O gece bir çığlıkla uyandım.
korku içerisinde gözlerimi araladım ve etrafıma baktım ne olduğunu anlayamamakla birlikte yataktan doğruldum.
o sırada çığlık kulaklarımı tırmalıyordu,sanki gittikçe sesi yükseliyordu.
hemen yataktan kalktım ve annemlerin odasına koştum,annem ve babam mışıl mışıl uyuyordu.
nasıl oluyorduda bu sese uyanmıyorlardı?
anlayamamıştım.Umursamayarak devam ettim bu çığlığın nereden geldiğini bulmam gerekiyordu.
O sırada kardeşim Lucasın sesini duydum.
bağırarak “Sofia! Neler oluyor!??!”dedi
"Bilmiyorum Lucas!" Yanıtıma cevap vermedi,hızlı adımlarla Lucasın yatak odasına doğru yürüdüm
Lucas gözlerimin içerisine korku ve bilinmezlik içerisinde bakıyordu.O sırada çığlık kesilmişti,sanki kulaklarım yaşlı bir teyzenin kulakları gibi az duyuyordu.Ben ise lambayı yaktım ve Lucasın yanına oturdum.Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki yerinden çıkacakmış gibiydi.
Lucas birden konuşmaya başladı “Sofia saat kaç?”
"Bilmiyorum Lucas”
O sırada bir cam kırılma sesi geldi,Lucas ile göz geldik ikimizinde içi ürpermişti.Ama bu sefer sesin nereden geldiği çok belliydi.Ses Bodrum katından gelmişti.