Kaan telefonu elinde sımsıkı tutuyordu.
Odadaki herkes susmuştu.
“Başkan…” dedi adamlardan biri. “Ne yapacağız?”
Kaan gözlerini konumdan ayırmadı.
“Hiç kimse benimle gelmeyecek.”
Adam şaşırdı.
“Ama bu bir tuzak olabilir.”
“Biliyorum.”
Kaan kapıya yöneldi.
“Tam da bu yüzden yalnız gideceğim.”
---
Öte yandan Sedef gözlerini açtığında kendini eski bir depoda buldu.
Etrafına baktı.
Ellerini kontrol etti.
Sonra karşısındaki sandalyede oturan kişiyi görünce donup kaldı.
“Sen…”
Karşısındaki kişi ayağa kalktı.
Kaan'ın en güvendiği adamlardan biri olan Barandı.
Sedef:
“Bunu sen mi yaptın?”
Baran:
“Başka çarem yoktu.”
“Beni neden buraya getirdin?”
Baran birkaç saniye sustu.
“Çünkü Kaan'ın gerçeği öğrenmesini istemiyorum.”
Sedef'in yüzü değişti.
“Ne gerçeği?”
Baran masanın üzerine eski bir dosya bıraktı.
“Bunu oku.”
Sedef dosyayı açtı.
İlk sayfada Kaan'ın yıllar önce çekilmiş bir fotoğrafı vardı.
Sedef şaşkınlıkla:
“Bu ne?”
Baran:
“Kaan'ın sana anlatmadığı geçmişi.”
Sedef sayfaları çevirmeye başladı.
Tam o sırada kapının dışından ayak sesleri geldi.
Baran bir anda sustu.
“Buraya gelmemeleri gerekiyordu.”
Sedef:
“Kim?”
Kapı açıldı.
İçeri Rauf girdi.
Sedef'in gözleri büyüdü.
“Sen!”
Rauf sakin bir şekilde:
“Merhaba, Sedef.”
Baran geri çekildi.
Sedef:
“Beni neden buraya getirdiniz?”
Rauf:
“Ben getirmedim.”
Sedef şaşkınlıkla Baran'a baktı.
Rauf devam etti:
“Ben sadece buraya geleceğini biliyordum.”
Sedef:
“Ne?”
Rauf masadaki dosyayı gösterdi.
“Çünkü Kaan'ın geçmişiyle ilgili gerçek ortaya çıkarsa, iki mafya arasındaki savaşın nedeni tamamen değişecek.”
Sedef dosyaya baktı.
“Ne demek istiyorsun?”
Rauf:
“Kaan'ın ailesiyle benim ailem arasındaki savaşın başlangıcını sana anlatmadılar.”
Tam o sırada dışarıdan bir araba sesi geldi.
Baran pencereye baktı.
“Kaan…”
Rauf hafifçe gülümsedi.
“Beklediğimden erken geldi.”
Sedef'in kalbi hızlandı.
“Kaan burada mı?”
Rauf:
“Evet.”
Sedef kapıya doğru ilerlemek istedi.
Baran önünü kesti.
“Dur.”
Sedef:
“Çekil!”
Baran:
“Önce gerçeği öğrenmelisin.”
Tam o anda dışarıdan Kaan'ın sesi duyuldu:
“SEDEF!”
Sedef'in gözleri doldu.
“Kaan!”
Rauf başını kapıya çevirdi.
“Ve şimdi…”
Bir an durdu.
“Gerçek hikâye başlıyor.”
Kapının dışından sert bir ses geldi.
“Kapıyı açın!”
Kaan gelmişti.
Ama Sedef'in bilmediği bir şey vardı:
Kaan buraya sadece onu kurtarmaya gelmemişti.
Çünkü Baran'ın elindeki dosyanın içinde, Kaan'ın bile yıllardır bilmediği bir sır vardı.