Akşam...
Yuna yatağında telefonunu kaydırıyordu.
Bir makyaj videosu dikkatini çekti.
"Makyaj seni değiştirmez. Ama kendine güvenmeni sağlayabilir."
Yuna videoyu sonuna kadar izledi.
Sonra...
Bilgisayarını açtı.
Birbiri ardına onlarca video...
Fondöten.
Kapatıcı.
Kaş.
Kontür.
Saatler geçti.
Ertesi Gün
Yuna annesinin eski makyaj çantasını buldu.
Aynanın karşısına geçti.
"...Hadi."
İlk deneme...
Fondöten yüzüne yamalı bir görüntü verdi.
Eyeliner iki gözüne de farklı çekildi.
Ruj taştı.
Yuna aynaya baktı.
"..."
"...Palyaçoya benzedim."
Kendi kendine gülmeye başladı.
Tam o sırada...
Annesi kapıyı açtı.
Anne: "Yuna, yemek hazır..."
Annesi donup kaldı.
Yuna da öyle.
İkisi birkaç saniye birbirine baktı.
Sonra annesi kahkaha attı.
Anne: "Bir yerden başlamak lazım."
Yuna utansa da ilk kez uzun zamandır gülümsedi.
Birkaç Gün Sonra
Masa artık makyaj malzemeleriyle doluydu.
Yuna her gün okuldan gelince saatlerce çalışıyordu.
İlk gün kötüydü.
İkinci gün biraz daha iyiydi.
Beşinci gün...
Artık eli alışmaya başlamıştı.
Ama yine de aynaya baktığında tek düşündüğü şey şuydu:
"Gerçekten insanlar sadece yüzüme mi bakacak?"
Gece
Telefonuna bir mesaj geldi.
Mina:
"Yeni okul kaydın onaylandı!"
Yuna'nın kalbi hızla atmaya başladı.
Yeni okul...
Yeni insanlar...
Yeni bir başlangıç.
Ama ya biri onu makyajsız görürse?
Telefonunu kapattı.
Aynanın karşısına geçti.
Derin bir nefes aldı.
Yuna: "Bu son şansım..."
Bölüm 2 Sonu. 💄✨