Ah lanet be.
O kediciğin kasası aklımdan gitmiyordu. Kafamda Hilal kasası sağlam tank tank editleri gibi dönüp durmakında oluyordu ve kendime engel olamıyordum.
Günün bitmesini beklemeden Aslı’yı yanıma çağırdım. Ve ona iş görüşmesinin nasıl gittiğini sordum:
“Aslı Hanım. Öğlenki iş görüşmeniz nasıl geçti?”
Yanıma gelip durumu anlatacakken telefonunun hala açık olduğunu unutmuş olacak ki ekrandaki Whatsapp yazışmaları gözüme çarptı. Mesajlar yine iremden’di.
İrem: ya inadıma yapmaaağğğ Sameeğğtt 😋🥵
mesajın üstünde de Aslı’nın bicepsleri duruyordu.
İrem tekrar yazdı: o bicepslerden sushi yemek nasip olur mu 🙏🏻 🥲 🥹
Aslı mesaj bildirimerinin sesi ile telefona anlık bakıp sonrasında utançla ekranı hızla kapatıp bana döndü. Yüzü kıpkırmızı olmuştu ama profesyonellliğini korudu. Güyü keri.
“AA şey. Azad Bey, Efekan Bey ile görüşmemiz kötü geçti açıkçası…” Diye sözünü devam ettirirken ismi beynimde yankılandı.
Efekan..
Efekan yapma oğlum…
Gözlerin…
Efekan…
Aslıyı dinlemedim bile. “Bana hemen onu çağırın.”
“Efekan Bey’i mi?”
“Sözümü ikiletme koçari. Dediğimi yap.”
Ve aslı bir şey demeden hızla ofisten çıktı.
Hemen elimde CEO ve petrol tae olduğum için bir viski ve puro belirdi. Viskimden bir yudum alıp puromu içerken dışarı baktımz
Efekan Bey. Sizinle ilgili güzel planlarım vardı
AAUUUUUUU