Mavi Nilüfer

Bir hayalim vardı. Belki de bir sürü hayalim vardı. Ama en çok sevilebilmeyi istedim, birileri beni ölesiye sevsin istedim. Benim kendimi asla sevemediğim kadar beni birileri sevsin istedim. Belki yanağımdan, belki alnımdan, belki saçımdan öperlerdi beni. Başımı okşarlar, sahte gülüşler olmadan "Seni seviyorum," derlerdi. Çok muydu bunlar, çok muydu sevmek? Çok mu aptalcaydı her şey? En aptalca olan şey, sevilmediği halde sevmektir. Belki de seviliyordur? Ispatlayabilir mi? Ya da ıspatlayabilir miyim? Sevebilir miyim? Beni sevdiğini ıspatlayabilirse sevebilirim. Bana beni sevdiğini ispatlayan tek bir kişi vardı, ben de onu ölesiye sevdim.