Neighbour — Bölüm 36

Jeongguk:Anlamadım

Soojin:Nesini anlamadın Jeon oğlumdan uzak dur

Jeongguk:Ama Bayan Kim

Soojin:Aması maması yok Jeon oğlumdan uzak duracaksın

Jeongguk:Ama neden

Soojin:Sence neden Jeon oğlumun hayatına kast eden kişi kim

Jeongguk:Ama o kadın zaten şu an nezarette

Soojin:Evet o şu an nezarette ama diğerleri sadece bir tane mi seaseng fanın var elbette ki hayır onlarca hatta belki de yüzlerce ya oğlumdan uzak durursun ya da ben onu alır abisinin yanına İtalya'ya gönderirim seçim senin

Jeongguk:Tamam tamam lütfen hiç bir yere göndermeyin düzenini bozmayın ben ondan kendim ayrılacağım

Soojin:Doğru seçim Jeon ben şimdi odadakileri alıp çıkıcam sen de ayrılacaksın anlaştık mı

Jeongguk:Tamam

Soojin:Güzel

Dediğinde ikimizde içeri girdik benim yüzümden düşen bin parçaydı Bayan Kim ben Taehyung'un yanına oturduğumda konuştu

Soojin:Biz çıkalım da sevgilisiyle baş başa kalsın biraz

Minho:Teyze iyi misin başına meteor taşı falan düştü herhalde

Soojin:Yok canım sende Minho sanki ne yapacağım çocuğa

Minho:Yani sen öyle diyorsan öyledir de teyzecim şimdi Hyunjin'e neler yaptığını biliyoruz

Soojin:Seninde Hyunjin'e neler yaptığını biliyoruz tatlım

Changbin:Yazık çocuğa yapmadığınızı bırakmadınız

Soojin:Bir kere ben Hyunjin'le Taehyung'u hiç ayırmam benim gözümde ikiside oğlum

Changbin:Aynen annecim o yüzden çocuğu dövdün

Soojin:Bir kere o Yongbok içindi benim minik bebeğim küçücük çocuğu ayartmış

Minho:Felix'te de tam ayartılacak kafa var ya

Soojin:Minho'cum susacak mısın tatlım

Chaeryoung:Minho annecim teyzeni sinirlendirme yoksa onun elinden ben bile alamam seni haberin olsun bebeğim

Minho:Tamam anne ya sanki ne dedik

Soojin:Hadi dedim çıkalım artık

Seojun:Tamam hayatım çıkalım

En son Taehyung'un babası konuştuğunda -her ne kadar istemesemde- çıkmışlardı bende arkalarından bir süre baktıktan sonra Taehyung'a döndüm ve derince yutkunduktan sonra söze girdim

Jeongguk:Taehyung

Taehyung:Aşkım iyi misin sen betin benzin solmuş hep ayrıca Taehyung mu neyin var senin

Jeongguk:Evet Taehyung ve iyiyim bir şeyim yok benim sana bir şey söylemem lazım

Taehyung:Sen iyi değilsin ama neyse çıkar kokusu yakında ne söyleyeceksin söyle

Jeongguk:Ben

Taehyung:Sen

Jeongguk:Ben

Taehyung:Evet aşkım sen

Jeongguk:Ben senden

Taehyung:Jeongguk söyleyecek misin artık resmen ağzından cımbızla laf alıyorum ya söyle hadi artık meraktan çatlayacağım

Jeongguk:Taehyung ben senden ayılmak istiyorum

Gözlerimi sıkıca yumup ellerimi yumruk yaptıktan sonra hepsini tek nefeste söyledikten sonra korkarak titreyen göz kapaklarımı araladım ve Taehyung'un dolmuş gözleriyle karşılaştım o an içimden kendime binlerce kez lanet etmemle Taehyung sesi titreyerek göz yaşları gözlerinden firar ederken zar zor konuştu

Taehyung:Ne

Jeongguk:Söyledim ya işte neyini anlamadın

Taehyung:Nasıl yani neden bir şey mi oldu annem mi bir şey dedi

Jeongguk:Hayır Taehyung annen hiç bir şey demedi ben sadece artık yapamıyorum

Taehyung:Daha annemler gelene kadar hiç bir şey yoktu onunla konuştuktan sonra böyle oldun sen söyle bana ne dedi annen

Jeongguk:Hiç bir şey demedi diyorum ya gidiyorum ben geçmiş olsun sana hayatının geri kalanında başarılar dilerim

Ben tam ceketimi alıp kalkmış gidecekken arkamı dönmemle bileğimi tutması bir oldu dolu gözlerimle ona döndüm ve sorgularcasına baktığımda titreyen sesiyle kekeleyerek konuştu

Taehyung:Son kez gözlerime bakarak seni sevmiyorum diyebilir misin seni artık istemiyorum diyebilir misin ayrılalım diyebilir misin gerçekten bunu bana bize yapabilir misin gerçekten Jeongguk

Jeongguk:Zorlama daha fazla Taehyung dedim ya işte

Taehyung:Gözlerin kapalıydı ama bırak gözlerimin içine bakmayı yüzüme bile bakmıyordun ki

Jeongguk:Kalbini daha fazla kırmak istemiyorum Taehyung bırak bileğimi gidicem

Taehyung:Tamam tamam bırakıyorum ama sadece şimdilik gerçeği öğrenicem ve barıştığımızda senin ağzına sıçıcam görürsün

Dedikten sonra bileğimi bıraktı ve bende vazgeçmemek için hızlıca odadan çıktım ve akmak için çırpınan göz yaşlarımı serbest bıraktım kapıdakiler beni görünce endişe ve merakla bir şeyler sormaya başladılar -Bayan Kim hariç- ben ise onları duymadan hızla koridorun sonuna ilerledim ardından Taehyung'umu görmeye gelen Hyunjin Felix Hoseok Seokjin ve Jimin'i de onların sorularını da görmezden gelerek koşar adımlarla oradan da ayrıldım ve hastaneden çıkıp arabama bindikten sonra Yoongi'yi aradım aradan geçen bir kaç saniye sonra telefonu açmasıyla direkt konuştum

"Yoongi Namjoon'u da evine çağır bira alıp geliyorum konuşmamız lazım"

Dedim ve telefonu kapattıktan sonra el frenini indirip gaza bastım ve ilk gördüğüm tekele girip on iki tane bira aldım ödemesini yaptıktan sonra kısaca teşekkür edip çıktım ve arabama atlayıp Yoongi'nin evine gittim onlara da olanları anlattım her ne kadar Taehyung'a neler olduğunu söylememi söyleselerde reddettim ve sadece içtim

~1 saat sonra

(Taehyung'un anlatımıyla)

Jeongguk gittiğinden beri sadece duvara bakıp ağlıyordum kesinlikle annem bir şey yapmıştı ama ona kızmıyordum çünkü aklınca beni korumaya çalışıyordu sonuçta Yuna Jeongguk'a takıntılıydı ve annemi tanıdığım için ne düşündüğünü biliyordum Jeongguk yüzünden olduğunu düşünüyordu -her ne kadar öyle olmasa da- ve aklınca beni korumaya çalışıyordu Yongbok -daha doğrusu digerlerinin ona seslendiği isimle Felix- gelip yavaşça saçımı okşayıp kafama yumuşak bir öpücük kondurduktan sonra konuştu

Felix:Tae'm anlatmak istersen dinlerim dinleriz biliyorsun daha fazla ağlayıp kendini yıpratmana gerek yok çok zor bir ameliyat atlattın biliyorsun daha fazla hırpalama kendini lütfen

Taehyung:Lix

Dedim kekeleyerek saçlarımı okşamaya devam ederken konuştu

Felix:Söyle tatlım anlat bize ne oldu

Taehyung:Benden benden ayrıldı

Dedim daha çok ağlayarak hıçkırıklarımın arasından annem teyzem ve babam gitmişti şu an hastane odasında sadece bir adet ağlayan ben yani Kim Taehyung abim yani Seo Changbin abimin sevgilisi -çaktırmayın bir tık kıskanıyorum onu- yani Yang Jeongin kuzenim yani Lee Minho kuzenimin sevgilisi -çaktırmayın ona da bir tık acıyorum- yani Han Jisung çocukluk arkadaşım -küçük kardeşim sayılır- yani Park Jimin bir diğer çocukluk arkadaşım -ikizim gibi kardeşim sayılır- yani Lee Felix ve de son olarak bir diğer çocukluk arkadaşım ayını zamanda Lix'imin sevgilisi -abimden sonra abi diyebileceğim bir kişi olur kendileri ama kendisinin bundan haberi yok götü kalkmasın- yani Hwang Hyunjin bu kadroyla deli gibi eğlenmemiz gerekirken benim kazamla dalga geçmeleri gerekirken oturduk burda benim ağlamanın dinmesini bekliyoruz -büyük ihtimalle dinmeyecek- Hyunjin sinirli bir şekilde Minho ve abime dönüp konuştu

Hyunjin:Abi bizim burada işimiz ne Minho Changbin hyung gelin gidelim bir güzel benzetelim şunu kim benim küçük kardeşimi üzebilir

Changbin:O benim kardeşim Hyun

Hyunjin:Hyung ha senin kardeşin ha benim ne fark eder yani birlikte büyüdük zaten

Changbin:O da dogru ama olsun benim kardeşim o yine de

Minho:Sikerim tartışmanızı ya gidelim dövelim şu lavuğu

Taehyung:Yapmayın canı acır

Jisung:Ya hala canı acır diyor çıldırıcam

Jeongin:Araba çarptı ya kafasına falan bir şey mi oldu acaba

Changbin:Yok bebeğim onun doğuştan

Minho:Hyung öyle deme ya biz bunu Jimin'le sallarken falan çok düşürüyoduk ondan oldu kesin bak Jimin'e ikisi de aynı mallık seviyesine sahip

Felix:Kes be götüm sensin mal

Minho:Diyene bak be seni de az düşürmedik sende aynı bokun lacivertisin hadi Hyunjin oruspusu sana küçükken de aşıktı seni az çok koruyordu bizden de bu garibanlar kıyamam çok çekti bizden

Taehyung:Hyung dövmeyin benim sevgilimi canı acır onun yapmayın

Jisung:Lan o senin canını acıtıyor

Taehyung:Ama olsun kesin annem yüzünden oldu

Changbin:Ne

Jimin:Ne

Hyunjin:Ne

Felix:Ne

Jeongin:Ne

Jisung:Ne

Minho:Ne...

Devam edicek(İnş)...

Weeooaaw 1051 kelimee kardo benim mallık sako mu bölümü yanlışlıkla bitmeden üç kez yayimladim cildiricam kanser ya neyse sakiniz