Eymen masanın üzerine eğilir. Harita açıktır. Telefonlar, notlar, ekran görüntüleri her yerdedir.
“Bu mesaj,” der, “rastgele değil. Bizi bilinçli olarak geçmişe itiyor.”
Gizem hızlı hızlı yazarken konuşur:
“Kerem üniversitede disiplin soruşturması geçirmiş. Resmî kayıtlarda sebep belirsiz ama… Sultan’ın adı bir dilekçede geçiyor.”
Berensu irkilir.
“Nasıl yani?”
“Doğrudan suçlama yok,” der Gizem. “Ama ‘haksız değerlendirme’, ‘ayrıcalık’ gibi ifadeler var.”
Ebrar nefesini verir.
“Yani kafasında yıllardır büyüttüğü bir hikâye.”
Murat kapıya yaslanır.
“Ve şimdi o hikâyeyi tamamlamaya çalışıyor.”
Aynı saatlerde, şehir dışındaki eski bir depo binasında araba durmuş durumdadır. Kapı açılır, kapı kapanır. Sultan’ın adımları içeride yankılanır ama konuşan adamdır.
“Burayı özellikle seçtim,” der.
“Kimse gelmez. Kimse dinlemez.”
Sultan sessizdir. Bu sessizlik adamı daha da sinirlendirir.
“Bak,” der adam, “sen susunca hâlâ beni küçümsüyorsun sanıyorum.”
Ekipte tansiyon yükselir.
Ebrar aniden durur.
“Bir şey fark ettim,” der. “Mesaj dili… Kerem üniversitede mesaj atarken de böyle yazardı. Kısa. Üstten.”
Gizem başını kaldırır.
“Konum göndermiyor. Ama baz istasyonu hareketleri var.”
Eymen hemen karar verir.
“Üçe bölünüyoruz. Murat sen benimle geliyorsun. Gizem, Berensu… siz evde kalıp iletişimi koparmıyorsunuz.”
Berensu itiraz eder.
“Ben de geliyorum.”
Eymen gözlerinin içine bakar.
“Birimiz soğukkanlı kalmalı.”
Berensu dişlerini sıkar ama kabul eder.
Depoda adam sandalyesini çeker. Sultan’ın karşısına oturur.
“Beni hatırladığın an yüzün değişti,” der.
“İşte o an beklediğim andı.”
Sultan sadece şunu söyler:
“Beni buraya bunun için getirmedin.”
Adam bir an durur.
“Hayır,” der.
“Buraya… beni ciddiye alman için getirdim.”
Bu sırada Murat’ın telefonu titrer.
Bilinmeyen numara.
Bu sefer mesaj vardır.
“Yanlış yoldasınız.”
Murat direksiyonu sıkar.
“Bizi oynatıyor.”
Eymen sakin ama keskindir:
“Hayır. Zaman kazanmaya çalışıyor.”
Gizem bilgisayara bir şey düşürür.
“Bulduk,” der. “Kerem’in en son sinyal verdiği yer… terk edilmiş depolar bölgesi.”
Berensu ayağa fırlar.
“Orası şehir dışı.”
Gizem ekler:
“Ve kamerasız.”
Depoda adam ayağa kalkar.
“Sana zarar vermek istemiyorum,” der.
“Ama buradan herkes sağlam çıkmayabilir.”
Sultan başını kaldırır.
“Bunu sen seçiyorsun.”
Adam gülmez.
“Hayır,” der. “Ben çoktan seçtim.”