Hava sisliydi. Sis o kadar Yoğundu ki, normalde bembeyaz parlayan ay, şimdi sisle birlikte ışığını kaybetmişti. Dışarısı soğuktu, hemen-hemen bir çok bitkiyi donduracak kadar soğuktu. Sisin yorğunluğundan göz gözü görmüyordu. Büyüklüğü ve zerafeti ile göz alan Velmora sarayı şimdi sisin ortasında kaybolmuştu. Ormana doğru yürüyordum. Hiç bir şey görünmemesine rağmen yürümeye devam ediyorum. Giydiğim elbise biraz kısa olmasına rağmen çok da üşümüyordum. Düşüncelere daldığım için souğu hiss etmiyorum.
Düşüncelere dalmış bir şekilde yürüyordum. Kafamı kaldırdığımda Dreapspire krallığı ile Velmora Krallığının tam sınırında kendimi buldum. Oraların simsiyah dumanlı yerleri, solmuş bitkileri, boğuk havası garip hiss yaratıyordu.
Oradan nefret ediyordum. Nedenini bilmiyordum. Burası bize kötülük yapmıştı, yapacaktı ya da yapıyordu, bilmiyordum. Ama içimden bir hiss buradan boş yere nefret etmediğimi söylüyordu.
Kendi kendime düşündüm 'gideyim mi? Yoksa geri mi döneyim?' ayağımı yerden kaldırdım ve sınırdan diğer tarafa geçmek istedim ama içimden bir hiss buraya gitmemem gerektiğini söylüyordu.
Bir anda ayağımı geri çekerek kendi kendine dedim "Ne yapıyorsun!? Kendine gel Eurora!" Hızlı adımlarla kasabaya doğru yürümeye başladım. Oranın havası bile insanı ürkütmeye yetiyordu.
