Bölüm 2

Evet aras bey’in asistanıydım fakat onun ekibinde berke isminde biri daha vardı. Benden yaşça küçük 21lerinde genç bir çocuktu ve işin çoğunluğunu yapmam konusunda ondan destek alacaktım. Şirkette 4 kuzen yönetici olarak çalışıyor ve alt pozisyonlarda asistanları bulunuyordu. Alt ekip 10 kişilik bir ekipti ve hiçbiri beni sıcak karşılamamıştı. Ben de çok arkadaş canlısı biri olmadığım için aralarına dahil olmaya çalışmadım. Benim hedefim burada arkadaş edinmek kadar basit değildi. Bir yerlerde “güneş hanım” olmak istiyordum ve sadece iş öğrenmek için deli gibi çalışıyordum. İkinci hafta yanıma bir ajanda aldım ve aras beyle onun ofisinde birebir çalışmaya başladım. Aynı zamanda beni tanımaya, nasıl biri olduğumu öğrenmeye çalışıyordu. Bilgisayarda şirketin özel programı vardı ve ağzından çıkan herşeyi not alıyordum. Bana gösterdiği şeyler ezberlenmesi zor şeylerdi ama benim kendime koyduğum hedefte “yapamadım” kavramına yer yoktu. Ben işleri kolaylıkla anlamaya başladıkça kendisi çok şaşırıyordu çünkü söylenilenlere göre benden önce 4 asistan kızı kısa sürede deneyip yapamadıkları için çıkarmak zorunda kalmışlardı ve her yeni gelene defalarca anlatmaktan yorulmuşlardı. İkinci hafta vücudumdaki ağrılar şiddetleniyordu çünkü doktor kontrolüne gidememiştim. Bir gün aras bey bir şekilde benim iyi olmadığımı anladı ve bana neyin var diye sordu. Ben de durumu anlattım vücudumdaki zedelenen yerleri gösterdim. Bana hemen ertesi günü uzman bir doktora randevu almamı ve saatini kendisine iletmemi istedi. Buna çok şaşırmıştım çünkü işi öğrenme aşamasındayken bana hastane için izin vermesi alıştığım birşey değildi. Şuan düşününce kendimi hiçbir şeye layık görmediğimi fark ediyorum. Ertesi günü öğleden sonra beni şirket aracıyla hastaneye bırakmaları için talimat verdi. Gerekli kontrolleri yaptırdım ilaçlarımı aldım eve geçtim ve o kadar rahatlamış hissediyordum ki size tarif edemem, ağrılarım oldukça hafiflemişti bundan sonra hiçbir şeye ihtiyacım yoktu ve uzun bir aradan sonra ilk defa acı çekmeden uyuyacaktım. Ertesi gün işe gider gitmez aras beye duyduğum minneti tarif edemem hemen gidip teşekkür etmiştim. Üst kattaki odasına çıkarken merdivenleri zorlanarak çıkıyordum ama artık bu durum ortadan kalkmıştı. Kendisi de benimle çalışmayı sevmeye başlamıştı. Ben işleri öğrendikçe iyi hissediyor gibiydi.