
kanım dondu, ne cevap verebildim ne hareket edebildim.
-kızım, iyi misin alo... alo
-efendim
-kızım cevap vermedin. bak uzun yol başına bir şey gelse vicdan azabından ölür baban.
-tamam, dedim sesim gene gotümden çıkmıştı.
bir ses geldi uzun zamandır benimle tartışmak dışında duymadığım ses;
-alo
-alo
-kızım, nasılsın
-iyi
-sana söyleyememiştim ama seninle gurur duyuyorum. tebrik ederim bir tanem.
gözlerim doldu birşey diyemedim sonra tekar konuştu.
-seni seviyorum, kendine iyi bak kızım.
telefon kapandı. gözlerim doldu ve akan bir damla yaşı yanağımda hissettim.
sonra bir kere daha... bir kere daha... ve bir kere daha...