Bölüm 5

Dilan, Aras’ın koruması altında villada bir odaya çekildi. İçerisi büyük ve lüks olsa da Dilan’ın aklında tek bir soru vardı: “Ben neden buradayım?” Aras sessizce karşısına geçti. Siyah gözleri, her hareketini dikkatle ölçüyordu. “Dilan…” dedi yavaşça, “burası senin için güvenli bir yer. Ama kuralları var.” Dilan kaşlarını çattı: “Kurallar mı? Ben kurallarını öğrenmeden önce burada olmak zorunda değilim!” Aras hafifçe gülümsedi, ama gözlerindeki sertlik kaybolmadı: “Hayat bazen kuralları zorlar. Senin güvenliğin benim sorumluluğum. Ama düşmanlar bu kuralları tanımaz.” O anda, Dilan villanın penceresinden dışarı baktı. Bahçede birkaç gölge hareket ediyordu. Kalbi hızla attı. “Onlar kim?” diye fısıldadı. “Rakip mafya…” Aras’ın sesi keskinleşti. “Geçmişim, geçmişimde bıraktığım düşmanlar… Onlar seni hedef alabilir.” Dilan bir an durdu. Bu dünyanın ne kadar tehlikeli olduğunu yeni fark ediyordu. Ama bir yandan da garip bir güven vardı. Aras’ın yanında, tehlike ne kadar büyük olursa olsun… bir şeyler değişiyordu içinde. Tam o sırada Aras, Dilan’a yaklaştı ve hafifçe elini omzuna koydu: “Sen güçlü bir kızsın Dilan. Ama bu dünyada yalnız değilsin… Ben buradayım.” Dilan derin bir nefes aldı. İçinde hem korku hem de istemeden bir güven duygusu belirdi. Ve o anda ikisi de fark etti: Artık hayatları tamamen birbirine bağlıydı.