Bölüm 5

Tapınak, yıkılmak üzereydi. Zemin çatlıyordu, duvarlar kaymaya başlamıştı. Lyra ve Kael, hızla çıkışa doğru koşuyordu, ama her adımda, arkasından yükselen karanlık bir güç onları sıkıştırıyordu. Gölge, daha önce hiç hissetmedikleri bir tehlike ile yaklaşıyordu."Bizimle gel, ya da öl!" Gölgenin sesi, tapınağın duvarlarından yankılandı. Kael'in gözleri, aniden dondu. "Bunlar sadece fısıldamalar değil," dedi, sert bir şekilde. "Bu, Gölge'nin gerçek yüzü. Geliyorlar..."Lyra, derin bir nefes aldı. Gölge'nin etkisi, onu boğmaya çalışıyor gibiydi. Ama bir şey fark etti: İçinde bir güç vardı, henüz tam olarak anlamadığı bir güç. Bir anda elini uzattı, gözlerinde alevlerin dans ettiğini hissetti. “Kael!” diye bağırdı, “Birlikte durmamız gerek!”Kael, başını kaldırarak ona baktı. Gözlerinde bir anlık şaşkınlık vardı. “Sen... bu kadarını beklemiyordum,” dedi. “Hadi o zaman, Alev Mührü!”Lyra'nın elleri titreyerek alevleri harekete geçirdi. O an, tapınakta bir patlama sesi duyuldu. Her şey sanki bir anda aydınlandı. Alevler, Gölge'nin karanlık güçlerine karşı adeta bir kalkan gibi yükseldi.Ancak, Gölge'nin gücü yalnızca büyümekle kalmadı, tapınağın temellerine kadar yayıldı. Karanlık, bir şeyleri değiştirmek istiyordu. Kael, gözlerini sımsıkı kapattı ve sonra birden, karanlık bir gülümseme belirdi yüzünde. “Bunu bekliyordum. Ama senin gücün, Gölge’ye karşı yalnızca yarım kalacak.”Ve aniden, Kael’in gözlerinden karanlık bir ışık yayıldı. Gölge, onu sarmalayarak ona hükmetmeye başladı. Lyra, şaşkınlıkla geri adım attı. Kael… Gölge’yle birleşmişti.Lyra, korku içinde seslendi: “Kael! Neler oluyor?”Kael, yavaşça dönerek ona bakarken, gözlerinde bir şey değişmişti. Gözleri, karanlıkla alev arasında gidip geliyordu. “Bu benim kaderim, Lyra. Gölge’nin gücü, bana ait olmalı. Ancak… seni korumaya söz verdim. Beni durdurman gerek.”Kael, Lyra’ya doğru adım attı. Ancak bu adımlar, sanki bir sonun başlangıcına işaret ediyordu. Gölge, Kael’in ruhunu ele geçirmiş, onu karanlıkla sarhoş etmişti.Lyra, ne yapacağını bilemedi. Karanlıkla dolmuş tapınakta, Kael’in içine girdiği karanlık kuvvetin etkisini gördükçe, içindeki alev daha da güçleniyordu. “Hayır!” diye bağırdı, “Seni kurtaracağım!”Ve o anda, Gölge tamamen tapınağın içine yayıldı. Her şey kararmıştı, tek kalan şey, Lyra’nın içinde yanan alevdi.Kael, karanlığın içinde hıçkırarak bir kez daha Lyra’yı gördü. “Bunu sen seçmedin, ama seni seviyorum. Unutma…”Gölge, Kael’in iradesine hakim olmaya çalıştı. Ama Lyra, kendi gücünü, gerçek Alev Mührü'nü sonuna kadar kullanmaya karar verdi. Çünkü Kael’i kaybetmek istemiyordu.Bir çığlık duyuldu, ardından… her şey sustu.