Bölüm 22

BÖLÜM 22 – Müdür Odası Koridor normalden çok daha sessizdi. İkra’nın kalbi hızlı hızlı atıyordu. Aras yanındaydı ama ikisi de konuşmuyordu. Kapının önünde durdular. Üzerinde “MÜDÜR” yazıyordu. “Girin,” dedi içeriden gelen ciddi bir ses. Oda büyük değildi ama havası ağırdı. Müdür masasının arkasında oturuyordu, gözlüğünü hafifçe indirdi. “Okulu izinsiz terk ettiğinizi biliyor musunuz?” dedi. İkra derin bir nefes aldı. “Evet hocam,” dedi. “Hata yaptık.” Aras da başını salladı. “Sorumluluğunu alıyoruz,” dedi. Müdür bir süre sustu. Kalemini masaya bıraktı. “Normalde,” dedi yavaşça, “bu durum velilere bildirilir.” İkra’nın içi bir an buz kesti. Ama belli etmedi. “Ancak,” dedi müdür devam ederek, “ilk vakanız. Ve derslerinizde sorun yok.” İkra ve Aras birbirine baktı. Sessiz bir umut. “Bu yüzden,” dedi müdür, “velilere bildirmeyeceğim.” İkra’nın kalbi yerinden çıkacak gibiydi. “AMA,” dedi sertçe, “cezasız da kalmayacak.” İkisi birden başlarını salladı. “Bir hafta boyunca,” dedi müdür, “öğle aralarında kütüphanede görev alacaksınız. Ayrıca okul etkinliğinde sorumluluk üstleneceksiniz.” “Tamam hocam,” dediler aynı anda. Müdür gözlüğünü düzeltti. “Bir daha böyle bir şey olmasın,” dedi. “Gidebilirsiniz.” Kapı kapanınca ikisi de derin bir nefes aldı. Koridorda durup birbirlerine baktılar. Sonra ikisi de aynı anda güldü 🤭 “Ucuz kurtulduk,” dedi Aras. İkra gülümsedi. “Ama ders aldık,” dedi. Kütüphaneye doğru yürürlerken ceza artık korkutucu gelmiyordu. Yan yanaydılar. Ve bu, yeterliydi. Bazen hatalar olurdu. Ama doğru şekilde telafi edilirse büyütürdü insanı. Ve onlar biraz daha büyümüştü.