O günden sonra eve geri döndüm. Ayağımı burktuğum için beni eve gönderdiler eve geri döndüyümde kapı kilitliydi neyseki yedek anahtarım vardı. Açtım ve içeri girdim içeride biraz dolaştım üzerimi deyiştirip koltukta oturup dizi izliyodum ve acıktım kalkıp mutfa gidip yemek yapmaya başladım makarna kaynarken ona sos hazırlarken bir mektub gördüm masanın üzerinde açıp okumaya başladım mektubun içindeki paralar daha çok dikkat çekiyodu başladım okumaya başladım.
mektubda yazanlar:
" Sevimli kızın eyer bu mektubu okuyasan geziden dönmüş olmalısın umut ediyoruz hayatın çok güzel olucaktır sen bizim tek kızımızdın bu yüzden üstüne titredik. Bazen seni bir çok şeyden kısıtladık bunu sana söylücek yüzümüz yoktu bu yüzden bu yolu seçdik. Sen bizim öz kızımız deyilsin sen zengin bir aileden çaldığımız bir kızsın umarım aileni bulirsun şimdi darma duman olmalısın bunun için üzgünüz umarım hayatının geti kalanında mutlu olursin bir gün çok güzel bir doktor olacaksın buna inanıyoruz canım. Hoşçakall..."
Mektubu okuduktan sonra dağıldım. Okadar kırılmış ve napacağımı bilmiyodum ki öylece oturdum ama bir ses beni kendime getirdi bu midemin sesiydi qaliba acıkmışdım . Yemek yedim ve aslında o kadarda üzgün olmadığımı fark etdim. Bunun üzerine çalışacak bir iş aramaya başladım. Böylece yarınlar beni diyer günlere götürürken onları özlüyodum böylece yıllar geçdi.
Artık 23 yaşındaydım 4 yıldır yalnızdım artık doktorluk yapıyodum. Ailemin bıraktı 3 bin parayla bir tasarım şirketi açmışdım şuanda çok güzel ilerliyodu. Ama ben olduğumu kimse bilmiyor şuanda sıradan bir doktordun maskeli kız diye lakabım var ve onunla sesleniyolar her ödül törenin de maske takdığım için böyle söyleniyordu. Yine gizemli bir şekilde şirkete girdim normelde az gelirim ama mutlaka ayda 3 kere gelirim ve bunun tam bir zamanı yoktur bu yüzden herkes her gün harika bir şekilde çalışıyolardı eyer çalışmazlarsa gelir ve kovarım. Maskeden kurtulup doktor olarak hastaneye gitdim ve hastalarla ilgilenip eve dönerken yürümeyi seviyorum ve yürüyerek giderken biriyle çarpıştım bu oydu yıllar önce kurtardığım kişi Umut... Ne yapmam gerekiyor herşeyi itiraf etmek için neyi bekliyordum. Aşkımla yeniden karşılaşdım bu kadrr olmalı ama bunlardan kurtulduğumda çoktan girmişdi birilerinden kaçıyor olmalıydı arkalasından giden adamlarla beraber takip etdim. 30 dakika falan onları izlerken birden silah patladı saklandım birisi vuruldu. Qaliba Umut vurulmuşdu. Onlarda yanlışlıkla vurmuşlar gibi koşarak uzaklaşdılar. Onun yanına gitmeye korkuyordum ama onu yine kurtarmam gerek onu kurtarmak için yanına gitdim yarı ayıktı onun kaldırıp evime getirdim zaten bir sokak otarfdaydı evim. Onun yaralarını sardımbu sefer dağlamadım merak etmeyin kurşunu çıkarıp normel şekilde dikiş atdım. Aynı şeyler yapıp onu serbest bırakdım. Uyandığında umarım beni yeniden kaçırmak istemez. Zaten kaçırırsa ben biterim şirketim hastalır hepsi yok olur. Bu yüzden bir mektub yazıb bu gece evdeki fotoraflarımı falan toplamaya başladım otele taraf gidip otelde kaldım.
+++
UMUT
Kovalandığım düşmanıarım tarafından vurulduktan sonra bir kadının beni kurtardığını fark etdim. Ama tam göremedim tek fark etdiyim aynı parfümdü ormandaki kızla aynı parfüme sahiptiler umarım odur. Hayatımda onun kadar güçlü ve güzel kız görmemişdim. Mektub fark etdim okumaya başladım.
