Bölüm 6

Gerald uyandığında, mağarada kimse yoktu. Eğitime geç kaldığını düşünerek hızla yerinden kalktı Gerald. Mağaranın girişine doğu yürüdü, Bay Scabbers da ortada yoktu. Bu garipti çünkü mağarada öğrenci varken hademelerin mağaradan ayrılması yasaktı. Ama Gerald bu duruma sevinmişti, Bay Scabbers'ın çenesine maruz kalmak istemiyordu. Koşar adımlarla toplanma alanına doğru yola çıktı. Alana geldiğinde, Iril'den başka kimsenin olmadığını gördü. Iril'e yaklaştı, Iril ağlıyordu. Yavaşça ona dokundu ve sordu: - Iril, iyi misin? Herkes nerede? - Gerald... kimse yok, gitmişler... Gerald şaşkınlıkla etrafına bakındı, Komutan Imac'in geride öğrenci bırakıp eğitime gideceğini sanmıyordu. Birini bulmak umuduyla kliniğe doğru yürüdü. Kliniğin kapısı açıktı. Kapıdan içeri baktı, kimse görünmüyordu. Ardından öylece içeri dalmanın saygısızca olacağını düşündü ve seslendi: - Kimse var mı? Cevap yoktu. Gerald yavaş yavaş içeri girdi ve doktor odasının kapısına vurdu. Yine bir cevap yoktu, kapı kilitliydi. Son bir umutla seslendi: - Doktor, içeride misiniz? Yine ses çıkmıyordu. Muhtemelen doktor odasında değildi. Oradan çıktı ve Iril'in yanına döndü. Iril biraz daha toparlanmıştı. Ardından Gerald, Iril'e dönerek sordu: - Nereye gitmiş olabilirler? - Bilmiyorum, Gerald. Komutan Imac de odasında yok, Bayan Gonna da yok. Bay Scabbers'ın bile kapısını çaldım ama kimse yok. İşte şimdi büyük bir sorun vardı. Gerald, Iril'e ormanı aramayı teklif etti. Iril'in kabul etmekten başka şansı yoktu. Birlikte ormana doğru yola koyuldular. Saatlerdir yürüyorlardı. Birlikte eski eğitim alanına, bataklığa ve göle baktılar. Kimseye rastlamamışlardı. Umutları tükeniyordu. Son bir çareleri vardı artık: Alandan çıkıp sürülerine dönmek. Alanın çıkış kapısına doğru yürüdüler, kapının önüne geldiklerindeyse kapının kapalı olduğunu gördüler. Hava kararmak üzereydi. Gerald kapıyı açmayı denedi ama kapı kilitliydi. Irile dönerek endişeli bir şekilde: - Sanırım burada kaldık, dedi. Birlikte mağaralardan birine gittiler, Gerald bir köşeye Iril başka bir köşeye uzandı ve uyumaya çalıştılar. İkisi de yarım yamalak ya uyumuş ya uyumamıştı. Hava aydınlanmaya başlıyor, kuşlar ötüyordu. Gerald ve Iril yeniden çıkış kapısına geldiler. Gerald kapyı zorlamayı denedi. Kapı o kadar ağırdı ki, yerinden oynamadı bile. Kapının yanına oturdular ve çaresizce beklemeye başladılar. Birkaç saat geçmişti, Iril yine ağlamaya başladı: - Burada kaldık... Ardından kapı açıldı, ikisi birden kapıya baktılar. Komutan Imac ve iki goril içeri girdi. Gerald ve Iril, Komutan Imac'i gördüklerine hiç bu kadar sevinmemişlerdi. Komutan Imac gülümseyerek sordu: - Eee çocuklar, tatiliniz nasıl geçti? - Tatil mi? Kimse Gerald ve Iril'e tatilden bahsetmemişti. İkisi de bir Komutan Imac'e bir birbirlerine bakıyordu. Ardından Komutan Imac devam etti: - Evet, tatili burada geçireceğinize dair yazılı belge gönderttiniz. Unuttunuz mu? Gerald ve Iril şaşkınlıkla Komutan Imac'i dinliyordu. İkisinin de tatilden haberi yokken nasıl yazılı belge göndertmiş olabilirlerdi? İkisi birden cevap verdi: - Bizim tatilden haberimiz bile yoktu, komutanım.. Komutan Imac şaşkınlığını gizleyemedi, düşünceli düşünceli başını salladı. Ardından ağzından tek bir cümle çıktı: - Şimdi anlaşıldı... - Ne anlaşıldı, komutanım? - Boşverin, çocuklar. Birazdan hademeler ve diğer öğrenciler gelir. Hazırlık yapmalıyım. Komutan Imac, Gerald ve Iril'in yanından hızla ayrıldı. Gerald ve Iril de onun arkasından toplanma alanına doğru yola koyuldular. Yol boyunca da aralarında fısıldaştılar: - Iril, yazılı belgeden kastı ne olabilir? - Birisi bizim yerimize karar almış anlaşılan.. ama kim? Toplanma alanına vardılar ve çardaklardan birine geçtiler. Bu olayın detaylarını Komutan Imac'e sorup sormamayı tartışıyorlardı. İkisi de Komutan Imac'e tam olarak güvenmiyordu ve muhtemelen sorduklarında cevap alamayacaklardı. Iril bu sefer konuşmanın yönünü değiştirdi: - Gerald, bizi bayıltan kişi bunu yapmış olabilir mi? - Belki de Charles ve arkadaşları bunun komik bir şaka olabileceğini düşündü... Kafalarındaki soru işaretleri giderek büyüyordu ve beklemekten başka şansları yoktu. Eninde sonunda, bunları yapanlar ortaya çıkacaktı..