Arkaşlar önceki bölüm nerde kaldığımı unuttum geri dönüp okumaya üşendim kafama göre yazıyorum byes
.
.
Aslı’ya yolladığım ferman vuku bulunca bana Efekan ile bir görüşme ayarladığını söylemekte oldu. Bugün işi varmış (qunde) yarın gelecekmiş. O an ona karşı çok sinir doldum adeta boşaldım! Ben. Evet ben. Azad Xırremin Oğlu ilk kez biri tarafından ertelenmiştim!
Ah lanet olsun.
Sinirle ofisten ayrılıp şahsi pezevengim be şöförüm Memo’yu aradım ama bir türlü ulaşamıyordum.
“Hade Memo abieğ..” diye bekledim açmasını ve sonunda açmasında oldu.
“Buyur xırremin yani pardon Azad Bey.” Dedi. İçinden, acaba bugün kimi sikecek azgın teke… diye geçirmekte oldu.
“Mehmet Bey, sıcaktan kavruluyorum ve saat öğlen beş ama güneş benim için doğmadı hala, neden? Ay hala tepede sanki; karanlığa boğuldum, göremiyorum. Sanki bir çöldeyim ben ve durum öyle ironik ki ayaklarımın dibinde koca okyanus var. Fakat bu bitmek bilmeyen gece algılarımı örtüyor. Kurtulmam, belki de kaçmam lazım bu çölden fakat güneş hiç doğmuyor. Ve ben ay’ın karanlığında, dibinin beni boğup boğmayacağını, içerisinde beni öldürecek vahşi hayvanlar var mı yoksa yok mu bilemediğim bu okyanusu aşamıyorum. Kurtulamıyorum.”
“Ne diyon la cırrrrrık?”
Azad, kulağında yankılanan Memoğ ağabeyenin sesi ile kendine geldi. Ve hemen boğazını temizledi: “Memo abeğ bana garı bul.” Dedi. Evet işte şimdi kendine gelmekinde olmuştu.
lakin başka kadınları isterken bile aklında kediciği efekan vardı
Bu yüzden bir an önce yarın olmasını istedi
zamaaann ileriye aksssııınnnnn!!
