İçeriğe geç

Mafyanın Ay Işığı

Bölüm 4 · 5 dk okuma

Mafyanın Ay Işığı

Bölüm 4

Ölümle yaşamak

Giray denilen adamla karşı karşıya birbirimize bakiyorduk. Ben nefretle o iğrenç bir begentiyle.

Tüm cesaretimi toplayıp "benden ne istiyorsunuz" dedim.

Titrek bir nefes vermiştim.

Adam arkasını dönüp pencerenin yanındaki sehpadan kadehini alıp dudaklarina götürdü.

Sonra bana bakip "sence" dedi.

Bncemi bence de neydi.

"ben sizin istediğiniz hic birşeyi yapmiyacagim" dedim.

Bir anda gülüşü yok olup sinirlendi.

Dişlerinin arasından hirlar gibi "ölürsün" dedi.

Bende zaten bunu istiyordum. Kendim yapamıyordm ama onun beni öldürmesini izin verecektim.

"öldür o zaman" dedim.

Bana tekrardan bakıp güldü. Ciddiyetimi ölçtü bence o sırada " bu kadar heyecanlanma ölmek icin çok güzel ve gençsin"

Bense tekrardan dudaklarımı birbirine bastırdım ve sesli bir şekilde nefesimi verdim.

"ben sizin eskortunuz olmak istemiyorum ve ölmek tek çözümse öldürün olup bitsin" ded tek nefeste yanima yaklaşıp yüzüme nefesini verircesine " o kadar kolay ölüm olur mu hiç" diyip devam etti beni baştan aşağıya süzdü " bu güzelliğe kıyamam" dediği an yüzüne tükürdüm.

Evet bu beni oldurtebilirdi. Zaten bu yüzden böyle davraniyordum.

Bir hisimla bana tokat atti ve saçlarımı kavradı.

Ne uğradığımı sasirmistim. Ve evet sonunda basardigimi düşündüm.

Başımı geriye doğru yaslayıp gözlerimin icine baktı. Aglamamaliydim babam her gün zaten böyle işkenceler ediyordu alışmıştım. Ama içimdeki ölüm korkusu sanki vücudumu ele geçirmişti. Bana gur sesiyle "babana yüklü bir miktar para verdim gerizekalı ve o paranin on katını bana kazandirmak için burdasın" diyip beni itti.

"hayır" dedim.

Tekrar bana bakıyordu. Güldü "ölümle yaşamak nedir bilir misin?" Dedi.

Ve tekrardan güldü bir yandan mendilini alıp yüzünü siliyordu bense hala attığı yerde oturuyordum.

Ve devam etti " ölümle yaşamak, her gün ölmek icin dua edersin ama ne hikmettir ki ölmezsin ve bununla yaşamaya her gün lanet ederek devam edersin." Dedi.

Ve kapıdan çıktı gitti.

O kadın yanima gelip beni kaldırdı ve beni ilk getirdikleri odaya götürdüler. Olmeliydim neden öldürmedi sırf para için mi ?

Ağlamaya başlamıştım. Babama lanet okurcasiza ağlamaya devam ettim.

Ellerimi dizlerimin üzerine koyup hıçkıra hıçkıra ağladım

Ne kadar ağladığımi bilmiyordum.

Kac saattir burdaydim onu bile kestiremiyordm.

Saat kavramı yoktu artik sanki.

Kapı hışımla açıldı iki adam ve beni buraya getiren adam karsimdaydi "hayır Hayır" dedim. Beni götürmelerini.istememistim yapamazdim.

Beni buraya getiren adam yanima yaklaştı ve bana bakıp "merak etme şimdi seni götüreceğim ama babama seni satmamasini isteyecem" dedi. Gözlerim açıldı ne diyordu bu nasıl beni mi koruyacakti.

Tekrardan konuşmaya başlayıp "sadece benim olacaksın bana ait ve benim fahişem" diyince gözlerimi kistim bu pislikten iyilik beklemek bile bir saniye çoktu. Nefretle yüzüne baktım. "Simdi hadi kalk" diyip kolumu sertce sıktı beni ve ayaga kaldırdı direndim gitmek istemedim. Ama beni surukleye sürükleye götürüyordu.

Bir üst kata çıkıp bir büyük kapının önünde durduk. Kapıyı açınca 6 adam ve adının Giray oldugunu bildigim yaşlı herif vardı.

Beni öne itip odanın ortasında durdum. Resmen beni açık artırma gibi satacaklardi. Titremeue başladım. Hepsinin gözü üstümdeydi. Kafamı kaldiramiyordum.

Giray bana bakıp gülümsedi yanima gelip başını kaldirmam icin elini cenemin altinda tutup yüzümü onlara karşı döndürdü.

Hic birine bakmamak icin karşı duvara baktım. Artik göz yaşlarım akmaya başlamıştı. Giray bunu görünce sinirlendi ama birsey demedi.

Tam o sırada bir adam "baya iyiymiş" dedi.

Diğeri ise "nerden buldun bunu" dedi.

Hepsi gulusuyordu biri hariç o adam kaskatı şekilde durup sadece bana bakıyor ve ellerini sıkıyor. Öteki adam "ne kadar" dedi.

Giray ellerini birleştirdi. "100 milyon dolar" diyince gözlerim açıldı ben o kadar ediyor muydum. Ya ölecektim ya ölecektim buna daha fazla seyirci kalamazdim.

"asla" diye bağırdım. " Beni geri bırakın asla beni satmaniza izin vermem" dedim.

Karşımdaki adamlar şaşkınca bana bakiyordu sanki Giray sinirle ayağa kalkıp bana bir tokat attı. Yere serildim

Yanımdaki adam beni kolumdan tutup kaldırdı ve ikaz eder gibi " babaaa" dedi.

Ne yani Giray in oğlu muydu bu. Başımı çevirip ona baktım.

Sonra tekrar konuşmasına devam etti.

"baba kamer satilmayacak" "ben kameri istiyorum ve konuyu kapat" dedi.

Giray şaşırmış bir vaziyette oğluna baktı.

"sen ne diyorsun Güven. Sana karı mi kalmadı da satılık olan birseyi istiyorsun" dedi.

Demek adı güvendi.

Tekrar konuştu Güven "evet bana ben sadece kamerî istiyorum" dedi ve başını karsimda duran adamlara çevirdi. " Sizi de rahatsız ettik ama Kamer artık benim. Size başkalarını ayarlayalım" dedi.

Cildirmak üzereydim.

Bana sormuyorlardi kacacak yerimde yoktu.

Bütün adamlar zaten şaşırmıştı Güven in bu çıkışına biri çıkıp " zaten bu asi pacoza 100 milyon dolar verecek degilim" diyip çıktı. Hic kimse birşey diyemedim Giray sinirle ogluna bakıyordu işini bozmuştu anlaşılan. Yerinde duramayan Giray oğluna dönerek "güven dışarı çık" dedi. Güven sinirli bir şekilde babasına bakınca " Güven" dedi. Tekrardan. Güven kolumu bırakıp gitti. Bense hala duruyordum durdugum yerde hepsi ayaklandı. Biri Giraya dönüp " bu nasıl iştir Giray hem bizi cagiriyorsun sonra da oglun istiyorum diye götünü yırtıyor".

Giray hic istifini bozmadan " siz bakmayın ona güzel kız görünce istiyor oynasip bırakıyor heves sadece" dedi.

Ben yokmusum gibi konuşmaları sinirime dokunuyordu.

Nefretle hepsine baktim" hic birinizin fahişesi olmam öldürün beni" dedim.

Giray tam elini attim tekrar vuracakken o hiç konusmayan adam "Giray" dedi hepsi durdu. Giray bile sanki bu adamdan korkuyordu.

"karışma" dedi.

Açık ve net konuşuyor yüzü hiç gülmüyordu.

Uzun boylu sert yüzlü siyah gözlü ve esmer adama baktım. Baya yakışıklıydı. Onu sert yüzünden dolayı bende korkmuştum. Ama birsey diyemedim.

Giray öne atilip " afedersiniz Karan bey" dedi.

Giray cidden bu Karan denilen adamdan korkuyor muydu. Gözlerim tekrardan onu buldu. Birbirmize baktık istemsizce rahatsiz oldum ve gözlerimi ilk ben çektim.

Diğer adamlar sadece izliyordu.

Karan tekrar konusmaya başladı. "100 milyon dolar demiştin değil mi? " Dedi.

Giray başını salladı sadece.

"200 milyon dolar ve arttiran isteyen varsa onlarında iki katını veririm bu kadin sadece benim" dedi.

Şaşırmıştım 200 milyon dolar benim icin. Bir fahise için nasil bu kadar uçuk rakamlar veriyorlardi.

Tekrarfan öne atılıp "asla" dedim

"hiç birinizin olmayacam ben mal değilim" dedim.

Sözlerim sanki etkilememis gibi birsey demediler.

Karan denilen adam tekrar Giray a bakıp "ve dedi durdu. O yayilan fotoğrafi kaldır hepsi silecek bu kadın sadece benim olucak biri dilini gözünü uzatirsa sikerim" dedi ve çıktı.

Bu nasil bir şeydi. Arkasından bakip kaldım.

Girayin dediği gibi ölümle yaşamak bu olsa gerekti...

Bölüm sonu

1 yorum