Üniversiteye baslamama son bir ay kalmıştı. Ve evet artık kendi evim vardı. Ve bugün kendi evimdeki ilk günüm. Çok heyecanlıydım ta ki o güne kadar.
Takvimler 14.04.2023 tarihini gösteriyordu. Yeni evin vermiş olduğu heyecendan olucak ki uyuyamadım. Ben gennelikle uyuyamadigim zaman son ses ibrahim tatlises dinlerim. Ancak bu sefer hic bir sarkisi beni uyutabilecek,benim o stresimi alabilecek güçte değildi. Telefonun saatine baktım 03.22... yorganı uzerimden attım. Belki balkona çıkıp temiz hava almak rahatlatabilirdi. Balkona ciktigimda yukarıdan görebileceğim rahatlıkta iki tane silüet vardi. Garip homurtular çıkartıyorlardı. İki gün üst üstüne uyuyamamanin vermis olduğu sersemlikten diye düşünerek baska yere baktım. Ama aklım hala o iki silüeteydi. Kafamı oraya çevirdim. Ancak bana mı öyle geliyordu yoksa... Hayır hayır daha keçileri kaçırmadım. Orada değillerdi. Anında yok olmuşlardı. Belki de cidden uyumam gerekiyor diye düşündüm. "Tamam tamam. Orada hiçbirşey yoktu. Sadece uyuman gerekiyor sakin."diye tekrarlıyordum. Tam artık kelimeler ağzımdan yuvarlanırken bi ürperti geldi. Evet emindim bir yerden soğuk geliyordu. Kafamı balkon kapısına doğru çevirdim. Ama ama eminim kapıyı kapatmıştım. Kapı ardına kadar açık, perde rüzgarın etkisiyle içeri süzülüyordu. Şizofren olabilir miyim diye derin düşüncelere dalarken arkamdan gıcırtılar gelmeye başladı. Kafamı ağır ağır arkaya çeviriyordum ki gözüm karardı. O anın vermiş olduğu stresten bayılmışım. İçeriye bir demet ışık süzülüyordu. Yatağımdayım. Ama bi dakika dün bana noldu, ne olmuştu... Tam başımı kaldırmaya çalışıyordum ki başımın arkasinda büyük bi ağrı hissetim. Yavaş yavaş doğrulmaya çalışıyordum. Aynanın karşısına geçtim. Vücudumun belli yerlerinde morluklar vardı. Ancak ne olmuş olabilirdi. Yere düştüğümde bu kadar darbe almış olamam diye düşünürken telefonuma gelen bildirim sesiyle irkildim. Bilinmeyen numaradan bi mesaj gelmişti. Mesajda şunlar yazıyordu.
Günaydın. Biliyorum dün gece zorlu bir geceydi. En azından rahat uyuyabilmişsindir.
Kimdi bu nerden biliyodu dünü? Telefonun ışığı perdesi kapalı olan odada yüzümü aydınlatıyor bir yandan vücuduma bakiyordum. Aklımdan geçen senaryolar iyiden iyiye beni korkuturken başımın arkası git gide daha fazla ağrıyor ayakta kalacak hal bırakmıyordu
#yazaşkı
