Müdürün yanına gittiğimiz de neden çıktığımızı sorduk ve öyle olması gerektiğini söyledi. Eşyalarımız gardiyanlar tarafından toplanmıştı. Müdürün talimatıymış.
Her şey tamam ama iki tane sorun vardı.
Birincisi; biz niye çıkıyoruz ya da kim çıkarıyor
İkincisi; biz nereye gideceğiz
Gardiyan eşyalarımızla bizi kapının önüne çıkardığın da beklememiz gerektiğini söylemişti.
‘’ Biz şimdi ne yapacağız? ‘’ dedi. Alya
‘’ İnanın hiçbir fikrim yok ‘’
‘’ Ya bizi bu akrep dediğimiz kişi çıkardıysa ‘’ Alev
‘’ Büyük ihtimal ‘’ dedi. Alp
‘’ Onu sonra düşünürüz şimdi asıl olan, ne yapacağız ‘’ dedi. Ali asıl düşünmemiz gereken oydu. Gardiyan geldiğin de Ayazlar ‘ da onunla birlikte gelmişti. Onlarla eş zamanlı olarak ise cezaevine ait araç geldiğinde hepimiz binmiş, son olarak gardiyan bindiğin de araba hareket etmeye başladı.
Uzun ve sessiz geçen bir yolculuğun ardından bir pansiyona gelmiştik. ‘’ Sizin ödemeleriniz yapıldı, istediğiniz kadar kalabilirsiniz. İsimlerinizi söylemeniz yeterli. ‘’
‘’ Herkesin odasında salonun çekmesinde bir miktar para var ‘’
Onaylayıp, indiğimizde pansiyona girmiştik. İçerisi, dışarısı kadar güzeldi. Adımızı söylediğimiz de resepsiyonda ki adam bizi odalarımıza götürmüştü. Odalarımız birinci katta ve yan yanaydı. Odalara yerleştikten sonra Alevler bizim odaya gelmişlerdi.
Masanın üzerinde beyaz örtünün üzerinde bir not kâğıdı vardı.
‘’ Burada da not var ‘’
‘’ özgürlüğünüze çıktığınızı zannettiğiniz bu yolda, mahkûm olmaya hoş geldiniz! ‘’
‘’ AKREP ‘’
‘’ Bu sefer harf koymamış, direk kabul etmiş akrep olduğunu ‘’
‘’ Bizi cezaevinden çıkaran akrepmiş ‘’ dedi. Ali.
‘’ Bizi çıkardı ama özgür olmamız için değil, cezaevinde zaten mahkûmduk. Çıkardı, bizi kendi mahkûm etmek için ‘’ dedim.
‘’ Ama neden ‘’ dedi. Alya
‘’ Bir kendinize gelir misiniz? ‘’ dedi. Alev
‘’ Kim dahi olduğunu bilmediğimiz bu kişi için boyun eğemeyiz ‘’
‘’ Ne yapmalıyız peki ‘’ dedim. Alev ‘ e bakarak.
‘’ Kaçalım ‘’
🦂
Deha Acar, hafife alınacak bir adam değildi. Alazlar ‘ ın odasına ses kayıt cihazı koymuş, bütün konuşulanları duyuyordu. Cezaevinde ki adamı haber vermişti. Harfleri birleştirerek akrep bulduklarını madem bulmuşlardı. Tebrik etmek lazım.
Zeki çocuk diye geçirdi içinden Alaz için.
İzin verecekti gitmelerine, nasıl olsa geri döneceklerdi.
Pansiyonda ki adamını aradığın da
‘’ İyi bir araba hazırla ve resepsiyonda ki adama haber et ondan isteyeceklerdir. Haberi olsun ‘’
‘’ Arabayı alışveriş yapmak için istediğimizi söyleriz sonra Trabzon yolculuğu başlasın ‘’
‘’ Evet, kaçıyor muyuz?‘’
Alaz / Alp / Ali / Anıl
‘’ Kaçıyoruz ‘’
Alkım / Alya / Alin
‘’ Kaçıyoruz ‘’
‘’ Araba tamam, hazırsak gidelim ‘’
Aşağıya indiğimiz de sürüş koltuğuna oturduğum da, yanıma da Alev oturmuştu. Diğerleri de arka koltuklara yerleşmişti.
Ve böylece bizim kaçış yolu zannettiğimiz Trabzon yolculuğumuz başlamış oldu.
🦂
Deha acar, açılış partisini Beşiktaş ‘ ta sekizincisini açtığı holdinginde yapacaktı. Açılışa saatler kala hazırlıklara göz atmış, kontrol etmişti. Takım elbisesini de giydikten sonra her şey hazırdı.
Açılış töreni için herkes yavaş yavaş gelmeye başlamıştı. Şirketine ait bahçesi olduğundan açılışı orada gerçekleştirecekti.
Herkesin toplandığından emin olduktan sonra ona hazırlanan sahneye çıkmıştı. Deha Acar. Konuşmasını yapacaktı.
‘’ Merhabalar, hepiniz hoş geldiniz, beni neredeyse hepiniz tanıyorsunuz fakat tanımayanlarınız var ise kendimden bahsedeyim. Ben Acar holdinglerinin sahibi Deha Acar. Ankara ‘ da iki, İzmir ‘ de iki ve İstanbul ‘ da üç bugün açacak olacağım holdingim ile birlikte toplamda sekiz şirketin sahibiyim. Sekizinci holdingimi açarken, ilkmiş gibi mutluyum. Bu süreç boyunca her daim yanımda olduğunuz için ve bu mutlu günümde beni yalnız bırakmadığınız için teşekkür ederim. İzninizle kurdelemizi keselim. ‘’
Deha bey ‘ in konuşması sonrasında herkes alkış tufanına tutmuştu. Adamı tepsiyle makası getirdiğinde tepsiden aldı makası. Dört gözle ona bakan konuklara döndüğünde
‘’ Her birinizle şirketimle çalışmaktan onur ve gurur duyarım. Büyük kazançlı işler yapmak dileğiyle ‘’
Makasla kırmızı kurdeleyi kestiğinde bir alkış tufanı daha kopmuştu. Müzikler açılmış, içecekler içiliyordu. Deha Bey ise masaları gezmek ile meşguldü.
Parti bitiminde bahçe çıkışında konukları geçiriyordu. Deha Bey.
‘’ Tebrikler, Deha Bey ‘’
‘’ Teşekkürler, ayaklarınıza sağlık ‘’ son konuğunu da yolladığın da ondan ve etrafı toplayan çalışanlar dışında kimse kalmamıştı. Telefonunu çıkarıp adamını aradı.
‘’ Takiptesin değil mi, bir sorun yok ‘’
‘’ Merak etmeyin efendim, her şey yolunda ‘’
‘’ Güzel, gözünüzü ayırmayın, sizi fark etmelerine de izin vermeyin ‘’
‘’ Tabi efendim, gözümüz üzerlerinde olacak ‘’
Deha Bey, telefonu kapadığın da keyfi yerine gelmişti. Yanlarında değildi belki ama onlara enselerindeymiş gibi hissettirecekti.
