azrabenazraa takip eder misiniz lütfen?
_________________________________～
Rahatsızca gözlerimi açtım. Kendimi bu günlerde çok rahatsız hissediyordum. Bulunduğum yatakta bu bir o yana bir bu yana döndüm.
En sonunda paytak adımlarla yataktan kalktım.
Gözlerim uykulu olduğu için hiç bir şeyi görmüyor dum.
Banyo kapısının oraya ilerlerken gözlerimi kapatmıştım. Gerçekten çok fazla uykum vardı. Bunun nedenini bilmiyordum.
Galiba içtiğim ilaçların dozu arttırılmıştı.
Vücudum un sert bir şeye çarpması ile irkildim. Ve gözlerimi zorlukla açıp neye çarptığıma baktım.
Kerem?
Kerem in sert göğsüne çarpmıştım.
Bana alayla bakıyordu. Dudaklarının bir kenarı yukarı doğru kıvrılmış tı.
"Hala uyanamamışa benziyor sun?" Dedi.
"Hı?" Dedim anlamayarak.
Bu dediğim onu daha da gülümsetti.
Ardından omuzlarım dan tutup beni banyoya yönlendirdi. Kendime gelip işlerimi hallettim ve banyodan çıktım.
Kerem odada yoktu.
Kıyafet dolabından kıyafet aldım ve banyoya girip kapıyı kilitledim. Ardından üzerimi giyindim.
Üzerimi giyindikten sonra saçlarımı taradım ve açık bıraktım.
Ardından odadan çıkıp salona indim.
Kerem hiç bir yerde yoktu.
Burada evin tozunu alan hizmetli ye Kerem i sordum.
"Şey.. Kerem nerede?" Dedim.
"Bir az önce çıktı efendim. " Dedi.
"Anladım." Dedim. Ardından mutfağa gidip kendime kahvaltılık bir şey hazırladım ve bulduğum bez poşet in içine koydum.
Ardından hizmetli den yere serebileceğim bir şey istedim.
Ardından bahçeye çıkıp bir ağacın altına oturdum. Ve hizmetlinin verdiği örtüyü yere serdim.
Ardından kendime hazırladığım sandiviçi yemeye başladım. Korumalar gözlerini üzerimden ayırmıyordu. Kendimi diken üstünde hissediyordum.
Evin bahçesi baya genişti. Etrafı duvarlarla çevriliydi. Ve duvarların yanın da ağaçlar dikiliydi.
Etraf çimlerle doluydu. Havuz da vardı.
Bir de çardak vardı. Ama sanki hiç kullanılmıyor gibiydi.
Sandviçimi yemeye devam ederken bir anda yanıma birinin oturması ile irkildim ve bakışlarımı o yöne çevirdim.
Kerem gelmişti. Üzerin de siyah bir tişört ve siyah pantolon vardı. Siyah saçları dağınık tı.
"Ne oldu?" Dedim onun bana bakmaya devam etmesi ile.
"Bişey olmadı." Dedi.
"Neden böyle bakıyorsun o zaman?" Dedim.
"Nasıl bakıyorum?" Dedi alayla.
"Böyle işte." Dedim yüzünü işaret ederek.
"Nasıl işte?" Dedi konuyu uzatarak.
"Of! Sus tamam." Dedim sandiviçimden bir ısırık alarak.
"Kendin den bahset biraz." Dedi.
"Kendimden mi?" Dedim şaşırarak.
"Evet." Dedi.
"Tek yaşıyordum, yani ailemle konuşmuyor dum." Dedim.
"Neden?" Dedi.
"Bir nedeni yok. Hiç bir zaman anlaşamamıştık zaten. En son büyük bir kavga ettik ve ayrıldık." Dedim.
"Anladım." Dedi.
Sadece kafamı salladım ardından yine konuştu.
"İlaçlarını içtin mi?" Dedi.
"Hayır içeceğim şimdi." Dedim ve cebimde ki ilaçları çıkardım ve su yardımı ile içtim.
"Sana bir konuda danışacaktım." Dedi.
"Hangi konu?" Dedim.
"Düğün konusu." Dedi.
"Dinliyorum." Dedim.
"Düğünü bir hafta sonra yapsak nasıl olur? Hem düğünden sonra ameliyat işleri de kolay olur. Yani düğün aradan çıksın." Dedi.
Aslında doğru düşünüyor du. Hem ameliyatdan sonra direkt boşanırdık.
"Olur." Dedim.
Ardından hafif yağmur çiselemeye başladı.
Kerem yanımdan kalktı ve elini bana uzattı. Ve kalkmama yardım etti.
"Hadi içeri geç." Dedi.
"Burayı toplayacağım." Dedim ve yerdekileri kaldırdım.
Ardından içeri girdik. İçeri girdiğimiz anda yağmur hızlanmaya başladı. Üzerimdekiler ile üşümüştüm.
Elimdekileri mutfağa koydum ve salon a oturup bahçe cam kapısından yağmuru izlemeye başladım.
Ardından yanımda ki tekli koltuğa Kerem oturdu.
Telefonun çalması ile açtı ve karşı tarafı dinlemeye başladı.
"Tamam geliyoruz." Dedi Kerem.
Geliyoruz mu?
Telefonu kapatınca cebine koydu ve bana baktı.
"Hazırlan, hastaneye gidiyoruz." Dedi.
"Neden?" Dedim.
"Ameliyat olmadan önce kısa bir tedaviye başlayacakmışsın." Dedi.
"Üzerime bir şey alıp geliyorum." Dedim ve odama çıkıp siyah bir ceket aldım.
Ardından beni bekleyen Kerem in yanına gittim.
Dışarı çıktığımızda ceketimin kapşonunun başıma geçirildiğini hissettim. Ve Kerem a baktım.
Yağmur yağdığı için kapşonu kafam a geçirmişti.
Yanaklarım kızarmıştı!
Siyah Audi arabanın içerisine bindik ve Kerem arabayı çalıştırıp sürmeye başladı. Ben ön koltukta oturuyordum.
Başımı cam a yaslayıp cama çarpan yağmur damlalarını izlemeye başladım.
Hastaneye gelince arabadan indik ve hastaneye girdik. Bizi bekleyen doktor un odasına girdik.
Doktor erkek ti.
"Sizi şöyle alalım." Dedi doktor koltukları göstererek.
Koltuklar a oturduk ve doktor u dinlemeye başladık.
"Ameliyat öncesi size ameliyat olana kadar kısa bir tedavi uygulayacağız. Tedavi yaklaşık bir iki saat sürecek. Ve tedaviyi her gün uygulayacağız. Bunun yan etkileri çok uykunuz gelebilir, baş dönmesi olabilir veya iştahsızlık olabilir. Bugünden tedaviye başlayacağız." Dedi doktor.
"Tedaviye evde devam edebilir mi?" Dedi Kerem.
"Tabiki, gerekli malzemeler ve hemşire olursa tedaviye evde de devam edebilir." Dedi.
"Anladım ilk gün burada tedavi olacak." Dedi.
"Tamam, sizi yönlendireceğim odaya giderseniz, sizi bir hemşire karşılayacak." Dedi ardından odadan çıktık ve bizi yönlendirildiği yere gittik.
"Siz şöyle uzanın." Dedi hemşire bana bakarak.
"Ayakkabılarını ve ceketini bana ver." Dedi Kerem.
Ayakkabılarımı çıkardım ve Kerem e uzattım, aynı şekilde ceketimi de uzattım ve sedyeye uzandım.
Ardından hemşire yanıma geldi ve iki koluma da değişik serum şeklinde iğneler taktı.
Gerçekten çok acımıştı.
Gözlerim den yaş gelmişti.
"Bir saat sonra yanınıza geleceğim, geçmiş olsun." Dedi hemşire ve odadan çıktı.
Ardından yanımda ki tekli koltukta oturan Kerem yanıma yaklaştı.
"Çok mu ağrıdı?" Dedi Kerem kollarımı işaret ederek.
"Çok acıdı." Dedim.
Kerem bir süre yüzüme baktı ve üşüdüğümü düşünüp beyaz pikeyi üzerime örttü.
İki kolumuda oynatmıyor dum ve bu rahatsız edici bir şeydi.
Yaklaşık yirmi dakika sonra gözlerim dayanamadı ve kapandı.
__________________________～
Gözlerimi açtığımda hastanede değildim, aksine evdeydim.
Yavaşça yataktan kalktım çünkü kollarım çok kötü sızlıyor du. İğne takılan yerler morarmış tı.
Yataktan kalkıp yavaşça üzerimi değiştirdim.
Gri bir eşofman ve siyah bir tişört giydim.
Ardından yavaşça aşağı salona indim.
Salonda kimse yoktu ve ev çok sessizdi. Galiba saat dört buçuk civarıydı. Ne zaman tedavi bitti ne zaman eve geldik hiç birini hatırlamıyordum.
Televizyonu açtım ve kanallarda dolaşmaya başladım.
Güzel bir kanalda durup oynayan diziyi izlemeye başladım.
Dış kapının açılması ile bakışlarım o yöne döndü. Kerem gelmişti.
Elinde bir eczane poşeti vardı. Üzerin de siyah takım elbisesi vardı.
Yanıma gelip poşeti açtı ve içinde ki krem i çıkartıp yanıma oturdum.
"Bu krem ne?" Dedim.
"Kollarında ki morluk için." Dedi ve soğuk krem i koluma sürmeye başladı.
"Ah, acıdı." Dedim. Morluğa kremi sürerken biraz fazla bastırmış tı. Birşey demeyerek daha yavaş sürmeye başladı.
Kremle işi bitince geri poşete koydu ve salondan ayrıldı.
Bende televizyon da ki diziyi izlemeye devam ettim.
________________________～
Selammmm
Yeni bölüm nasıldı?
Satır arası yorum yapın lütfennnnnnnn
Kerem in Alaca yı düşünmesi pekii
Oy vermeyi unutmayın
Görüşmek üzere asklarrr💃🏻🎀
