Bölüm Jungkook'un ağzından yazılmıştır.İyi okumalar dilerim.
"Uyandım ve sen yoktun.Hayatımda bu kadar hiç korkmamıştım".
٭
Gözlerini yavaşça araladı Jungkook.Hastanedeydi.Onu ihbar etmişti Lalisa.Hiç olmadığı kadar kırgın hissediyordu.Ama bir yanı onun haklı olduğunu savunuyordu.
Ne yapacağını,ne düşüneceğini şaşırmıştı.Belki demişti kendi kendine.Belki affeder, affederim.Onun tek bir cevabına bakıyordu her şey.
Acaba şuan ne yapıyor diye düşündü Jungkook.Kulağına yağmurun sesi gelince gülümsedi.Yağmurun altında dans ettikleri gelmişti aklına.
Flashback
"Yağmurun altında dans edelim mi kook?" diye soran sevgilisine döndü Jungkook.Güzel fikir olsa bile reddetmişti.Çok çabuk hasta oluyordu.
"Lütfen!.Sadece 5 dakikalığına.Ondan sonra hemen eve gideriz.Lütfen,lütfen" demişti Lalisa.Daha fazla yalvarmasına dayanamayıp, kabul etmişti Jungkook."Pekala, ama sadece 5 dakika.Daha fazla yağmurun altında kalırsan hastalanırsın".
Hevesle başını sallamıştı Lalisa.Eşyalarını kasiyere emanet ederek dışarı çıktılar.Lalisa telefonundan rastgele bir şarkı açıp dans etmeye başladılar.
٭
Jungkook gülerek, Lalisa'yı kendisine çekerek dansı sonlandırdı.İkiside nefes nefese kalmıştı."Hadi gidelim artık.Yoksa hasta olucaksın" diyerek Lalisa'nın elinden tutarak içeri geçip, eşyalarını aldı Jungkook.
Ardından hızla arabaya gidip, eve gittiler.
Flashback end
Dolan gözlerini silip, ayağa kalktı Jungkook.Masa'nın üzerinde bulunan kağıt ve kalemi alıp, yatağına oturdu.
Elinde telefon olmadığı için mektup yazacaktı ona.
"Sevgilim
Umarım iyisindir.Bana sinirli ve kırgın olduğunu biliyorum.Özür dilerim her şey için.Belki mektubu okumazsın.Okuduğunu umarak yazıyorum.Seninle ilk sevgili olduğumuz zamanı hatırlıyor musun?.Seni lunaparka götürmüştüm hani.Bana lunaparka ilk kez benimde geldiğini söylemiştin.O an sana söylememiştim.Bende ilk kez seninle gitmiştim.Küçükken babama sürekli beni götürmesini söylerdim, ama o hep beni geçiştirirdi.Tekrardan ona beni götürmesini söylediğim için dayak yemiştim bi kerede.Ondan sonra ağzımı bile açmamıştım.Neyse, boşver.Olup bitmiş bir şey.Fazla uzatmak istemiyorum.Seni seviyorum.
Jeon Jungkook".
Mektubu katlayıp, zarfın içine koydu.Dün bahçeden topladığı çiçeklerden birinide mektubun içine koyup, ayağa kalktı.Kapıyı açıp, koridordan geçen hemşireye verip içeri girdi.
Lalisa'nın yazdığı mektubu okumadan çöpe atacağını bilmeden.
2 ay sonra
Lalisa onu görmeye hala gelmemişti.Her gün onu bekliyordu Jungkook.2 ay olmuştu.Ne görmeye gelmişti.Ne de mektuplarına cevap yazmıştı.Belkide ondan artık vazgeçmişti.Ama bu ihtimali düşünmek bile istemiyordu.
Bekleyecekti.Ömrünün sonuna kadar bekleyecekti.
(Yazacak bir şey bulamadığım için yine zaman atlaması yapıyorum) 3 ay sonra, intihar ettiği gün.
Geçte olsa anlamıştı artık gelmeyeceğini.Yaşaması için bir sebep kalmamıştı artık.Ne arkadaşları vardı yanında, ne de annesi.Babası desen, karı kızla yatıp kalkıyordu.Bir tek Lalisa vardı.Artık oda yoktu.
Bu gece intihar edecekti.İntihar etmeden önce, son kez ona mektup yazacaktı.Kalemi sıkıca kavrayıp yazmaya başladı.
"Sevgilim
5 ay oldu.Sensiz geçirdiğim tam olarak 5 ay.Sensizlik çok zor.Seni çok özledim.Beni görmeyi bırak, mektuplarıma bile cevap vermemen çok koyuyor.Belki mektupları okumadan direkt çöpe atıyorsundur.Bu son mektup.Artık çöpe atmana gerek yok sevgilim.Belkide artık Lalisa.Kendine iyi bak.Beni unutup, kendine yeni bir sayfa aç.Hoşçakal.
Jeon Jungkook".
Mektubu zarfa koyup, masanın üzerine bıraktı.Keşke her şey farklı olsaydı diye geçirdi içinden.Odasında ki banyoya girip kapıyı kilitledi.Yemek yerken gizlice aldığı bıçağı kolundan çıkarıp, soğuk zemine oturdu.
Bıçak çok fazla keskin olmasada işini görürdü.Bıçağı bileklerine yaklaştırıp, derin ve uzun kesikler açmaya başladı.Bu işlemi tekrar tekrar iki bileğine de yaptı.
Ta ki, bilekleri kandan görünmeyene kadar.Bıçak elinden kayıp yere düşerken, gözleri kapanmaya başlamıştı.Gözleri kapanmadan önce son söylediği şey "Umarım, başka bir evrende mutlu oluruz.." olmuştu.
*
