Taehyung:Görmediniz mi annemle dışarı çıktılar ya sonra geri geldiler
Minho:Evet de teyzem yapmaz ya yapar mı ki
Changbin:Annemi biraz tanıyorsam kesin ve net bir şekilde söylüyorum ki yapmıştır
Jeongin:Aşkım ya bizi de ayırırsa ayırmaz ayıramaz değil mi
Changbin:Tabii ki de hayır bebeğim
Hyunjin:E yine kıskandırın çağırın Chan'ı gelsin
Jimin:Tch olmaz
Jisung:Niye ki
Jimin:O sevgili yaptı
Felix:Kim
Jimin:Kim
Felix:Ha?
Taehyung:Kim yani soyadı Kim Kim Seungmin
Hyunjin:Ortaokuldaki Kim Seungmin mi hani Chan'ın şu sürekli atıştığı
Jimin:Aynen o
Felix:Nasıl lan onlar hep kavga ederdi
Taehyung:Bu salak Chan Seungmin'e aşıkmış beşinci sınıftan beri aşık olduğu için uğraşıyormuş
Minho:Saçmalık
Jisung:Bunu senin demende Minho ne biliyim yani
Minho:Ne var güzelim diyemez miyim
Jimin:Aynı bokun lacivertisin çünkü
Minho:Kes lan cüce
Taehyung:Off ikinizde kesin sesinizi lütfen Jeongguk'un bana geri dönmesi lazım napıcam
Jimin:Tete Jungkook'u biraz tanımışsam sana dayanamaz döner o o yüzden sadece bekle
Felix:Ya hayır ben kabul etmiyorum süründür onu
Taehyung:E zaten
Jisung:Bence hiç dönme biz gidelim ona Taehyung'a tekrar araba çarptı komaya girdi uyanınca sadece senin adını sayıkladı seni aradık ama sen açmadın sonra doktor geldi tahlil yaptı Taehyung sakat kaldı ve senin bir daha ona asla dönmeyeceğini düşünerek üzüntüden hasta oldu doktorlar kanser teşhisi koydu ve dayanamayıp intahar etti öldü diyelim
Jeongin:Çok korkutucusun Jisung
Taehyung:Hayır hayır sakın böyle bir şey yapmayın çok üzülür o
Minho:Şaka yapıyor Taehyung sakin ol biraz
Jisung:Yoo-
Onun kelimesini yarıda bırakan şey Minho'nun dudakları oldu bu görüntüyle gözlerimin dolmasına engel olamadığım gibi taşmasına da engel olamamamla hepsi bana tuhaf bir şekilde bakmaya başladı Minho ve Jisung da sesimi duyup ayrıldılar ve aynı tuhaflıkta bana bakmaya başladıklarında en sonunda Felix dayanamamış olmalı ki konuştu
Felix:Taehyung iyi misin biz yokken doktor gelip sana narkoz falan mı verdi ha güzelim
Taehyung:Güzelim mi
Diyip daha çok ağlamaya başladığımda abim yatağıma yaklaşıp yanımda durdu ve saçlarımı okşayarak konuştu
Changbin:Niye ağlıyorsun
Taehyung:Çünku
Hıçkırıklarım arasında zar zor konuştuğumda sadece tek bir kelime edip sustum hıçkırıklarımın yavaş yavaş azalmaya başlamasıyla bu sefer de konuşan Hyunjin oldu
Hyunjin:Çünku ne
Taehyung:Çünkü Jeongguk'ta beni susturmak istediğinde öperdi ve o da bana hep güzelim derdi
Jimin:Ayy gerizekalı bende bir şey oldu sandım
Taehyung:Oldu zaten daha ne olacak ayrıldı benden
Diyerek ağlamaya devam ettim
~İki buçuk hafta sonra
Bu gün hastaneden çıkıyordum ve Jungkook ne aramıştı ne de sormuştu yanımda refakatçi istemediğim için her seferinde herkesi zorla gönderip sonrasında ise uyuyana kadar ağlıyordum onlarda bunun farkındaydı ama annem özellikle üzerinde bir üzüntü vardı annem olduğu için mi diğerlerinden fazla üzüldüğünü düşünüyoruz hayır her şeyin sebebi olduğu için bu kadar üzülüyor her neyse
-Eve geldiklerinde
Kısa bir araba yolculuğunun ardından abim önce kendisi inip kapımı açtı ve beni tek bir hamlede kucağına aldı Seokjin hyung da valizimi alıp peşimden geldi okulu olduğu için fazla yanımda olamadığı için üzülüyordu
