Stacy uyuya kalmıştı. Normalde saat 7.00'da uyanırdı ama şu an saat 7.30'du. Her işini daha hızlı yaparak hazırlandı. Hapishaneye gittiğinde mahkumlar kontrol ediliyordu. Bazı mahkumları kontrol ederken iş arkadaşı olan Emily geldi. ''Patron seni bekliyor Stacy.'' dedi Emily.
Bu durum biraz Stacy'i biraz korkutmuştu. Geç kaldığı için patron onu cezalandırabilirdi. Mesela, 1 hafta boyunca ek süre çalışabilirdi. Patronu çok katıydı sonuçta.
Koşar adımlarla patronun odasına çıktı. Kapıyı tıklattı ve ''Girin.'' sesini duyana kadar bekledi. İçeri girdiğinde rahatlamıştı. Çünkü patronu hem gayet mutlu hem de masada bir sürü görev kağıdı vardı.
Stacy ceketini çıkarıp, kucağına koydu. Oturduğunda yinede sessiz kaldı. Patron konuşmaya başladı:
''Stacy. Sen tecrübeli birisin. Artık sana özel bir görev vermem gerektiğini düşünüyorum.''
''Efendim ne dediğini anlamadım. 6 yıldır bu işi yapıyorum. Fazla tecrübeli olduğumu sanmıyorum.''
''Kendindeki potansiyeli göremiyorsun Stacy. Sen gruptaki en iyisisin.''
''Efendim, ben sadece 33 yaşındayım. Diğerleri en az 36 yaşında. Onlar bu görevi kesinlikle benden daha iyi yapar.'' dedi Stacy. İş bölümünden gayet memnundu.
''Onlara bu görevi verdiğimde onlarda 33 yaşındaydı ama hiç bir işe yaramadılar. Sana güveniyorum Stacy.'' dedi patron, Stacy'nin eline bir görev kağıdı verirken.
Stacy yüksek sesle görevi okudu:
''New York'un ara sokaklarındaki mafya ailesini bulup etkisiz hale getirmek.'' yazısını okuyunca Stacy afallamıştı. Şu ünlü mafya ailesini tek başına mı yakalayacaktı?
''Efendim, bu imkansız! Ben bunu beceremem.'' dedi Stacy. Korkmuştu.
''Ekip arkadaşlarınla yapabileceğini inanıyorum Stacy. Beni hayal kırıklığına uğratma.'' dedi patron. Sonra Stacy odadan çıktı. Hala afallamaktan kurtulamamıştı. Bunu hemen iş arkadaşlarını göstermeliydi. Mahkumlar yemek yerken, ''Millet, buraya gelin. Yeni bir görevimiz var.'' diye bağırdı.
İş arkadaşlar yanına geldi. Hepsinin içinde görevi okudu. ''New York'un ara sokaklarındaki mafya ailesini bulup etkisiz hale getirmek.'' diyince bir mahkum mutluluktan bağırmaya başladı. Bir polis hemen ona müdahale etti.
Arthur: Bunu patron yapmamızı nasıl bekler ?
Emily: Kimse şu ana kadar onları yakalayamadı, biz sadece 5 kişiyiz.
Adam: Katılıyorum. 30-40 kişi bile onları yakalayamıyor. 5 kişiyle olacak iş değil.
Helen: Patrondan başka bir görev istemeliyiz. Daha tecrübeli polisler bunlarla ilgilensin.
Stacy: Patron bize çok güveniyor arkadaşlar. Onu halay kırıklığına uğratmamalıyız.
Yaklaşık 15 dakika tartıştıktan sonra anons yapıldı. ''Mahkumları bahçeye çıkarma zamanı.'' dedi anons. ''Millet, bunu yemekte konuşacağız.'' dedi Adam.
Mahkumlar dışarı çıkarıldıktan sonra Stacy telefonda mafya ailesini arattı. Pek fazla bir bilgi yoktu ama bazı şeyler öğrenebilmişti.
1) Mafya ailesi 8 yıldır aranıyordu.
2)Mafya liderinin adı Gölge'ydi.
3) Gölge'nin en güvendiği adamı Theyo adlı biriydi.
diğerleri ise fasa fisoysu zaten. Telefonu kapatıp işine koyuldu. Öğle arası geldiğinde ise yemeğe toplanıp o konuyla ilgili konuştular.
Helen ''Bu konuyla ilgili elimizde bir bilgi var mı?'' diye sordu patatesini tabağına koyarken.
Stacy pilavını yuttuktan sonra cevap verdi. ''Mafya ailesi 8 yıldır aranıyor ve mafya liderinin adı Gölge.'' dedi kararlılıkla. ''Ve Theyo adlı en çok güvendiği bir adamı var.
Başka kimse hiç bir şey bilmiyordu zaten. Arthur telefonundan mafyayı tekrar arattı. Ama yeni bir bilgi bulamamıştı.
Yemekten sonra mahkumları tekrar kontrol ettiler. Ancak Stacy'nin aklı hala mafya işindeydi. Bu yüzden işne fazla adapte olamadı. Son kez akşam yemeğine indiklerinde Emily çok mutluydu.
''Bir şey mi oldu Emily?'' diye sordu şaşkınlıka Adam.
''Mafya görevi ile ilgili bir şeyler buldum'' dedi mutlulukla Emily. Herkes pür dikkat ona kulak kesildi.
''Mafya ailesinin lideri bir psikolojik soruna sahip. Bunu onları yakalmak için kullanabiliriz.'' dedi Emily.
''Mantıklı.'' dedi Arthur.
Stacy eve geldiğinde soğuk bir duş aldı. Rahatlamıştı. Yatağa yattığında fazla uyuyamadı. Aklı hala mafyadaydı. Ama sonunda uyuyabilmişti.
