Merhaba ben Erva. Bugün çok sıkıldığımız için arkadaşlarımla lunapark a gitmeye karar verdik. Uzun zaman olmuştu aslında gitmeyeli. Kimi kandırıyorum bu bizim 2 yıl sonra ilk lunaparkımız. Eskiden daha sık giderdik. E tabi ergendik sonuçta eğlenmek bizimde hakkımızdı. Ama şimdi sınavlar falan filan derken unutuyo insan eğlenmeyi. Hayatın yeni farkına vardık tabii. Artık hayat sadece eğlence değilmiş. Güzelce okuyup güzel yerlere gelmek istediğimiz için çalışıyoruz. Hemde çok çalışıyoruz. Evet ya neden bu kadar fazla çalışıyoruz ki. Sonuçta daha üniversite sınavına 1 senemiz var. Yani yarım senemiz var çünkü 2. Dönemdeyiz.
"Erva orda davetiye mi bekliyosun gelmek için seni bekliyoruz yarım saattir dışarıda!"
Bu arkadaşım Şifa. "Geliyorum!" Biraz fazla beklettim galiba.
Dışarı çıktım ve arabaya bindiğim gibi çalıştırdım arabayı ve sürmeye başladım. "Afferin Erva sonunda çıktın buçukta evden çıkmamız gerekiyodu. Her neyse yeni bir program yapiyorum. 150km/sa ile gideresek 10 dakikaya ordayiz. Ama trafik olursa bu 20 dakikaya çıkar. Herhangi bir oyuncağım süresi 5 dakika. 3 tane oyuncağa binsek 15 dakika. Yani en erken bir saate en geç bir buçuk saate evdeyiz demek bu."
Bu da diğer arkadaşım Sare. Plansız, programsız asla hareket etmez. Bazwn bu sinir bozucu olsa da başa gelen çekilir hesabı işte naparsınız. "İnşallah orda mahsur kaliriz da 2 saate eve geliriz." Dedim. Ve bu tür durumlarda genellikle olay çıkarır bütün gece uyutmaz bizi. "Allah korusun ya. Ne diyorsun sen öyle!" Dedi. "Tamam Sare'cim sakin ol en geç bir buçuk saate evdeyiz. Erva sende sinirlendirme şu kızı. Uyumak istiyorum ben." Dedi Şifa.
"Ay tamam ya" dedim.
"Evet geldik hanımlar" dedim. Sare arabadan inerken "trafik yoktu yani 1 saate evdeyiz" dedi. "Of sare" dedik şifa ile aynı anda."Her neyse neye biniyoruz?" Dedim. "Adrenaline binelim lütfen" dedi Şifa. "Olur hadi binelim" dedi Sare. İlk binişimiz olduğu için bence hepimiz korkuyoduk. Biletleri aldık ve yerlerimize oturduk. 2 kişilik olduğu için ben tek binmek zorunda kaldım. Sare nin hesaplamalarını dinlemekten iyidir.
"Bismillahirrahmanirrahim" evet başlıyoruz işte. Alet yukarı doğru yavaşça kalktı. Aşağı diğer binecekleri bindiriyolardı. Benim biraz yükseklik korkum varmış sanırım. Evet evet sadece biraz varmış. Ondan gözümü açamıyorum. Kimi kandırıyorum gözümü açarsam kalpkriziyle diğer dünya ya gideceğim. Ve aşağı binecekleri bindirdikten sonra alet iyice hızlandı. O kadar hızlandı ki kalbim le yarış yapıyolardı. Bizim çığlık sesimiz bütün ortamı aydınlatıyodu. Ve en sonunda indirdiler bizi. "Başım çok dönüyo" dedim. "Benimde" diye söyleniyorduk Şifa ile. " tam tamına 4 dakika 58 saniye de indirdiler dolandırıcılar" diye bağırdı Sare. Adam ters ters Sare'ye bakarken "Sus sus gerizekalı atacaklar bizi senin yüzünden" dedim. Sonra adama döndüm. Sırıttım. "Iı şey kusura bakmayın arkadaşın sorunları var da" biraz eğildim elimi Sare duymasın diye dudağım ile yanağım arasına koydum. "Ağır epilepsi" dedim. Adam acır gibi Sare'ye baktı. Sonra dudağını ıssırıp "Vah vah vah epey de gençmiş" dedi. "Naparsınız işte hastalık yaş tanımıyor" dedim. "Erva napıyosun sen ya" dedi Şifa. Sonra kolumdan tutup sürükledi. "Yazıklar olsun Erva! Neler dedin adama benim hakkımda." Dedi Sare. "Aaa ama öyle deme sana kötü davranmasın diye gerçekleri söyledim kanka" dedim. "Çok kötü birisin" dedi Sare. "Tamam şunu daha fazla konuşmayalım. Şimdi neye biniyoruz?" Dedi Şifa. "Korku tüneli!" Diye bağırdım. "Ne korku tünelisi Erva velet miyiz biz? Korkmayız artık" dedi Şifa. "Ya hadi ama lütfen" dedim. "Evet ya binelim" dedi Sare. "Hadi o zaman biletleri alın korku tüneline giriyoruzz!" Dedim...
Yazardan: Ve evet hikayeleri bundan sonra başlıyor bakalım başlarına neler gelecek harika bir maceraya hazır mısınız?? Yorumları ve oyları unutmayalım😘