Ölüm iblisi Kral Ares sözünü tutmuştu Elenor Krallığını yok etmişti, Kral ve kraliçeyi 'de öldürmüştü. Kraliçe Emily kızını sadık bir dostuna emanet edip geçit tılsımı ile başka bir Krallığa göndermişti ve dostuna şunları söylemişti. "Kızıma iyi bak ona bana ve babasına dair hiçbir şey anlatma, kim olduğuna dairde bir şey söyleme babası ateş elementine hükmettiği için ateşi kolay öğrenecektir, zamanı gelince her şeyi kendi anlayacaktır."
Dostu Emily'e acı içinde baktı, Emily'inin acı içindeki yüzü, çaresizliği ve dakikalar sonra öleceğini bile bile nasıl gidebilirdi ki. "Git, lütfen. Varis tek umut o olmadan olmaz. Ben yaşasam hiçbir şey değişmeyecek o yaşamalı eğer gitmezsen oda ölecek. Lütfen... Git." Dostu acı içinde başını salladı. Kraliçe Emily sadece "Teşekkür ederim." diyebildi.
Artık oradan gitmeleri gerekiyordu lakin Emily kızına son kez bakacağını bildiği için sadece kızına bakıyordu. Bir annenin düşebileceği en zor durumdaydı. Sonra güneş gibi parlayan kızına baktı."Güzel kızım anneni affet olur mu mecbur kalmasa seni hiç bırakır mıydı?" Kraliçe Emily kızının kulağına şunları söyledi "Sen yeryüzünün ışıltısısın herkesin tek umudusun tanrı seni korusun güzel kızım." Dedi gözyaşlarını silerek ve 3 adım geri çekildi ve geçit sözlerini söylemeye başladı Kraliçe Emily yaklaşık 5 dakika sonra geçidi açmıştı çok yorgun düşmüştü ayakları artık onu tutamadı kızına son kez sarılmak için zorda olsa ayağa kalktı, dostuna doğru yürüdü kızını aldı son kez kokusunu içine çekti. "Gidin artık." dedi dostu onaylarcasına başını salladı Emily'e bakarak geçitten gittiler. Emily geçidi kapattı ve bekledi 2 dakika sonra ölüm iblisi geldi. "Emily sözümü tutuyorum görüyor musun iblislerim ne varsa yok ediyorlar ne yazık ki kocanda öldü." Deyip kahkaha attı. Emily onu duymuyordu bile aklı sadece kızıyla kurduğu hayalleri, gerçekleştirebileceklerindeydi. Ölüm iblisi yarattığı acının farkında bile değildi kendi acısını dindirmeye çalışıyordu sadece. Aptaldı. "Şimdide sen öleceksin." Diyerek devam etti. Emily gözyaşlarını tutmaya çalışırken güçlükle konuşmaya başladı "Sen çok pişman olacaksın, doğa peşini bırakmayacak, gökyüzü yarılacak. Güç için çok can alıcaksın daha..."
"Bunu bilmene sevindim Emily ama o alınan canların suçlusu ben değilim sensin." dedi ölüm iblisi Emily'nin yanına giderken. "Ares, bir anlaşma yapalım onca yılın hatırına. akademiye dokunmayacaksın. Krallıklarla savaş yok." Ares gülmeye başladı "Öyle mi? Karşılığı neymiş bakalım?" Emily iç çekti "Doğa bütün tılsımları yok edecek eğer anlaşmayı kabul edersen, hemen şimdi sana su tılsımını vereceğim. Herkes senin en güçlü olduğunu kabul eder." Aresin gözleri parlıyordu, su tılsımı okyanuslara hükmederdi "Kabul." Emily, Aresin boynuna yaklastı ve parmaklarını şah damarından gezindirdi. Emily'nin gözleri mavileşti ve bitmişti su tılsımı Aresteydi. "Anlaşma anlaşmadır ve bu anlaşmayı doğayla yaptın unutma." Emily uzaklaştı ve devam etti "Yap hadi öldür beni. Bitsin her şey tüm öfken bitsin." Ares sol elini Emily'e uzattı öfkesi aşkına daha ağır basıyordu. Ares karanlık girdabını Emily'nin kalbine doğru yolladı. Emily ölmüştü. Ares saraydan çıktı, gözünden yaşlar akarken. Her şey bitmişti.
Selammmm bunu flashback olarak düşünün canlar. Kurgu Mavera gezegeninde geçiyor.Beş krallık var bunlar; İgnis,Terra,Weatherr,Mirena ve ölüm krallığı. Bir dahaki bölüme kadar okur kalın. Hoşça kalın.