Bay Edgar annemle babam için çok çalışıyordu. Bende ona yardım ediyordum. O gün yaşadığım her şeyi Bay Edgar'a anlattım. O da herşeyi araştırıyordu. Gece gündüz benim için uğraşıyordu.
"Tek yaşayan bir erkeksiniz. Her gün makarna mı yiyorsunuz? " diye sordum.
"Evet." diye yanıt verdi.
"Sana yemek yapmayı öğretebilirim. Sonuçta sen benim için çok çalışıyorsun. Bir yardımım dokunsun. " dedim.
Bay Edgar'a yemek yapmayı öğrettim. Bazı yemekleri hemen öğrendi. Artık boş zamanlarında yemek yapmayı öğreniyor. Diğer zamanlarında ise annem ve babam için çalışıyordu.
"İrene artık eve döneceğiz. Dayım ile telefondan haberleşeceğiz. " dedi Walter.
"Tamam." dedim ve eşyalarımı toplamaya kaldığım odaya gittim. Bay Edgar'ın odasından bir kitap ödünç almıştım. Onu geri koymaya gittim.Bay Edgar'ın odasındaki bir fotoğraf dikkatimi çekti. Fotoğrafta annem ve babam, Bay Edgar, Bayan Piper ve Walter vardı. Fotoğrafı görünce şok olmuştum. Annemin kucağında ben vardım. Bu fotoğrafı hatırlamıyordum. Yoksa Bay Edgar'la akraba olduğumuz için mi ailemi bu kadar araştırıyor? Bu işte bir iş vardı. Gitmeden önce Bay Edgar'a fotoğrafı sordum.
"Annenin kucağındaki bebek sen değilsin İrene. " dedi
"O zaman kim? " dedim
"Annenin ölen bebeği oda kızdı. " dedi
Anlık bir şok yaşamıştım. Annemi nerden tanıyorsun diye sordum.
"Annen benim şirketimde çalışıyordu. Annen ve babanın düğününü ben organize ettim. " dedi üzüntülü bir sesle.
"Bilmiyordum bir kardeşimin öldüğünü.. " dedim.
Sonra Walter beni çağırdı ve arabaya bindik.Eve vardığımızda Bayan Piper ile temizlik yapmaya başladık. Walter'ın odasına girdiğimde Walter kitap okuyordu. Ben ses çıkartmadan odanın tozunu alıyordum. Walter:
"İrene kendimi iyi hissetmiyorum. " dedi.
"Ah, senin için ne yapabilirim. " dedim.
"Dertleşelim." dedi...