Bölüm 1 – İlk Bakış
"Bazı insanlar hayatına adını bile bilmeden girer. Önce gözlerine, sonra da kalbine..."
Lisenin ilk günleriydi.
Her yer bana yabancı geliyordu. Koridorlar, sınıflar, öğretmenler... Herkes sanki birbirini tanıyordu, ben ise sadece etrafı izliyordum.
Yanımda arkadaşım Ece vardı. İkimiz de yeni okulun heyecanını yaşamaya çalışıyorduk.
Ders arasında kantine inmiştik. Ben meyve suyu almıştım, Ece ise tost.
"Koş, zil çalacak!" dedi Ece gülerek.
Elimde içeceğimle merdivenlere yöneldik. Okulun merdivenleri öğrencilerle doluydu. Kimisi aşağı iniyor, kimisi yukarı çıkıyordu.
Tam merdivenleri çıkarken...
Başımı kaldırdım.
Ve onu gördüm.
Kumraldi aslında ama açık kumral ve sarışın saçları ışığa vuruyordu.
Çakır gözleri bir anlığına benim gözlerime takıldı.
Sanki kalabalığın içindeki herkes kaybolmuştu.
Sadece ikimiz vardık.
Birkaç saniye...
Belki de daha kısa.
Ama bana saatler gibi gelmişti.
O bana bakıyordu.
Ben de ona...
İlk bakan kimdi bilmiyorum.
Tek bildiğim şey, gözlerimi ondan alamamamdı.
Sonra ikimiz de yürümeye devam ettik.
Hiçbir şey olmamış gibi.
Merdivenleri çıkınca Ece omzuma hafifçe vurdu.
"Elif..."
"Hı?"
"Sen az önce o çocuğa bakıyordun değil mi?"
Bir an duraksadım.
Sonra kahkaha attım.
"Abartma ya."
Ece gözlerini kıstı.
"Yoo, bayağı baktınız birbirinize."
Omuz silktim.
"Yakışıklı birini görürsem tabii ki bakarım. Hem o bana bakıyorsa ben de ona bakarım."
Ece gülmeye başladı.
"Aynen, kesin öyledir."
Ben de gülerek sınıfa girdim.
O gün bunu fazla önemsememiştim.
Sonuçta...
Sadece bir bakıştı.
Öyle sanıyordum.
Ama bilmiyordum ki...
O çocuk, önümüzdeki aylarda koridorlarda en çok karşıma çıkan kişi olacaktı.
Ve her karşılaşmamızda gözleri yine beni bulacaktı.
Ben ise bunu tesadüf sanmaya devam edecektim...
"Bazı hikâyeler bir mesajla başlamaz.
Bir merdivende, tek bir bakışla başlar." ❤️