Güzel bir yaz günüydü penceresinde usulca giren güneş ışığının yüzüne vurması ile yavaşça gözlerini açtı uyandığı gibi ilk yaptığı şey saatin kaç olduğuna bakmak oldu.
Yatağından kalktı ve alt katta indi annesi kahvaltıyı hazırlarken babası sadece yerel kanalı izleye bildikleri tek kanal olan haber kanalını izlemekle meşguldü ailenin genelinde bir tedirginlik vardı Helen bunun farkındaydı nedeninide gayet iyi biliyordu ortamın neşesini yerine getirmek için gülerek sofraya oturdu
-Bu gün nasılsınız bakalım?
Kimse cevap vermedi herkez sanki yas tutuyordu derin bir nefes aldı gereksiz pozitifliğin bir işe yaramadığının farkındaydı artık durumun ciddiyetine göre bir konuşma yapmanın gerektiğinin farkındaydı kısa bir süre ölüm sessizliği oluştu o sırada açık olan televizyon dan gelen sesler her şeyi açıklar nitelikteydi sunucu.
-Yaklaşan sınav nedeni ile tedirgin olan ailelerin içini rahatlatmak için konuşma yapan bakan şunları söyledi:
"Gençlerimizin ve ailelerilizin endişelenmesini gerektirecek her hangi bir sorun yok bu sene diğer seneler gibi olmayacak hiç kimsenin zarar görmemesi için elimizden gelen her şeyi yapacağımızdan emin ola bilirsiniz aynı zamanda..."
Evin babası akif televiziyonu kapatı kumandayı sinirli bir şekilde fırlatı Helen.
-Lütfen herkes sakin olsun bunu yapa bilirim bir ekibim var ve herkesten bir adım önde olucam bunu unutmayın.
Akif üzüntülü gözler ile kızına baktı.
-Sınav herkes için sarsıcı olur senin için de öyle olacak kızım.
-Baba lütfen, yıllarca beni buna hazırladınız unutunmu yoksa?
Elif üzgün bir sesle kızını uyardı
-Kendine bu kadar güvenme kızım Sınav es
esnasında her şey değişe bilir bunu sakın unutma.
Helen kafasını yere eğdi kendine güveniyordu ailesinin de kedine güvenmesini istiyordu.
-Ya boş verin son günümüzü sınavı düşünerek heba etmeyelim lütfen olur mu?
İkiside kafasını doğrular nitelikte salladı.
-O zaman bu gün kaliteli zaman geçirelim ve sınavı tamamen aklımızdan çıkaralım hadi.
O gün tam bir aile olarak harika zaman geçirmişlerdi saat akşam yedi ye geliyordu ayrılık zamanı gelmişti Helen annesinin gözlerinin dolduğunu fark edince ona sarılıp.
-Hey böyle yapma geri dönücem sadece sabır etmen lazım.
Kadın titreyen sesi ile
-şu anda on sekiz yaşındasın beş yıl boyunca seni girmeyeceğim o zamana kadar kocaman kadın olacaksın.
-Ben her zaman sizin kızınız olacağım bunu unutmayın sınavı başarıyla geçicem.
Helen giderken babası arkasından seslendi.
-Helen! Bilmen gereken bir konu var.
-Sınav esnasında yalan söylemeyi başaran azda olsa bir kaç kişi var orada tüm dürüstlüğü ile her şey ortada olacak tüm aile sırlarımız ve aklından geçen en ufak bir kelime bile kendini bu konuda korumalısın olabildiği kadar az düşün ve seçilen düşmanlara dikkat et onlar seni yok etmek için ellerinden gelenin fazlasını yapacaklar ve sakın kimseye körü körüne güvenme Hoşçakal.
-Helen gülümsedi görüşmek üzere kendinize dikkat edin Helen yanındaki iki valiz ve bir çantayı sürükleyerek gözden kayb oldu uzun bir araba yolculuğundan sonra yüksek v
ve neredeyse elli binanın kaplıyacağı alanı kaplayan bir binanın önünde durdu derin bir nefes aldı tam o sırada arkadaşlarıda yanında belirdi heyecanını dizginleyerek babasının söylediklerini aklından geçirdi ve tüm cesareti ile beş yıl sürecek bir aksiyona ilk adımını attı
