Behlül anlatıyor.
"Sema afedersin telefon sesizdeydi. Beni niye aramıştın?" Bilmem kaç bin tane cevapsız arama vardı. "Behlül eğer o telefonu bir daha sesize alırsan..."
Ses tonundan anladığım kadarıyla gergindi. Nezaman Gergin olsa bağırarak konuşurdu. "Söylenmem bittiyse ver şu telefonu Sema." Ela'nın sesimiydi o. "Behlül beni iyi dinle." Şimdi de Rüya konuşuyordu.
" Kardeşini bir şekilde kimsenin ruhu duymadan hastaneden çıkarman gerekiyor." Ne o daha yoğum bakımdaydı. "Rüya ne saçmalıyorsun?"
"Behlül! Sorgulama ve dediğimi yap yoksa kardeşin cidden yoğun bakımlık olacak. " O zaten yoğum bakımdaydı. " Behlül kardeşinin bir şeyi yok şimdilik.
Biraz sorgularsan anlarsın. Herkes sizin hastaneden gitmenizi istedi. Hadi babanı geçtim, ya hastanedeki bazı hastalar ve doktorlar. Hiç bir şekilde bu konuda sana karışamazlardı. " Neler oluyordu? " Behlül acele edin. " Telefonu kapattı. Dediğini yapmalımıydım?
Sema anlatıyor
Hep beraber arabanın etrafında oturmuş ne yapacağımızı düşünüyorduk. O sırada ileriden bir kamyonun geldiğini gördüm. Tam o an aklıma Çisem'in hoşuna gitmiyecek bir fikir geldi. Hızla yola atıldım. Durmak zorundaydı, ve durdu. Ela'nın bana baktığını gördüm. Kamyonu gözümle işaret ettim. Ela ne yapmaya çalıştığımı anladı, kızlara haber verdi ve gizlice kamyonun arkasına doğru ilerledi. Şoför arabadan indi. Ona arabamızın bozulduğunu, telefonlarımızın da yanımızda olmadığını söyledim ve çekici çağırmasını rica ettim. Bunları yaparken adamı kamyondan uzaklaştırmıştım. Ela kamyona binmişti. Bu gün her şeye ramen şanslı olduğumu biliyordum. Hem kamyonun kapısı açıktı hem de anahtarı üzerindeydi. Nereden mi biliyorum. Çünkü Ela kamyonu çalıştırdı. Bizimkilerin çoktan kamyona bindiğini gördüm. "Hey geri gelin." Adam kamyonun peşinden koşmaya başladı ve tabi bende. Rüya kamyonun kasasındaydı. Neyseki kamyonun kasası yerden çok yukarıda değildi. Adamın önüne geçip sıçraya bildiğim kadar yükseğe zıpladım ve Rüya'nın elini tutum. Beni hemen yukarı çekti.