-Neden?
-Oyun geldi ona bakacağız.
-Tamam. Bana önemli olan şeyi söyle.
-Önemli olan şey ise... seni evde yalnız bırakamam. Biliyorum büyüksün ama ben istemiyorum.
-Sadede gel artık.
-Sana 2 seçenek sunuyorum bu geceliğine ya Defne’nin evinde kalırsın ya da benimle Arif abinin evinde kalırsın. Eğer olur da benimle gelmek istersen Arif abinin evinde Arif abin dışında kimse yok.
-Seninle gelmek isterim.
-Neden?
-Sizi izlemek istiyorum.
-Oyunu oynayamazsın ama bak ona göre.
-Olsun.
-Neden Defne değil de ben?
-Defne’nin akşam yapması gereken önemli şeyler var.
-Neymiş o “önemli” şeyler?
-Uyumak.
-Haklısın çok önemi.
-Tabi ki de.
-İyi tamam Arif abine söyleyeyim de haberi olsun.
-Tamam abi ben şimdi gidiyorum.
-Gidebilirsin.
-Görüşürüz!
-Arif, Aylin de bizle geliyor.
-Tamamdır.
Aylin Defne’nin yanına gider.
-Ne oldu, ne dedi, neymiş bu kadar önemli olan?
-Sakin ol sakin kötü bir şey değil.
-İyi ne dedi?
-Akşam Arif abiye gidiyormuş da, dedi ya benle gelirsin ya Defne’ ye gidersin-