Umut: O prenses nereye. Bakim iyimisin OOO turp gibisin
Eylül: BIRAK BENİ BU ZORBALIK.
Umut: yaa öylemi çok üzüldüm ama insan sevgilisine böyle söylermi.
Eylül: yaaa çıldırıcam çıldırcam yaa ne sevgilisi bıraklan beni.
Umut: ooo ama prenses seninde çenen amma düşüyo ha. Alın bunu sakın incitmeyin duydunuzmu
Eylül:
Yaa saçma sapan bir şekilde bana sevgiliyiz falan diyo bayıltıyo ayıltıyo aşırı gıcık bir kişi yok yani nazikçe söyleyince olmuyo sanki. Söylese seni seviyorum aşığım sevmicemmi neyse bunlar beni yine kapatdı. Kaçmak istedim ama nası kaçıyım başıma iki koruma dikdi. Bende madem kaçamıyom yemek yiyim dedim mutfak götürmelerini istedim mutfa indim patetesleri kızartmak için doğruyordum birden arkadan birisi belime dolandı korkudan arkaya döndüm burun buruna geldik utanctan yerin dibine giricektim. Elim ayağıma dolaşdı ve itmeye çalışdım ama tezgahdan öyle bir tutmuşki kıpırdamadı bile bırakmasını söylüyorum dahada yakınlaşıyor. En sonunda dudağıma yapışdı. Geri itmeye çalışıyorum durmadan ama olmuyo en sonunda ağlamaya başlayınca geri çekildi.
Umut: “niye ağlıyosun” ağlayınca kendimi kötü hissetdim. Sanki birisi kalbimi söküp çıkarmış gibi korkudan napacağımı bilmiyordum. Zarar verdiyimi düşünüyodum. Dudağına bakdım ama hiç bir şey . Yoktu ama gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Ağlamamasını söyledikçe daha çok ağlıyordu.
Eylül: ağladığım için tedirgin olmuş olmalı. Neden mi ağladım çünki aşkından geberdiyim birisi beni zorla öpüyodü. Açım sinirliyim dün akşam yemeyimi yiyemedim her şey üstüme geliyor sinirlerim bozulmuşdu. Başı sağol sola sallalayarak bir şey yok demeye başladım ama tedirgin olmuşdu beni geri döndürüp. Patetesleri elimden tutarak doğramaya başladık. Herşeyi benimle birlikte yaptı ve afiyetle yedik. Qayetde güzeldi. Ayağa kalkıp beni kucağına alıp bebek gibi. Birak diyom kime dorumki zaten sinirden patladım artık yere indirince patlatdım suratına bir tane ama sanki onun canından daha çok canım yandı. Bana bakıp üstüme geldi arka arkaya gide gide yatağa düşdüm üzerime çıktı ve bayada sinirliydi. Şimdi ayvauı uedin kızım yine dudağıma yapıştı ama çok sert öpüyodu. Canım acıyodu. Dudağım kanamaya başladı. Yine ağlamaya başladım ayrılıp dudağıma yeniden baktı kanıyodu kanı eliyle silip kulağıma fısıldadı “ seni uyarıyorum eyer birdaha bana tokat atmaya cesaret edersen bende bundan daha ileriye giderim”. Korkudan ve içimde uçuşan kelebeklerden bir şey söyleyemedim. Öylece kafamdeki hayellerle uyudum. Umarım yarın daha güzel olur ve bir tane bilgisayar bula bilirim.