Bölüm 1

Mükremin, her zamanki gibi sahneye çıkmaya hazırlanıyordu. Işıkların altında parıldayan elbisesi, ona bir diva gibi görünmesini sağlıyordu. Onun için bu an, tüm kalabalığa şıklığını ve yeteneğini sergilemek için bir fırsattı. Herkes onun müziğine ve hareketlerine hayran kalmıştı. Ama o, kendine has tarzını sergilemekten asla vazgeçmeyecek kadar gururluydu. Bu akşam, Kalabalık arasında bir huzursuzluk vardı. İnsanlar fısıldıyordu; "Karagül geldi." Mükremin, o ismin duyulmasıyla kalbinin hızlandığını hissetti. Karagül, sahneye adım attığında, herkesin gözleri ona döndü. Kıvrak bedeninin her hareketi, Mükremin'in sahne performansını gölgede bırakıyor gibiydi. Karagül, Mükremin’in tüm diva hayallerini çalmaya kararlı görünüyordu. Karagül sahneye elinde bir mikrofonla çıktı ve herkesin hayranlıkla ona bakmasını sağladı. "Bu akşam buradayım," dedi, sesi kalabalığı sarhoş eden bir melodi gibi yankılandı. "Ve Mükremin'in tahtını devralmaya hazırım." Mükremin, Karagül'ün meydan okumasını duyduğunda, kalbinde bir öfke dalgası hissetti. "Beni geçemezsin," dedi yüksek sesle, kendine güveni tamdı. "Ben buranın divasıyım." Ancak, bu sözlerin ardında yatan korku ve kaygıyı kimse göremedi. Sahne ortasında bir çatışma başladı; iki diva, birbirleriyle müzik ve dans yoluyla savaşıyorlardı. Mükremin, her nota ile Karagül'e meydan okudu. Ama Karagül, Mükremin'in kesinlikle beklemediği bir sürprizle karşısına çıkmıştı. Duygusal bir parça çalmaya başladı ve Mükremin’in içindeki tüm duyguları su yüzüne çıkardı. Mükremin, Karagül’ün yeteneği karşısında sarsıldı. Kalabalık, Karagül’ün performansına hayran kaldı, ama Mükremin’in içinde bir kıvılcım yanmaya başladı. "Ben de bunu yapabilirim," diye düşündü kendine. Karagül’ün parçası bittiğinde, Mükremin sahneye bir adım daha attı. Kendi en sevdiği parçasını çalmaya başladı. Fakat bu sefer, sadece kendisi için değil, Karagül için de söylüyordu. Dans ederken, sahnede bir bağ kurdular; birbirlerinin yeteneklerini takdir etmeye başladılar. O an, ikisi de birbirlerini anlamaya başladılar; belki de diva olmak, sadece bir unvan değil, aynı zamanda birbirini desteklemek ve takdir etmek demekti. Kalabalık, bu karşılaşmanın büyüsüne kapılmıştı. Mükremin ve Karagül, sahnede birbirlerine gülümseyerek, bir diva olarak değil, iki sanatçı olarak birbirlerini kutladılar. Bu, sadece bir rekabet değil, bir dostluk doğmuştu. İlk baştaki gerilim, yerini sevgi dolu bir anlayışa bırakmıştı. Mükremin, diva olmanın ne demek olduğunu yeni baştan keşfetmişti. Ve Karagül, Mükremin’in kalbinde bir yer edinmişti. Her ikisi de, sahneden inmeden önce kalabalığı selamladılar; çünkü bu an, sadece müzikle değil, kalplerle de birleşmişti.