Bölüm 3

Bir gölgeyle karşılaştım.Gölgenin kafası bir çiçeğe benziyordu.Vücudu uzun ve zayıftı.Hayal görüyorum sandım ve gözlerimi kapatıp açtım.Gözlerimi tekrar açtığımda gölgeyi gördüğüm yerde bir ses vardı.Sanki tırnakları uzun olan biri yeri tırmalıyordu.Hayır.Hayal olamazdı.Öylece durdum kaldım olduğum yerde.Sadece gölgenin olduğu yere bakıyor,sadece gelen tırmalama seslerini işitiyordum.Bu şey gerçek mi değil mi diye düşündüm.Ben bunları düşünürken herkesin yüzündeki o ifadeyi gördüm.Gözlerinde ki korkuyu okuyabiliyordum.Eleven’ın “geri döndü” diye korkuyla mırıldadığını duydum Ama üstüne gitmedim.Eddie yanıma geldi ve beni,durup kaldığım yerden hareket ettirmek için sarstı.Hemen ona döndüm ve sordum “Noluyor?” Yüzümdeki korkuyu hemen anladı. “Sonra açıklayacağız.Fakat şu an konu bu değil.Hemen buradan çıkmalısın.Çıkmalıyız” diye yanıtladı beni.Kafamı salladım ve eddie’nin,omzuma kolunu atmasına izin verdim.Panik olduğumu anlayacakki,sakin ama hızlı bir şekilde kapıya doğru yürüttü beni.Tüm grup olarak kapıya gelip dışarıya çıktık.Eddie’ye dönüp teşekkür ettim.”Yapmam gerekeni yaptım,teşekküre gerek yok” dedi bana.Gülümsedim.”Eve nasıl gideceksin?” Nancy’nin sesiyle duraksadım.Anahtarımı unuttuğumu farkettim.Ve elimi alnıma götürdüm. ”Şak” diye bir ses çıkmıştı ben bunu yapınca.Hepsi bana endişeyle baktı.Steve hariç.Bana bakmıyordu bile.Umrumda da değildi zaten.”Aslında yürüyerek gidecektim.Sen söyleyince anahtarımı almayı unuttuğumu hatırladım.Annemin eve gelmesini bekleyeceğim herhalde” diye ekledim.Jonathan araya girdi “Evde seni bekleyen başka birisi yok mu?” Abim vardı fakat bugün dışarıya çıkacaktı ve gece geç saatlerde gelecekti. ”Abim var aslında.Ama bugün eve bayağı geç gelecek.” Max sordu “Peki annen?O evde yok mu” “hayır” diye yanıtladım onu.”Bu gün “starcourt”diye bir mağazaya gidecekti.Akşam döneceğini söyledi.Ama ben anahtarımı unuttum” ekledim.Steve’in yüzündeki muzip ifadeyi gördüm.Sanki gülecekti.Ama gülemiyordu.”Komik mi buldun?” Diye sordum ona bakarak.Sesimde ne naziklik vardı ne de nefret. ”Hiiç.Sadece bu kadar unutkan olman komiğime geldi” dedi bana. “Tamam” dedim.Bu sefer sesimdeki kızgınlığı ve soğukluğu anlayabilirlerdi.Eddie hemen ortamı yumuşatmak için bir öneri sundu “Bu akşam Mike’ın evinde D&D oynayacağız.Gelecek misin” bu oyunu duymamıştım bile.”Bana öğretmeniz gerekir.Ben bilmiyorum bu oyunu.” Dedim.”Bir de zahmet çıkarmak istemiyorum” diye ekledim.”Ne zahmeti?” Diye sordu nancy.”Yani ben oynamayı bilmiyorum.Siz bana öğretirken oyununuzun akışı bozulur,yavaşlar.” Sesimdeki endişenin nedeni problem çıkaran “o” kişi olmaktı.Eleven bana baktı “O zaman…başka bir şey oynarız.Herkesin seveceği bir şey.Veya oyun oynamayız,sohbet ederiz?” Hepimiz gülümsedik.En iyi fikir buydu.Dustin heyecanla konuştu.”Bence kızlar erkekler yarışlı bir şey yapalım.Görelim bakalım kim daha güçlü” hepimiz kafamızı “evet” anlamında salladık.Okulda yaşadığım o korkunç ve gergin anı geride bırakmıştım.Hep beraber mike’ın evine gittik.Kızlar-erkekler takım olduk ve bilgi yarışması oynadık.Kızlar olarak 4 kişiydik.Fakat bir süre sonra Lucas’ın kız kardeşi Erica’yı aradık.Hemen geldi.Olduk 5 kız.Erkekler 6 kişiydi.Bu yüzden birisi jüri olacaktı.Eddie kendini ortaya attı “Jüri benim!Ben hemen size sorular bulayım” hiç birimiz itiraz etmedi.Hemen kabul ettik.Herkes soruların zorluğunu düşünürken benim düşündüğüm tek şey o kendini çok fazla bir şey sanan Steve’i yenmekti.İlk defa birine karşı bu kadar kin beslememiştim -babam hariç- 3 kağıt ve iki kalem aldık.Bir tanesi skorları yazmak içindi,diğer ikiside soruların cevaplarını küçük küçük yazıp cevabı eddie’ye göstermek içindi.Yarışa başlamadan önce,yarışırken müzik de açabiliceğimizi önerdim.Hepsi dünden razı gibi kabul etti.Radyodan çalan rastgele,enerjik şarkıyı tüm kızlar olarak kafamızı ritime göre harelet ettirken şarkıyı mırıldanıyorduk.Yarışmada berabere kalınca Eddie düello yapabileceğimizi söyledi.Bizleri bir rakiple eşleştirdi.Ne yazık ki Steve ile eşleşmiştim.Biz en son yarışacaktık.Bizden önceki skor 2-2 olmuştu.Ya bu turu kazanacaktım,ya da steve’e yenilecektim.Şansıma sorular müzik ile alakalıydı.Notalar,enstrümanlar,”bu hangi notadır?” veya “bu notayı nasıl yazarsın?”,”şu şu şarkıcının en çok dinlenilen şarkısı” gibi soruları anında cevapladım.Steve hem sinirli,hem de etkilenmiş gözüküyordu.Garibime gitti.Eddie ile “çak” yaptıktan sonra kızlar ile zaferimizi kutladık.Daha fazla güldüğüm,mutlu olduğum çok az an vardı.Akşam olunca saati fark ettim.Annem kesin eve gelmişti.Bu yüzden aralarından ayrıldım.O gece o kadar huzurlu,mutlu ve derin uyudum ki abimin gece 4 civarı eve geldiğini bile duymadım