İyi Okumalar 🦋
(Üstteki bölümü okuduğunuza emin olun)
_______________
~changbin~
Omegamın gözlerinin titrediğini gördüğümde hemen oturduğum koltuktan kalkarak yatağına doğru yaklaştım.
Anesteziden uyanmak üzere olduğu için gözleri titriyor, parmakları yavaş yavaş kıpırdıyordu. Küçük elini kendi elimin içine alarak iki elimle sıkıca tuttum. Yalnız olmadığını, burada olduğumu hissetsin istiyordum.
CB: "Güzelim?"
Üzerine doğru eğilerek fısıldadığımda gözleri saniyelik olarak açılmış, sonra geri kapanmıştı. Tek elimle elini tutarken diğer elimi alnına yaslayarak saçlarının arasına daldırdım.
IN: "Hyu.."
Titreyen dudaklarından anlamıştım bir şeyler söylemek istediğin ama sesi duyulmayacak kadar kısıktı. Dizlerimin üzerine, hastane zeminine çökerek elini dudaklarıma yaklaştırıp yumuşak bir öpücük bıraktım tenine.
CB: "Buradayım güzelim. Zorlama kendini. Birazdan tamamen uyanacaksın"
Başını belli, belirsiz bir şekilde sallamıştı. Bir doktor, baba ve aynı zamanda eş olarak çok zor dakikalar geçirmiştim. Ama burada en zor şeyler yaşayan kişinin Jeongin olduğunu da biliyordum. Onun sağlıklı olması benim için en önemlisiydi.
IN: "Hyung.."
Bu sefer sesi biraz daha net duyulmuştu. İsmimi sayıklıyordu. Muhtemelen şu an olayları anlamaya, nerede olduğunu kavramaya çalışıyordu.
CB: "Buradayım omegam"
IN: "Be- bebeklerim"
Sıkıca tuttuğum elini tekrar dudaklarıma yaklaştırarak bu sefer uzun bir öpücük bıraktım.
CB: "Her şey yolunda"
Başını tekrar sallayarak avcumda duran elini kıpırdattı. Elini yavaşça ellerimin arasından uzaklaştırarak kısık gözleriyle bana baktı.
IN: "Bebeklerim nerede?"
Çöktüğüm zeminden kalkarak saçlarını yavaşça okşadım, sonra ise koluna bağlı olan serumun akış hızını düzelttim.
CB: "Bebeklerimiz de iyi. Sen kendini toparla, onları da getireceğim söz"
Sanki bunları söylememi bekliyormuş gibi, rahatlatıcı sözlerimi duyar duymaz gözlerini kapatarak kendisini uykuya teslim etmişti.
...
CB: "Yavaşça at adımını"
Başıyla onaylayarak sağ ayağını yavaşça ileri doğru atmıştı. Her attığı adımda ne kadar çok canının yandığını yüz ifadesinden anlıyordum.
Ama ameliyattan sonra yürümesi önemliydi. Üstelik onu bebekleri görmeye götüreceğimi söylediğim an ağrısını unutarak yürümeyi kabul etmişti.
IN: "Hyung bebeklerim iyiyse neden yanımda değiller. Kandırmıyorsun beni değil mi?"
Omegam yüzüncü kez bebeklerimizin iyi olup ormadığını soruyordu. Gülümseyerek arkasına geçtim ve iki elimi de yavaşça beline sardım yürümesine yardım etmek için.
CB: "Bir süre bizden ayrı kalacaklar"
Başını arkaya doğru çevirerek yüzüme baktı. Tanrım.. hemen o güzel gözleri doluyordu. İleri doğru adım atması için beline biraz baskı yaptım.
IN: "Ahh yaram acıyor, acıyor dur Hyung"
CB: "Belinden tutuyorum güzelim"
IN: "Orası da acıyor işte"
Kaşlarımı çatarak tek elimle kolundan tutarak ayakta durmasını sağlarken diğer elimle ameliyattan sonra giyindirdiğim pijamasını kaldırdım. Beline kan toplandığını sanmıştım ama hiçbir sorun gözükmüyordu neyse ki.
CB: "Kas sıkışması olmuştur güzelim endişelenme. İstersen yatağa geri dönelim"
IN: "Ama bebeklerim! Niye bana bebeklerimi göstermiyorsun yah!"
Sinirli bir şekilde konuştuğunda gülümseyerek başının arkasına öpücük kondurdum. Bebeklerimiz kuvözde oldukları için Jeongin'in korkmasını istemiyordum.
Biraz erken doğan miniklerimiz, nefes, gıda ve damaryolu gibi serumlara bağlılardı ve bu görüntünün omegamı korkutacağını biliyordum.
CB: "Gidelim bebeklerimizi görmeye. Ama söz ver sonra beni dinleyeceksin ve dinleneceksin tamam mı?"
Başını hemen onaylar anlamda salladığında tekrar kolumu nazikçe beline sardım ve yürümesine yardım ettim. Küçük ve yavaş adımlarla odadan çıktığımızda, bebek yoğunbakımı odasına doğru adımladık.
Odanın kapısını açtığımda bebeklerini görmek için can atan omegam beni beklemeden hemen odaya geçmişti. Küçük odada küvözün içindeki iki minik bedene doğru adımladı.
Hızla yanına yaklaşarak kolumu beline sardım. Tam tahmin ettiğim gibi bu görüntü onu korkutmuştu. Gözlerinden akan yaşları silerek bana çevirdi bakışlarını.
IN: "Bebeklerimiz iyi mi? Büyütememişim ki hiç onları minicik kalmışlar. Ellerinde iğne var hyung.."
Omegamın başını kendi omzuma yaslayarak saçlarına öpücük kondurdum. Zor olan kısmı atlatmıştık aslında bundan sonrası korkutucu değildi.
CB: "Kiloları erken doğmalarına rağmen normal. Ellerinde iğne var ciğerlerinin açılması için. Ağzılarındaki boru beslenmeleri için. Yani orası onlar için geniş bir anne karnı gibi"
Dudaklarını birbirine bastırarak başını onaylar anlamda sallamıştı. Elini küvöze doğru uzatıyor sonra tekrar geri çekiyordu. Bebeklerine dokunamamak onun için ne kadar zordu bilemezdim.
Sezaryen doğum bittiğinde, onları küvöze yerleştirmek için kucağıma aldığımda yaşadığım hisleri anlatamazdım. Kucağımda iki kırılgan can taşıyordum.
Ve bu canlar benim ve sevdiğim omegamın bebekleriydi. O an baba olduğum daha yeni dank etmişti kafama sanki. Kalbimin o titrediği anı asla unutmayacaktım.
Artık mutlu etmem gerek üç omegam vardı..
IN: "Ne zaman çıkacaklar oradan?"
CB: "Ne zaman kendi başlarına nefes almayı başarırlarsa o zaman miniklerimizi çıkaracağız oradan"
Başını yine onaylar anlamda sallayarak elini küvözün camına yaslamıştı. Sanki annesini hisseden minik kızımız gözünü titrekçe açmıştı.
Jeongin gördüğü şeye inanamayarak hemen elini camdan uzaklaştırdı ve şaşırmış bakışlarıyla bana, sonra tekrar kısık gözleriyle annesine bakan kızımıza baktı.
IN: "Hyung gözleri açıldı"
Gülümseyerek başımı onaylar anlamda salladım ve ben de elimi omegamın elinin üzerine yasladım.
CB: "Artık doğdukları için gözlerini açabiliyorlar. Küvözde olsalar da. Hem bence kızımız seni özlemiş o yüzden açtı"
Omegam kocaman gülümseyerek gamzelerini ortaya çıkardığında hemen bunu kullanarak yumuşacık yanağına öpücük bırakmıştım.
IN: "Oğlumuz niye açmıyor gözünü"
CB: "Oğlumuz karnındayken biraz nefessiz kaldığı için şu an yorgun. Mışıl mışıl uyuyor baksana şu surata"
Kollarımın arasına biraz daha sokulan beden dudaklarını büzerek kız kardeşinin yanında mışıl mışıl uyuyan omegamıza baktı.
IN: "Kıpırdamayan oğlumuzdu dimi? Ne olmuştu ona?"
CB: "Kendi kordonuyla fazla oynamış ve kendisini bağlamıştı diyelim"
Ona daha az korkutucu şekilde, sanki bebeğimiz oyun oynamış gibi anlatmıştım ama Jeongin anlamasaydı, bebeğimiz o pozisyonda fazla dayanamazdı.
CB: "Kızımız da, oğlumuz da iyi. Şimdi senin dinlenip iyi ve güçlü olman gerekiyor. Yoksa bu iki yaramaza nasıl bakacağız"
Güzelim kıkırdayarak başını göğsüme bastırmış ve sıkıca sarılmıştı bana. Omega bebeklerimizin iyi olduğunu gördükten sonra rahatlamıştı. Onun için ne kadar zor olduğunu bilemezdim, ama onu en iyi ben anlıyordum.
IN: "Bebeklerimizi istediğim zaman görebilirim değil mi?"
Dudaklarını büzerek konuştuğunda yumuşacık dudaklarına kısa bir öpücük bıraktım ve başımı onaylar anlamda salladım.
CB: "İstediğin zaman görebiliriz. 24 saat geçsin küvözü senin odana almalarını söyleyeceğim"
Mutluluktan gözleri aniden parlamıştı. Kollarını sıkıca etrafıma sararak iyice kollarımın arasına sokulup başını göğsüme gömdü. Karnı büyüdüğü için bı hareketi yapamıyordu ama şimdi istediği şekilde kollarımın arasına yerleşiyordu miniğim.
Saçlarına sesli bir öpücük bırakarak küvözün içinde bacaklarını kıpırdatan oğlumuza baktım. Anlaşılan minik yaramaz dinlenmişti.
CB: "Bak seni tekmeleyen yaramazı buldum"
Jeongin hemen başını göğsümden kaldırarak minicik ayaklarını kıpırdatan omegamıza baktı. O kadar yavaş hareket ediyordu ki.. sanki o yaramaz ve güçlü tekmeleri atan o değilmiş gibi.
IN: "Sarılmak istiyorum bebeklerime"
Omegamın tekrar titreyen sesini duyduğumda ellerimi yanaklarına bastırarak yüzünü kendime doğru çevirdim ve burnumu burnuna bastırdım hafifçe.
CB: "O da olacak, biraz daha dayan güzelim. Her şey mükemmel olacak. Söz verdiğim gibi iki bebeğimizi de alacağız kucağımıza. Sonra ben üçünüzü aynı anda alacağım kucağıma"
_________________
Arkadaşlar bir kızımız, bir de oğlumuz oldu twerk atarak ağlıyorum mıtluluktan 😭😭😭
İkisi de aynı cinsiyet olacağı için ikisini de omega yaptım. Güçlü alfa babanın minik omegaları 💪🤏😭
