-Geliyorum Arif abi! Görüşürüz Defne Arif abi geldi ben kaçar. Üzgünüm seni bekleyemedim.
-Sorun değil. Görüşürüz!
Kafam da olan bir sürü soruyla Arif abiye doğru koştum
Arif abi heyecanla;
-Sakin ol Aylin. Ne bu heyecan.
-Abim nerede?
-Abin dışarıda öğretmeni ile konuşuyor.
-Neden?
-Ufuk’ la aralarında minik bir tartışma yaşandı da.
-Ne yaptı yine?
-Burak arkasında ki Yağız’ la çok konuşuyordu. Hoca da Burak ile Ufuk’ un yerini değiştirdi.
-Ne! Hoca abimle Ufuk’ un asla anlaşamadığını bilmiyor mu?!
-Bunu yaptığına göre bilmiyor.
-Sonra ne oldu?
-Ufuk sessizce Bora’ ya bir şeyler söyledi. Bora hızlıca ayağa kalktı bağırmaya başladı. Ufuk’ a yumruk attı. Ufuk tam Bora’ ya karşılık verecekken Bora bir daha yumruk attı ver Ufuk başını yanında olan sıraya çarptı ve başı çeşmeden su akarcasına kanamaya başladı. Bora Ufuk’ un üstüne yürüyecekken hoca Bora’yı tutup beni çağırdı.
-Neden?
-Abini sakinleştirmek için.
-Çok zor.
-Biraz sakinleşti.
-Sonra?
-Hoca Ufuk’ un yerini değiştirdi.
Bu asla işe yaramaz abim birini dövmek isterse onu kimse durduramaz. Eğer konu ben değilsem abimi sakinleştirebilirim ama konusu bensem…
-Şimdi neyi konuşuyorlar?
-Abin zil çalınca Ufuk’ a yürüdü hoca zar zor aşağı indirdi. Ufuk’ ta bunu fark edince kaçtı.
-Tabi ki kaçacak. Kaçmazsa bir yerinden kan akmadan çıkamaz.
-Aylin.