Sesin geldiği yere artık çok yakındım. Hatta bir kaç insan kahkahası da duymaya başladım. Bu gülüşmeler beni iyice deliye çevirmişti. Biraz daha yaklaşıp benim onları görebileceğim ama onların beni görmeyeceğinden emin olduğum bir yere saklandım. Fakat gördüklerim hepsini şuracıkta öldürmem için yeterli görüntülerdi.
Ormandaki tilkileri topluyorlardı. 3 tanesini öldürmüşlerdi biri ise boynundaki ipten kurtulmaya çalışıyordu. Ona sıra gelmeden önce bir şeyler yapmalıydım. Ama insanlar çok kalabalıktı ve ben güçlerimi onlar üzerinde kullanırsam antlaşmayı çiğnemiş olacaktım.
Antlaşmaların canı cehenneme diyerek sakladığım yerden tam çıkıyordum ki başka bir insan yaklaştı.
Giyimi diğerlerine göre daha şatafatlıydı. "Galiba kral dedikleri kişi bu" dedim. Kralı öldüremezdim, imkansızdı. Krallar bizim güçlerimizden korunduğu söylenen insanlardı.
Bir iki dakika kral olduğunu düşündüğüm kişinin konuşmasını dinledim şöyle diyordu: Bu 3 tilki bir kıyafetin iç astarı bile olamaz gidip daha fazla bulun." Böyle dehşet verici bir emir verdi ve avcılar sadece "emredersiniz" diyip dağılmaya başladılar. Boynunda ip olan tilki sonunu kabul etmiş gibi hiç kıpırdamadan duruyordu. Bir şey yapmam lazımdı.
Avcılar dağıldıktan çok kısa bir zaman sonra kral biraz etrafına baktı ve boynunda ip olan tilkinin yanına yaklaştı. "Vay vay bir tane daha varmış, görmemişim. Annem için güzel bir kıyafet ol tamam mı?" Diyerek elini pelerinin altına götürdü ve bir kılıç çıkardı.
Kılıcı gördüğüm an kendimi 5 yaşındaki kadar aciz hissettim ya tilkiyi de öldürürlerse, tıpkı küçükken onu öldürdükleri gibi..
