Alarmın sesi ile gözlerimi yavaş yavaş açtım. Yataktan kalkıp banyoya gittim ve güzel bir duş aldım. Abimi tanıyorsam Urazın teklifini kabul edecektir. Duştan sonra üstüme siyah bir elbise giydim ve odamdan çıktım aşağıdan çok güzel yemek kokuları geliyordu. Abimin hamaratlığı tutmuştu anlaşılan.
Merdivenlerden aşağı indiğim de abim mutfaktaydı tahmin ettiğim gibi sofrayı donatmıştı. Gidip arkasından sarıldım daha doğrusu sarılmaya çalıştım çünkü boyu tam bir doksan sekizdi ve zıplayarak yanağına bir öpücük kondurdum. Arkasını dönüp bana baktı " günaydın prenses. Bu ne şıklık hayırdır bir yere mi gidiyorsun?" Umarım şaka yapmıyordur. " Uraza gitmeyecek miyiz?yoksa teklifini red mi ettin? Bunu yapmış olamazsın, bu tam bir canilik biliyorsun değil mi? Çocuk bir mafya olmasına rağmen senden yardım iste..." ağzımı kapattı ve sabır çekti " kızım sabah sabah bu enerji nerden geliyor bir sus daha." Cevabımı alamamıştım. " Kabul ettin mi? " yüzüme alaycı bir ifadeyle baktı ve "etsem bile seni neden bu kadar ilgilendiriyor? " acaba ilgilendiriyor desem ne yapardı? " Urazın yardıma ihtiyacı vardı gördün? "Yüzüme bakıp " daha dün tanıştığın birine göre çok samimisin bey nereye gitti?" Şimdi ver cevap verebilirsen " off çok darlıyorsun kabul ettin mi etmedin mi?" Masaya geçip sandalyeye oturdu, hemen yanına oturdum. "Bir iki saate gitmeyi düşünüyorum ve evet kabul ettim . Hiçbir şekilde onunla çok samimi olduğunu duymak istemiyorum ve görmek istemiyorum. Bu da kulağına küpe olsun." Şuan da tek derdim kabul etmiş olmasıydı. Başımı salladım ve yemeğe başladım. Yemek bitene kadar ikimiz de konuşmamıştık.
Yemekten sonra abimi çıkmıştı onun gitmesiyle beraber hemen kapıya koştum ve motor ile mi araba ile mi gittiğine baktım ve motoruyla gitmişti. Motor sevgisinden ölecekti. Tehlikeli hareketleri vardı. Tabi ki bugün yaramaz bir çocuk olup Urazın yanına gidecektim hemen arabanın anahtarını alıp arabaya bindim ve yarım saatlik yolun sonunda Urazın evine gelmiştim. Aslında geri mi gitseydim? Nede olsa onunla daha dün tanışmıştım. Her neyse bir seferlikten bit şey olmaz. Kapıya doğru ilerledim ve tam içeri girecekken korumalar önüme geçti ve beni durdurdular. Tabi ki abim olmadan geçemezdim. Benim beş katı olan adama baktım ve " benim boyum bir altmış sekiz olabilir ama bir çığlık atarım görürsün çık önümden. " Tabiki çekilmedi onu itekleyip geçmeye çalıştım ama yerinden bir santim bile kıpırdamadı. "Urazı görmeye geldim çekilsene be adam!" Sadece yüzüme bakıyordu. "İnsan bari bir cevap verir. " Yine yüzüme bakıyordu hiçbir tepki yoktu .
Benim adım da Pelin ise ben o yolu boşuna gelmedim. Adama baktım ve "Uraz hele şükür gelebildin bu hödük herif beni geçirmiyor." Dedim ve adamın arkasını dönmesiyle iki bacağının arasına sert bir tekmeyi geçirdim. Adam küfür ederek hafifçe eğildiğinde diz kapağım ile yüzüne vurdum ve elindeki silahı aldım.
Koşa koşa ve çığlık ata ata eve girip kapıyı kilitledim .
Hemen Urazın odasına doğru koştum ve kapıyı çalmadan içeri girdim ve onunla göz göze geldik.
